Diamond Weblog

Het lijkt al weer eeuwen geleden dat we na de dag na de verloren WK finale naar Italië vertrokken. In de vakantietijd gaat doordeweeks reizen een stuk sneller dan in het weekend reizen. Zonder noemenswaardige vertraging arriveerden we ruim op tijd bij Bella Italia. De Zwitserse douane wist blijkbaar dat ik dit keer eerder te weinig dan teveel sigaretten bij me had want ik mocht netjes doorrijden.

De firma Roan helpt normaal gesproken vroegkomers direct naar hun ‘cottage’. Daarmee werd voorkomen dat een rij wachtende en ongeduldige mensen voor het loket stond te wachten op de sleutel. Dit jaar heeft men die tactiek helaas laten varen. Vanaf 3 uur is men bereid klanten te helpen. Na zoveel jaar weten we inmiddels de weg op de camping en we zaten al snel achter een heerlijk koude cola op het terras van ons favoriete restaurant. Tegen half 4 arriveerden we bij onze ‘cottage’. Cottage is een groot woord voor ons verblijf. Het is gewoon een stacaravan met airco. Waarschijnlijk verkoopt deze omschrijving minder goed dan ‘cottage’.

We waren snel klaar met het uitpakken en de boodschappen want om half 5 zaten we alweer achter een koude cola op het terras. Daar waren inmiddels de oudgedienden zoals Izzet en Paolo met hun dienst begonnen en dus kon het grote bijpraten beginnen. Terwijl ik dacht dat de financiële crisis op zijn retour is, bleek het toerisme in Italië er nog flink last van te hebben. Men geeft minder uit dan men vorig jaar uitgaf.

‘s Avonds in het restaurant was het inderdaad rustig. Het eten en drinken leden gelukkig niet onder de crisis. Het smaakte ouderwets lekker. En hiermee was onze 1e week goed begonnen. We hebben ouderwets weinig gedaan. ‘s Morgens tegen een uur of 10 opstaan en dan op het gemak vers brood halen, ontbijten en dan tegen een uur of 1 naar het zwembad wandelen. Daar was het altijd wel heel druk. Meestal was ik even bezig om een goede plek met ligbedden te regelen maar dan kwam ik niet meer onder een duik uit.

We hebben de jaar geen last van hagel gehad. Het stormde 1 keer flink maar dat bleef bij harde wind en veel regen. De mensen die met hun tent onderaan bij het meer stonden hebben hier meer last van gehad. Ik hoorde van mensen die de hele nacht bezig zijn geweest met het op de plek houden van hun tent. De schade bleek de volgende dag reuze mee te vallen. Geen taferelen zoals in de Achterhoek.

Na 1 week vertrokken we richting Toscane. Vooral het 2e deel van die reis, toen we vanaf Bologna richting kust gingen, is heel leuk om te doen. Eerst de bergen en dan het Toscaanse landschap. Hoewel we 1 week na de bruiloft van Yo en Wes in Toscane aankwamen, stonden er nog veel velden vol met zonnenbloemen. Vorig jaar stonden er andere gewassen in de velden, maar ook de Toscaanse boer gaat met zijn tijd mee.

Onze dagindeling zag er in Toscane niet anders uit dan bij het Lago di Garda. Wel zijn we dit keer een middag op pad geweest om voor Emmie een jurk te kopen. TomTom wist een kortere weg maar die ging via een privé weg. De TomTom is toen uitgezet en ik ben met behulp van de borden gaan rijden. We hebben de winkel en een mooie jurk gevonden maar wel meer van de omgeving gezien dan nodig was. Voor de terugweg kozen we de binnenwegen. Dat duurde wel wat langer maar we hebben veel moois gezien. Het zou zomaar kunnen dat ik bij winst van de Jackpot een optrekje in Toscane aanschaf.

Afgelopen dinsdag zat ons verblijf in Italië erop en tegen 10 uur vertrokken we richting Utrecht. Het overgrote deel van de reis hebben met daglicht afgelegd en dat rijdt toch relaxter dan wanneer het donker is. Dat moet ik onthouden voor volgend jaar. Wel jammer dat het vlak voordat we Nederland inreden begon te regenen. Desalniettemin was woensdagavond de vakantiewas gedaan en lag deze al weer netjes in de kasten.

Het was weer een heerlijke vakantie. We ondernemen weinig, daar hebben we nu eenmaal Discovery Channel voor, maar genieten van onze rust. En het blijft heel leuk om Izzet, Paolo, Dominico en Carolina te zien en te spreken. Hoe klein de wereld is bleek toen Emmie een vriendinnetje maakte op Bella Itialia. Dat meisje bleek in Maarssenbroek te wonen en bij nicht Femke op school te zitten.

Ook volgend jaar gaan we naar Italië. En dan waarschijnlijk 2 weken naar Bella Italia. Niet dat we Toscane nu wel gehad hebben maar een verblijf van 2 weken op 1 plek nog rustiger is dan een verblijf van 2 weken op 2 plekken.

Ook dit jaar hebben we weer wat foto’s gemaakt. Die staan hier.

Eén van de voordelen van het leven in een Vinex-wijk is dat je als inwoner lang niet alles meekrijgt van wat er zich buiten de straat afspeelt. Natuurlijk hoor ik op de school van Emmie weleens wat vervelends over het leven in Terwijde. Maar omdat ik een in rustige, gezellige straat woon waar zelden iets vervelends gebeurt, bepaalt dit mijn beeld op de rest van de wijk.

En natuurlijk klopt dat beeld niet voor de volle 100%. Wanneer er mensen in elkaars buurt verblijven zijn ruzies en dergelijke onvermijdelijk. Zo blijkt er onlangs een homostel uit Terwijde te zijn weggepest en dat is te triest voor woorden. Het schijnt dat de daders Marokkaanse jongeren uit Terwijde zijn, maar dat kan niet bewezen worden. Ook al zoiets raars. Aan het vertrek is een hele serie vervelende dingen voorafgegaan zonder dat er bewezen kan worden wie de daders zijn.

Om het stel in kwestie een hart onder de riem te steken en te protesteren tegen discriminatie van minderheden, is er door een aantal inwoners een picknick georganiseerd. Dit zal de daders niet afschrikken, ook al brengt onze stadsdichter Ingmar Heytze een speciaal gedicht ten gehore. Persoonlijk vind ik dat mensen die andere mensen op grond van ras of overtuiging wegpesten hard aangepakt moeten. Ik vrees dat picknick qua preventie net zoveel effect als de stille tochten die worden gehouden na een verschrikkelijke gebeurtenis. Als die stille tochten effect zouden hebben, zouden er immers niet zoveel gehouden hoeven te worden.

Toch gaan Emmie en ik zo dadelijk wel even naar de picknick. Al was het maar om te laten zien dat discriminatie niet ons ding is.

Eindelijk is de badkamer voorzien van een kast. Ik ben met het in elkaar zetten zo’n 6 uur bezig geweest en dat is al snel 4 langer dan ik vooraf had gedacht en mij bij de aanschaf was verzekerd.

In delen oogde de kast al als moeilijk in elkaar te zetten en daarom heb ik me dit keer strikt aan de handleiding gehouden. Dat voorkwam een paar missers die ik anders zeker had gemaakt omdat mijn volgende stap logischer leek dan die in de handleiding. Maar ondanks de handleiding was het geen eenvoudige klus. Ik ben dan ook blij dat het ding zo goed als waterpas in de badkamer staat.

Verder heb ik vandaag CasaSpider nog een vrolijk moment bezorgd. Volgens mijn Outlook agenda is 8 mei de dag waarop CasaSpider jarig is en dus heb ik hem gebeld om hem te feliciteren. Ik bleek aan de vroeg kant te zijn omdat hij pas op 18 mei jarig is. Beter te vroeg zullen we maar denken. Bovendien heb ik nu op 18 mei ook nog wat te doen.

Ergens in februari schreef de firma Vodafone mij dat het product dat ik bij deze firma afnam, niet meer gevoerd werd en dat derhalve mijn contract omgezet zou moeten worden. Men had al een nieuw product voor mij geselecteerd en per 1 april zou mijn contract omgezet worden. Vooral het feit dat Vodafone zonder enige vorm van overleg mijn contract zou omzetten stuitte deze polderaar tegen de borst.

Het nieuwe product was namelijk duurder en bood minder dan mijn oude product en daar zat ik niet op te wachten. Uiteraard hield ik me in en kwam ik ergens in maart in actie. Ik heb mijn contract per 1 mei opgezegd en uitgelegd waarom ik dat deed. Zonder op mijn reden in te gaan ging Vodafone akkoord. Vervolgens heb ik op naam van de zaak een nieuw abonnement geregeld bij de firma T-Mobile. Dit abonnement is wel wat duurder dan mijn abonnement bij Vodafone, maar ik heb nu meer belmniuten, meer sms-jes, gratis internet in Nederland en een heuse iPhone.

Omdat de kosten dit abonnement als zakelijke kosten kunnen worden gezien, ben ik netto even kwijt als aan mijn oude abonnement. Ik was een bijna tevreden man. Bijna omdat ik mijn nummer wilde meenemen naar T-Mobile. Een nieuw mobiel nummer brengt namelijk veel werk en ongemak met zich mee en daar zat ik niet op te wachten. Het overzetten van het nummer naar T-Mobile zou geen probleem moeten zijn volgens de medewerker van T-Mobile. Nu heb ik lang geleden voor de mobiele tak van de KPN aan een systeem gewerkt dat nummerbehoud zou moeten ondersteunen en weet ik dat niet iedere poging tot nummerbehoud een succes is.

Nadat de medewerker van T-Mobile voorzien was van gegevens spraken we af dat mijn mobiele nummer op 4 mei zou worden overgezet naar T-Mobile, Op 3 mei kreeg ik netjes een sms-je waarmee ik er aan werd herinnerd dat het mobiele nummer op 4 mei zou worden overgezet. En zo geschiedde. Dinsdag begon men net voordat ik ging pauzeren en na de pauze was de klus geklaard. En alles werkte vlekkeloos. Ook de vooraf geïnstalleerde applicaties deden het nog en nu kan ik dus naar harte lust met de iPhone twitteren, hyven, het nieuws volgen, muziek afspelen en ook nogeens bellen!

De bediening van de iPhone is even wennen, maar dat ging eigenlijk heel eenvoudig. Waar ik heel blij mee is touchscreen versie van het toetsenbord. Dat werkt heerlijk voor iemand met een wat grovere motoriek. Verder heeft de iPhone de iPod verdrongen bij het afspelen van muziek in de auto. Ik beschouw de aankoop van de iPhone dan ook als mijn beste aankoop van het 1e kwartaal van 2010. Tegenover dit succes staat natuurlijk de aankoop van de iPod. Die had ik niet hoeven kopen, maar Emmie is er heel content mee. Eind goed, al goed.

Na het voorval bij de Dodenherdenking in Amsterdam viel op het wereldwijde web op diverse plaatsen te lezen dat we een angstig land zijn geworden. Helaas is dat ook zo. Ondanks alle beveiligingsmaatregele n die nu bij massale bijeenkomsten worden genomen, ontstaat er direct paniek als iemand iets vreemds doet of dreigt te gaan doen. Ik heb het idee dat hier een aantal jaren geleden, zeg maar voor de moord op Pim Fortuyn, relaxter mee omgingen.

We zijn door een aantal trieste gebeurtenissen een groot deel van onze onbezorgdheid kwijtgeraakt en ik zou niet weten hoe we dat weer terugkrijgen.

Wie het weet mag het zeggen.

Voor mijn doen heb ik het weekend druk. Het begon gisteren met een bezoek aan zwager Boer Piet. De aanstaande Toponderneemsters Lobke, Lotty en Emmie moeten in het kader van hun missie een ‘boer’ interviewen en daar woensdag een presentatie over geven op school.

Ondanks mijn agrarische achtergrond en het bezit van 2 konijnen, viel ik als kandidaat af. Gek genoeg is er in mijn directe familie nog maar 1 familielid werkzaam in de agrarische sector. Wie had er 40 jaar geleden kunnen bedenken dat onze familie evenveel agrariërs als configuratiebeheerders zou tellen?

Een afspraak voor het interview was snel gemaakt en gisteravond bezocht ik met de dames de boerderij van zwager Piet. Die boerderij is trouwens uitgebreid met een echte boerencamping. Nadat de 20 vragen van de dames waren beantwoord, kregen de dames een rondleiding. Persoonlijk ben ik nog steeds niet gek op de geur van kuilgras en heb ik de stal niet betreden. De dames hadden weinig tot geen problemen met de geur.  Voorzien van een massa informatie, zoals bijvoorbeeld het feit dat een koe per dag gemiddeld goed is voor 25 liter melk, vertrokken de dames welriekend naar huis.  De kleren van Emmie zijn inmiddels door de wasmachine ontdaan van de geur van kuilgras.

Vandaag sta ik van 08:00 uur tot 20:00 uur standby voor Cordares. Als het aan dat front rustig blijft, ga ik het terras schoonmaken met een hogedrukspuit. Ik dacht dat zoiets een makkie zou zijn, maar het schijnt dat het bedienen va het apparaat niet zonder risico’s is. Even niet opletten en ik ben natter dan het terras. Als beloning gaan Emmie en ik vanavond een hapje eten en de stad en misschien nog even op een terras genieten van het mooie weer.

Als er vandaag iets misgaat bij het installeren van de release, sta ik morgen ook standby. Ik kan me niet voorstellen dat er iets vreemds gebeurt en heb met Emmie afgesproken dat we naar de Fantasy Fair gaan die dit weekend plaatsvindt bij kasteel De Haar. En om 18:00 uur zitten we uiteraard voor de buis om Ajax naar een overwinning te schreeuwen.

Gelukkig heb ik tot maandagmorgen 06:30 uur om bij te komen.