Curaçao, 30 en 31 december 1998
Posted by Piet on Dec 31, 1998
Gematigd als de Spider en ondergetekende zijn, hebben we het gisteravond niet laat gemaakt. De borrel was uitermate gezellig, al was de bevoorrading niet altijd geweldig. Gelukkig hebben we ons ingehouden want de volgorde bier, whisky, bier komt de sfeer wel, maar het lichaam niet ten goede. Het was bijzonder leuk om collega’s als Walther, Marco, Frank, Lahrn, Dik, Vincent en Cees weer te zien. Bovendien hebben we aan de borrel nog een housewarming party en een etentje overgehouden. Na een lekker hapje eten bij de Cactus Club hebben we nog wat gedronken bij de Tropen en zijn we huiswaarts gegaan.
’s Morgens heb ik het ervan genomen en werd ik om ongeveer 11:45 uur wakker gebeld door de Spider. Intussen bleek het vliegtuig van mijn liefje 2 uur vertraging te hebben opgelopen.
’s Middags hebben de Spider en ondergetekende kaartjes voor de oud en nieuw party bij Mambo Beach gescoord. Na een lekkere lunch ging de Spider weer aan het werk en ging ondergetekende nog even van de zon genieten.
Volgens zeggen zijn er nog mooiere stranden.
’s Avonds was de vertraging van mijn liefje opgelopen naar 4 uur. Na de aankomst bleek mijn liefje kennis te hebben gemaakt met Muriel. Muriel is de beoogde officemanager van de vestiging op Curaçao. Flink als de dames zijn, werd er afgesproken na de verfrissingen nog even wat te drinken bij Café De Tropen. Zoals wel vaker bij vrouwen bleek het feit dat ze elkaar 1,5 uur niet hadden gezien een reden om flink wat bij te giebelen.
De 31e begon met de pagara bij Kodela. Door de Spider werden we binnengesmokkeld en aan consumptiebonnen geholpen. Het is een bijzondere gewaarwording om ’s morgens om 11:00 uur in de volle zon te genieten van vuurwerk en heel veel drank. Eigenlijk werd hier de bodem gelegd voor een korte maar hevige jaarswisseling.
Voor de pagara:
© Alexander de Grote.
Tijdens de pagara:
© Alexander de Grote.
Na de pagara van Kodela was het tijd voor de pagara van Café De Tropen. Dit zou de grootste pagara zijn die Curaçao tot nu had meegemaakt. En dat was niks teveel gezegd. 25 miljoen knallen en een kilometer lang lint van vuurwerk. Onverlaten lieten de pagara te vroeg starten en bleken ook nog wat benzine aan het vuurwerk te hebben toegevoegd. Dit gaf een spectaculair effect van keiharde knallen en metershoge vlammen. Hierop had niet iedereen gerekend. Het gevolg was een Hillsborough effect. Wij stonden achteraan en konden niet verder terug omdat we tegen de bar stonden. Het was me het gedrang wel. Hierna werd het tijd voor een hapje. En dat was afzien. Na een lange tocht langs gesloten restaurants konden we toch nog wat eten bij Denny’s.
Met de Spider spraken we af om na een uurtje slaap naar Roland en vervolgens naar het feest op Mambo Beach te gaan. Mijn liefje zag het bed en viel vast in slaap. Na een uurtje was ik nog wakker genoeg om de Spider telefonisch te melden dat een bezoek aan Roland er voor ons niet in zat en dat we elkaar wel bij het feest op Mambo Beach zouden zien. Hierna viel ook ik weg in een diepe slaap en werd ik ergens rond 5 uur, maar het kan ook 6 zijn wakker. Kortom het feest op Mambo Beach hebben we gemist en de jaarswisseling zelf hebben we slapend beleefd. Dat zal ons leren om s morgens vroeg al aan de drank te gaan.
Het blijft bijzonder om in tropische omstandigheden oud en nieuw te vieren. Zeker als de viering ’s morgens al begint.