"
Om nog maar niet denken aan de kosten..."Held
Posted by Piet on May 7, 2008
Oud Utrechter Wesley Sneijder is iemand die door de 1 wordt gehaat en voor de ander een held is. Voor mij is hij een held. Dat komt doordat hij destijds na het overlijden van FC Utrecht speler David di Tommaso in zijn eentje namens Ajax bloemen afgeven bij Nieuw Galgenwaard.
Hij baande zich een weg door supporters van FC Utrecht die hem en zijn moeder 2 dagen eerder tijdens FC Utrecht-Ajax de meeste verschrikkelijke verwensingen hadden toegezongen. Je moet maar durven en Wesley durfde het.
Inmiddels speelt Wesley voor Real Madrid. Vanaf het begin is hij een basisspeler en dat is knap als je ziet wat er bij Real Madrid aan sterren rondloopt. Het was nog leuker geweest als hij bij Barcelona zou hebben gespeeld, maar we kunnen niet alles hebben.
Vandaag was op diverse sites een deel van een interview met Wesley te lezen. En daar kwam iets waar ik van stond te kijken. Bij Ajax voetbalt een broertje van Wesley in de A1. Dat broertje, Rodney, schijnt het heel goed te doen. Zo goed zelfs dat Real Madrid Rodney graag wilde hebben.
Maar Wesley heeft zijn broertje af geraden over te stappen want ‘Ik ben er geen voorstander van dat junioren steeds vaker naar topclubs gaan. Ik heb hem gezegd dat hij eerst maar eens bij Ajax moet zien door te breken.‘
Nu is Ajax natuurlijk ook een topclub, maar ik denk dat weinig voetballers hun broertje dit advies zouden geven. Wesley staat ook in Madrid met beide benen op de grond!
Onze draai
Posted by Piet on May 5, 2008
Eén van de slimste dingen die ik vorig jaar heb gedaan is met Emmie op vakantie naar Curaçao gaan. Anderhalve maand voor die vakantie was ik verhuisd en het bezoekschema van Emmie was toen nog drie dagen bij Verina en drie dagen bij mij. Voor mij, en ik denk ook voor Emmie, waren die 3 dagen achteraf te kort om te wennen aan de nieuwe situatie.
Op Curaçao waren we anderhalve week samen en konden we niet om elkaar heen. Dat heeft spanningen maar ook gesprekken opgeleverd. We zijn samen sterker en relaxter teruggekomen en hebben daar nu nog plezier van. Ik heb van verschillende mensen gehoord dat ze het zo knap vinden dat Emmie het laatste jaar qua karakter niet is veranderd. En dat is ook een geweldige prestatie van Emmie. En natuurlijk ook een beetje van haar omgeving.
Gisteren was er een tante van mij bij ons op bezoek. Toen ik haar naar huis wilde brengen, wilde Emmie liever thuis blijven om nog wat te spelen. Omdat ik niet wilde dat Emmie 3 kwartier tot een uur alleen thuis zou zijn, werden de liever broodjes niet gebakken en moest ze mee. Natuurlijk probeerde ze er met onderhandelen onderuit te komen, maar uiteindelijk ging ze zonder veel tegensputteren mee. Op zich is dit misschien niet opzienbarend, maar ik hoor en lees regelmatig dat dit soort dingen in Emmie’s situatie heel anders kunnen gaan.
We hebben alletwee onze draai gevonden en die lag op Curaçao.
Emmie is minder zweverig in in haar herinneringen aan Curaçao. Zij wil, net als ik, weer met vakantie naar Curaçao en dan vooral omdat ze ’s morgens na het tandenpoetsen haar bikini kon aantrekken en zo het zwembad bij Caribbean Flower in kon lopen. Met wat geluk kan dat volgend jaar weer.
Leegstand
Posted by Piet on May 3, 2008
Om maar direct met het goede nieuws te beginnen: het konijnenhok is inclusief ren gearriveerd en ook al door ondergetekende in elkaar gezet. Toen dinsdag alleen de ren afgeleverd bleek te zijn, dacht ik heel even dat er met het hok iets misgegaan was. De leverancier had mij namelijk verzekerd dat de hele bestelling klaar stond om afgeleverd te worden en dan verwacht je ook dat het spul als 1 geheel wordt afgeleverd.
Gisterenmiddag werd het hok afgeleverd en kon ik beginnen met het in elkaar van het hok en de ren. Dat ging verbazingwekkend eenvoudig. De handleiding was dan ook heel duidelijk. En bij het bedenken van het hok en de de ren is simpelheid troef geweest. Binnen 3 kwartier stonden het hok en de ren. Ik ben weleens langer bezig geweest met het in elkaar zetten van dingen.
Omdat de Dierenbescherming deze week niets van zich heeft laten horen, staan het hok en de ren nu nog leeg. Maandag ga ik contact met deze organisatie opnemen. Met wat geluk hebben volgende week bewoners voor het hok en de ren.
Met de tuin ga ik voorlopig niet aan de slag. Eerst moet ik de onverwachtse uitgaven van de schilderijen en het inlijsten van de schilderijen verwerken. Verder moet ik nog beter dan ik al gedaan heb, nadenken over de invulling van de begrenzing van de tuin. Dat wil ik met palen gaan doen. Om het geheel een speels accent te geven gaat de hoogte van de palen verlopen.
Tenslotte moet de schuur opgeruimd zijn om als opslagruimte te dienen voor de aangeschafte maar nog niet gebruikte spullen. Nu staan er nog dozen met spullen van de verhuizing. Schokkende zaken zitten daar niet tussen want dan had ik die ergens in het afgelopen jaar wel gemist.
Gisterenmiddag zijn de schilderijen opgehaald om ingelijst te worden. En net werd ik al gebeld dat de schilderen dinsdag ingelijst en wel worden teruggebracht. Die ga ik dinsdagavond op mijn gemak ophangen. Van 2 schilderijen weet ik waar ze komen te hangen. Van de 3e weet ik dat nog niet. Daarover ga ik eerst advies van deskundige inwinnen, maar die geniet nu van een welverdiende vakantie. Misschien is het slimmer om ook met het ophangen van de andere 2 schilderijen even te wachten tot de deskundige terug is. Dat voorkomt waarschijnlijk een serie overbodige gaten in de muren.
En nu is het de hoogste tijd om de was op te hangen. Het is de eerste was die dit jaar buiten gaat drogen. Is dat een belevenis of is dat een belevenis?
Een week vrij
Posted by Piet on May 1, 2008
Vandaag geniet ik van de 2e dag van mijn vakantie van 1 week. En die week vrij kost me door de feestdagen en het feit dat Cordares morgen haar poorten gesloten houdt, maar 2 vrije dagen. En van die 2 vrije dagen, heb ik er afgelopen zaterdag 1 terugverdiend.
Het is natuurlijk niet altijd even leuk om in het weekend te werken. Maar omdat ik voor uur dat ik in het weekend werk, een uur extra terugkrijg hoor je mij hier niet snel over klagen.
Dinsdagavond zat ik naar Manchester United tegen Barcelona te kijken toen er werd aangebeld. Normaal gesproken wordt ik niet graag gestoord als ik naar een wedstrijd met 1 van mijn favoriete teams aan het kijken ben. Laat staan als het om een wedstrijd tussen 2 van mijn favoriete teams gaat. Toen ik zag dat degene die aanbelde mij iets wilde verkopen werd ik daar niet vrolijker van. Dat veranderde toen ik te zien kreeg wat de dame in kwestie mij wilde verkopen.
Het was een kunstenares die eigen werk verkocht om zo rond te komen. Tenminste dat werd mij verteld. Of het nu wel of niet waar is, doet er niet zoveel toe want in de collectie zaten 3 schilderijen die ik mooi vond. Handelaar als ik ben heb ik niet direct laten merken dat ik ze mooi vond. Gelukkig had de kunstenares blijkbaar hard geld nodig en viel er over de prijs te onderhandelen. Ik kreeg in totaal 60 euro van de prijs af. Dat betekent dat een beetje handelaar de schilderijen bijna voor niets zou hebben gekregen, maar onderhandelen/afdingen is nu eenmaal niet 1 van mijn competenties.
Even een tip tussendoor voor degenen die denken dat ik me hierin best verder kan ontwikkelen. Dat zou ik inderdaad best kunnen en er is ook ruimte voor verbetering, maar ik kan best leven met het niveau van mijn onderhandelen. Bovendien heb ik zo ook regelmatig een reden om wat te mopperen en daar op deze plek wat over te schrijven.
De schilderijen moeten nog wel worden ingelijst en dat gaat ergens in deze maand gebeuren. Daarna kan ik de lege muren voorzien van mooie schilderijen. Op de aanschaf van een kapstok na, ben ik dan klaar met het inrichten van de benedenverdieping. En dat binnen 1 jaar na de verhuizing!
Gisteren was het dus Koninginnedag. Hier in de straat was voor de kinderen een vrijmarkt georganiseerd. De ouders beogen hiermee verlost te worden van overbodige spullen en zo wat meer ruimte in huis te krijgen. Zo werkt het dus niet. Als Emmie wat verkocht, werd de omzet bijna onmiddellijk gebruikt voor de aanschaf van spullen bij de collega handelaren. Het is dus een mooi gesloten circuit waarbinnen het aantal spullen gelijk blijft en er alleen spullen van eigenaren veranderen. Een plotselinge regenbui zorgde ervoor dat de markt abrupt werd afgebroken. Emmie had op dat moment nog € 1,70 op zak die ze niet meer heeft kunnen verbrassen. Ergens zijn er ouders die met meer zijn thuisgekomen dan waarmee ze weg zijn gegaan.
Verder heb ik niet veel gedaan op Koninginnedag. Ik ben nog even naar Westbroek geweest, maar daar was het vooral koud en winderig tijdens de wedstrijd waarin werd uitgemaakt wie de sterkste man van Westbroek is. Ik ben dan ook voor het eind naar huis gegaan met het idee ’s avonds nog terug te gaan. Eenmaal thuis zat ik eigenlijk wel lekker en ben ik voor mijn doen vroeg naar bed gegaan.
Ook vandaag hou ik het rustig. Ik zou eigenlijk de schuur moeten opruimen, maar dat kan morgen ook. Dan hoop ik ook te beginnen met de tuin.
Dit zijn overigens de schilderen:
Ambities
Posted by Piet on Apr 29, 2008
In de webversie van de Telegraaf van gisteren stond een artikel over een boek van Susan Pinker met de welluidende titel “De sekseparadox. Mannen, vrouwen en hun kansen op succes” . In tegenstelling tot mannen, blijken veel vrouwen die de universiteit doorlopen na hun studie niet te kiezen voor een hoge topbaan met bijbehorend salaris.
De reden hiervoor kwam mij heel bekend voor: “Boven aan het verlanglijstje van werkende mannen staan een hoog salaris en macht. Voor vrouwen bungelen die wensen onderaan, ze hebben liever leuke collega’s en een flexibele baan.” En zoals er vrouwen zijn die wel voor het grote geld en macht gaan, zijn er ook mannen die kiezen voor leuke collega’s en een flexibele baan. Mannen die naast hun werk tijd over willen hebben voor de leuke dingen van het leven. Mannen zoals ik.
Een kwart van de vrouwen heeft er wel veel voor over om dat hoge salaris en die macht krijgen. Ik vraag me af hoe die verhouding bij de mannen ligt. Zoveel mannen die veel voor een hoog salaris en macht overhebben, ken ik eigenlijk niet. Sterker nog, in de ict zijn vrouwen doorgaans ambitieuzer dan mannen. Dat komt misschien doordat vrouwen al dan niet terecht het idee hebben dat ze zich extra moeten bewijzen.
Helaas betekent een keuze maken niet dat je het direct voor elkaar hebt. Dat lukt zelfs mij niet. Ik moet het al 2 jaar doen met alleen een flexibele baan.
Konijnenhok
Posted by Piet on Apr 28, 2008
Afgelopen zaterdag zijn Emmie en ik verlost van ons konijnenhok. Ondanks veel concurrentie is het toch via Marktplaats.nl gelukt. Winst hebben we op het hok duidelijk niet gemaakt, maar we zijn er van verlost en dat is ook wat waard.
Inmiddels hebben we een nieuw hok met een ren aangeschaft. We zitten bijna aan de vereiste 2 m2. Ik ben benieuwd wat de Dierenbescherming daar van vindt. Vorige week ben ik gebeld door een medewerkster van de Dierenbescherming en die liet weten dat men nogal zwaar tilt aan de eis van 2 m2. Vandaag wordt ik teruggebeld om een afspraak te maken en dan zal ik wel vernemen hoe zwaar men aan de eis tilt.
Dit is trouwens het hok en dit is de ren. Ik hoop wel dat onze konijnen zich gelukkiger voelen in de ren dan het konijn op de foto.
Onze buurt
Posted by Piet on Apr 27, 2008
Emmie en ik zijn in een heel leuke straat/buurt beland toen we vorig jaar ons huis gingen bewonen. Het is een actieve buurt. Ieder jaar wordt er een buurtfeest georganiseerd en dit jaar wordt er op 30 april weer een vrijmarkt voor de kinderen georganiseerd. Toen de gemeente onlangs bekend dat er budget was om de wijken van Utrecht op te leuken, lag er binnen no-time een verzoek om de speeltuin te voorzien van een tafel met banken. Die werd zelfs officeel door de wethouder van Leidse Rijn in gebruik genomen.
De speeltuin is het sociale middelpunt van de buurt. Hier ontmoeten de kinderen en hun ouders elkaar. Via de school van Emmie kende ik al een aantal ouders, maar onder het genot van een hapje en een drankje leer je elkaar toch wat beter kennen. Zo weet ik sinds gisteren dat ik niet de enige ben die koken niet tot kunst heeft verheven.
En hiermee is ons woongenot nog niet helemaal beschreven. Door de opzet van de straat/buurt is het hier qua verkeer heel rustig. Hier komen alleen maar mensen langsrijden die hier moeten zijn. Van verkeersoverlast is hier dus geen sprake.
Ook met de buren hebben we het getroffen. Pakjes kunnen altijd bij de buren worden bezrogd en dat is handig als je, zoals ik, door het werk niet altijd thuis ben. Sinds ik mezelf een keer heb buitengesloten en met de lader van de buren weer door het open slaapkamerraam ben binnengekomen, ligt er een sleutel van mij bij de buren. En een sleutel afgeven is niet iets dat ik zomaar doe.
Tenslotte zijn we financieel gezien ook niet slechter op geworden. In een jaar tijd is ons huis bijna 30.000 euro meer waard geworden. Als een optimische achterbuurman tenminste de 237.500 euro voor zijn huis krijgt die hij daarvoor vraagt. Gelukkig is de gemeente bij de bepaling van de WOZ wat minder optimistisch.
Recent Posts: