Vandaag is alweer de laatste dag van 2011. Mijn 3e jaar als zzp’er zit er op. Achteraf gezien had ik de stap van loondienst naar zelfstandige veel eerder moeten maken, maar achteraf heeft iedereen gelijk. Ook dit jaar was een goed jaar voor deze kleine zelfstandige. Het imperium is zelfs uitgebreid met een nieuwe bedrijfsonderdeel: Van Zijtveld Internet Services, of kortweg VZIS. Bij VZIS loopt het nog geen storm. Ik heb nu 3 klanten, maar dat mogen er in 2012 best meer worden. Heb ik toch nog een voornemen voor het nieuwe jaar.

Eigenlijk is het wel grappig dat ik op het gebied van mijn werk al nadenk over volgend jaar. In het verleden hebben weinig mensen mij daarop kunnen betrappen. Het wordt overigens wel voor een deel ingegeven door externe omstandigheden. Cordares is al bijna zes jaar zo goed mij van werk te voorzien. Daar komt natuurlijk een keer een eind aan en ik heb het idee dat dit in 2012 weleens zou kunnen gebeuren. Die dingen horen bij het leven van een externe en van hard feelings van mijn kant zal zeker geen sprake zijn. Dankzij de mogelijkheden die Cordares mij heeft geboden is het co-ouderschap van Emmie mij een stuk lichter afgegaan dan het mij normaal zou afgaan. En daar ben ik Cordares en mijn leidinggevenden zeer dankbaar voor.

Een vertrek bij Cordares maakt mijn opleiding nog belangrijker dan het is. Bij zelfstandigen schiet dit er vaak bij in. Op lange termijn is dat niet handig. En omdat ik toch tot mijn 80e zal moeten blijven werken, is de lange termijn zelfs voor mij heel belangrijk. En dus ga ik in 2012 sowieso een paar cursussen bij Oracle volgen en, zucht, minimaal 1 certificaat halen. Verder gaat VZIS in de gelegenheid gesteld om nog meer producten te gaan aanbieden en daar zal ik toch ook het een en ander over moeten weten. Je zou bijna geen denken dat ik van de krekel ga transformeren in de mier.

Ook op prive gebied wordt 2012 een spannend jaar. Emmie zit momenteel in groep acht en gaat dus naar het voorgezet onderwijs. Nu is leren voor haar geen probleem en dat maakt de overgang op zich makkelijker. Maar het is natuurlijk wel zaak om een school te vinden waarop ze zich de komende 6 jaar thuis voelt. De eerste proeflessen zitten er op en komende maand gaan er meer volgen.
Natuurlijk gaat Emmie dit jaar ook stappen maken op het gebied van puberen. Dit jaar is haar eigen wil begonnen met de ontwikkeling en dat zal in 2012 vast niet minder worden. Bij een eigen wil hoort een eigen smaak en die ontwikkelt zich al heel aardig. Mijn rol bij het aanschaffen van kleding verschuift van uitzoeken naar heen en weer lopen tussen kleedkamer en kledingrekken. Dat hoort ook zo te gaan, maar het is wel even wennen.

Gelukkig blijven sommige dingen gewoon zoals ze zijn, we gaan in 2012 onze vakantie weer doorbrengen op de vertrouwde camping bij het Garda meer. En ook voor 2012 zijn we van plan wat meer uitstapjes te maken want er is daar genoeg moois te zien. Zegt men.

Dan wordt het nu langzaam aan tijd om de laatste boodschappen van 2011 te doen. Ik hoop dat de meeste mensen dit gisteren al hebben gedaan.

Moge 2012 u alles brengen wat u zichzelf en anderen toewenst!

Het leed van de 159 lijkt verholpen. De oorzaak zat in de nieuwe EGR klep. De allereerste serie van 159, waartoe de mijne blijkbaar behoort, heeft probleem met de EGR klep en moet daarom een gemodificeerde EGR klep hebben. Inmiddels is de 159 voorzien van zo’n gemodificeerde EGR klep. Zaterdag heb ik de 1e grote testrit gemaakt. Via Dordrecht naar Rotterdam en weer terug ging zonder problemen. Sterker nog, hij rijdt weer net zo lekker als voor de ellende. De kosten van de 2 dagen die hij in de garage heeft gestaan vallen mee. Ik moet alleen de meerkosten van de gemodificeerde EGR klep en het arbeidsloon voor het schoonmaken van wat kleppen betalen.  Het ophalen en de research zijn gratis.

Zaterdag ben ik dus naar Rotterdam geweest. Dat was voor een bezoek aan het concert van Coldplay. De rit naar Rotterdam ging niet helemaal zonder problemen. Bij Vianen kwam ik er achter dt ik de kaartjes thuis had liggen. Ik ben dus omgedraaid heb de kaartjes als een speer opgehaald. Zo snel dat ik het 4e kaartje, dat ik bij Ahoy had willen verkopen, nog een keer heb late liggen. Dat was jammer, want er was meer dan voldoende vraag naar kaartjes.

Het concert was heel gaaf. De heren hadden er zin in en dat maakt bij Coldplay wel wat uit. Ook visueel was er genoeg moois. Los van de dame voor me, een korte rode glitterjurk zou mij een stuk minder staan, waren er armbandjes met lampjes die centraal bediend werden, grote ballonnen die uit het niets kwamen en heel veel grote confetti. Het was dus smullen.

Ik hoor al een paar weken niets meer van de fans van FC Utrecht. Na de 6-4 tegen Ajax kwamen er onder iedere steen fans van de plaatselijke FC vandaan, maar dat is het laatste wat ik van ze heb gehoord. Het zal toch wel goed gaan met club en fans?

Het contact met de garage was een stuk minder intensief dan ik had gedacht. Toen ik aan het eind van de middag nog niks had gehoord heb ik zelf maar even gebeld. Men had iets gevonden, maar de garagehouder wil de oplossing vanavond zelf testen. Morgenochtend hoor ik om half acht of de problemen zijn opgelost en of ik dus de Clio kan omruilen voor de 159. Persoonlijk zou ik heel content zijn met die ruil want behalve heel soepel schakelen heeft de Clio weinig te bieden.

Een beetje sportief rijden is er niet bij. Toen ik vanmiddag 110 kilometer per uur reed leek het qua geluid of ik 170 reed. Verder is de Clio niet gek op bochten. Maar goed ik ben in Amsterdam gekomen en in 1 keer thuisgekomen. Dat was gisteren wel anders.

De jacht op kerstcadeautjes verloopt een stuk voorspoediger dan de jacht op Sinterklaascadeautjes. Ruim 1 week voor de kerst hoeft ik nog maar 1 of 2 kleinigheden aan te schaffen. En moet bol.com rond 20 december het bestelde Scrabble spel nog bezorgen. Dat zal vast wel lukken want de andere cadeautjes waren ruim op tijd binnen. Wat ik nog wel moet zien te regelen is een gezonde en toch voedzame kerstmaaltijd. We gaan gourmetten en daar zijn bij een beetje slager goede pakketten voor te krijgen. In het winkelcentrum van Vleuterweide schijnt een goede slager te zitten. Morgenavond weet ik of dat klopt.

Het laatste item van vandaag is een loterij. Zaterdagvond ga ik met Joris en Anita naar Coldplay. Ik heb nog 1 kaartje over. Laat even weten of je mee wil. Degene die zich het eerst meldt is de winnaar!

Als eigenaar van een Alfa maak je nog weleens wat mee. Lang geleden was een Alfa 146 mijn eerste leaseauto en die stond aan het eind van de lease termijn met grote regelmaat in de garage. Dat betekende dan weer een paar dagen in een vervangende auto rondrijden. Op zich niet zo’n punt want ik had zo alle gelegenheid om een opvolger voor de 146 uit te zoeken. Dat werd desondanks toch nog een Laguna.

Met de 156 heb ik geen gekke dingen gemaakt en tot gisteravond was dat ook zo met de 159. Toen ik uit Amsterdam wegreed, merkte ik dat de 159 af en toe heel licht haperde. Op zich niet erg want de garage is om de hoek en ‘s morgens vroeg heeft men daar altijd wel even tijd om een blik op aanstaande pech gevallen te werpen.

Zover kwam het niet want toen ik na de jacht op boodschappen uit de parkeergarage van het winkelcentrum in Maarssenbroek wegreed besloot de 159 er mee op te houden. En ook gelijk niet meer te starten. Met wat moeite kon ik net de oprit van het politiebureau bereiken. Het was nog net voor 18:00 uur toen ik de garage belde en gelukkig liep de eigenaar daar nog rond. Die was zo aardig om langs te komen en mij dan verder te helpen. Dat duurde natuurlijk even. In de tussentijd had een agent mij zien staan en kwam informeren wat ik aan het doen was. Ik stond namelijk wel in de weg. De agent nam genoegen met mijn uitleg en begreep ook dat ik weinig meer kon doen dan wachten. Ondertussen probeerde ik nog wel de 159 te starten maar dat was geen succes.

Toen de garagehouder arriveerde parkeerde hij zijn auto naast de 159 en daarmee was de oprit vol. Een andere agent zag dit en kwam hoofschuddend op ons afgelopen. Op dat moment startte de 159 wel. Ik had bijna met de garagehouder afgesproken was we zouden doen, toen de agent zich in het gesprek mengde. Deze agent was minder begripvol dan zijn collega. We legden uit dat ik pech had en dat we op het punt stonden om te vertrekken. Dat moest dan volgens de agent wel snel gebeuren want we hielden nu de oprit bezet en het zou weleens lang kunnen duren voor we weg zouden zijn. De garagehouder gaf de agent nog netjes gelijk en de agent leek weer naar zijn bureau te lopen. De garagehouder wendde zich weer tot mij om de laatste details af te spreken. Dit vond de agent van weinig respect getuigen want volgens hem waren we in gesprek met hem en dan rond je het gesprek af voor je samen verder praat. Ik heb niet gezegd dat je respect niet zomaar krijgt maar moet verdienen, maar probeerde netjes uit te leggen dat we dachten dat het gesprek was afgerond en dat we zo snel mogelijk wilden vertrekken.

Dit hielp niet. De agent bleef mopperen en voorkwam zo dat we de oprit vrij konden maken. Zowel de garagehouder als ik wisten dat je dit soort agenten gewoon gelijk moet geven en de preek moet aanhoren. Als je wordt geschoren moet je stil blijven zitten. Toen de agent klaar was met zijn tirade vertrokken we richting garage. De 159 hield de rit zonder problemen vol en starte zelfs weer toen ik hem op de parkeerplaats van de garage had uitgezet. Zowel de garagehouder als ik vertrouwen de zaak natuurlijk niet. De garagehouder gaat de 159 vanmorgen onderzoeken en ik kreeg een Renault mee als vervangende auto.

In de loop van de ochtend hoor ik meer. De bezorgde Facebookers kan ik melden dat ik mijn rijbewijs nog heb, zelden te hard rijd, niet in een helicopter ben afgevoerd en ook nu nog steeds liever in een Alfa dan een Volvo rijd.

Bij iedere zichzelf respecterende prestatieloop worden er foto’s van zoveel mogelijk deelnemers gemaakt. Dat is dus ook bij de Maliebaanloop gebeurd. Gek genoeg ben ik alleen een foto van Jelle tegengekomen. Gelet op de moeilijke blik is dit gebeurd op het moment dat Arjen bij hem wegliep. Wel jammer dat er van Arjen en mij geen foto is terug te vinden. In het geval van Arjen zou dat kunnen komen doordat hij te snel ging maar dat kan bij mij toch echt niet de oorzaak zijn. Volgend jaar beter.

Inmiddels heeft Van Zijtveld Internet Services de eerste 2 klanten mogen verwelkomen. Eerlijkheidshalve zijn dat er 2 meer dan waar ik op had gerekend. Ik ben er dan ook heel blij mee. Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan het bestelformulier. Als dat erop zit, start ik een grootste advertentiecampagne via Ad-Words van Google.

Nu loopt er een advertentiecampagna via Facebook, daar heeft VZIS zelfs en eigen pagina, maar dat heb ik wat te groots aangepakt. Heel Nederland was mijn doelgroep en dat leverde niet veel op. Daarom is de doelgroep nu teruggebracht tot Facebookers uit Utrecht en omstreken. Als dat is veroverd, gaan we weer voor Nederland!

Deze post had eigenlijk ook ‘Getrainde senior legt het af tegen ongetrainde junioren’ kunnen heten. Gisteren hebben Arjen, Jelle en ik de 6 kilometer van de Maliebaanloop gelopen. Arjen en Jelle deden dat in respectievelijk 35:03 minuten in 35:22 minuten. Dat is een knappe prestatie als we de voorbereiding van de heren hierbij in acht nemen. Mijn tijd is helaas wat lastiger te achterhalen omdat ik mijn chip was vergeten mee te nemen. Ik kwam op 44:20 minuten na de start binnen, netto komt dat uit op ongeveer 42:20 minuten. Geen wereldtijd maar ik ben er blij mee.

Het was voor het eerst dat 6 kilometer aan 1 stuk gelopen heb. Het viel me niet tegen maar ik heb onderweg toch regelmatig de hele wereld vervloekt. Zo bleek de ronde om het Wilhelminapark toch een stuk langer dan ik had gedacht. De laatste kilometer was gek genoeg het best te doen. Ik wist dat ik er bijna was en de lopers werden door het publiek naar voren geschreeuwd. Tenminste zo heb ik de aanmoedigingen ervaren. Nu is het de kunst te blijven lopen en dan volgend jaar nog sneller binnen te zijn.

Gisteren was er behalve de Maliebaanloop nog een hoogtepunt in het leven van ondergetekende: m’n website voor m’n nieuwe bedrijfsonderdeel heeft het licht gezien: VZIS.nl Het loopt nog geen storm maar met wat geluk heb ik 1 dezer dagen de eerste klant binnen. Inmiddels ben ik een gigantische advertentiecampagne op Facebook begonnen, eigenlijk kan het dus niet misgaan.

Komende zondag gaat het gebeuren: 6 kilometer hardlopen in de buurt van de Maliebaan. Mijn trainingsopbouw is cru gestoord door een een verkoudheid en de bijbehorende onderbreking van 1 week, maar die schade is inmiddels ingehaald. Daarvoor moest ik, zoals de afgelopen dagen, iedere dag trainen maar het is me wonder boven wonder goed afgegaan. Ik heb geen fysieke problemen en het lopen gaat goed.

Met de gezondheid van de andere teamleden, Rob en Hans, gaat het een stuk minder. Beide mannen zijn te geblesseerd om mee te doen. Dat is jammer want voor de sfeer zijn ze eigenlijk onmisbaar. Gelukkig heb ik in Arjen en Jelle 2 waardige vervangers gevonden. Beide heren zien er niet tegenop. Op zich een mooi uitgangspunt, maar het zou nog mooier zijn als dit uitgangspunt is gebaseerd op ervaring. Arjen maakt zijn kilometers op de loopband in de sportschool en dat is toch iets anders dan in weer en wind buiten lopen. Over Jelle maak ik me nog meer zorgen want die heeft de laatste jaren bij mijn weten alleen hard gelopen als zijn scooter aangeduwd moest worden. Nu gebeurde dat wel heel regelmatig dus misschien valt het mee.

Inmiddels zijn de shirts voorzien van de reclame uitingen van de sponsor. Ze zien er prachtig uit vind ik, maar ik ben niet helemaal objectief. Met de website van de sponsor gaat het goed. Ik hoop de site nog voor het weekend in de lucht te hebben. Dat moet ook wel want ik verwacht na zondag heel wat klanten. Net zoals bij een echt ict project wegen ook hier de laatste loodjes het zwaarst, oftewel het wordt spannend. Met wat Marc en Jelte nu al hebben gemaakt ben ik heel blij, net als met de adviezen van Arjen. Als de site in de lucht is geef ik een seintje.