"
"Curaçao, 1 en 2 januari 1999.
Posted by Piet on Jan 2, 1999
Fris, vrolijk en bijzonder uitgeslapen waren mijn liefje en ik om ongeveer 14:30 zover dat we naar het strand zouden kunnen gaan Jammergenoeg gooide het weer roet in het eten en werd het een middagje genieten van het zwembad van het hotel.
Na een tijdje werden we naar binnengejaagd door een flinke bui.
’s Avonds zijn we met de Spider een hapje gaan eten bij Le Ma?tre. Het eten en de bediening waren grandioos. Ondanks de numerieke meerderheid van de mannen, werd mijn liefje bijna consequent als eerste bediend. Toen dit bij het voorgerecht misging, werd dit door een briljante opmerking van de Spider gecorrigeerd. Gevolg: het voorgerecht van de Spider en mijzelf ging terug en kwam pas op tafel nadat mijn liefje haar voorgerecht had gekregen. Geheel in lijn van de verwachting werd het een avond van serieuze gesprekken over zaken als de zin van het leven en de invulling aan het begrip ‘toeval’. Vrouwen denken toch anders over dit soort dingen dan mannen. Bij Le Ma?tre komen we nog wel een keer terug.
Op zaterdag de 3e zijn mijn liefje en ik wel naar het strand geweest. Slim als ik ben heb ik gebruik gemaakt van een andere zonbeschermer. En dat heb ik geweten. Ondanks consequent insmeren, ben ik zo rood als een kreeft. Dat wordt in het vervolg gewoon weer een middel met factor 14.
Vanwege een tijdsgebrek besloten we een hapje bij het hotel te nemen. Tijdens het diner mochten we kennis maken met een ‘Van Der Valk Fenomeen’. De tafel naast ons werd gevuld door 3 Nederlanders van het type ‘ik kom mijn hotel niet af, maar heb alles van de wereld gezien’. U kent ze wel, mensen met het stemgeluid van Bep en Toos die dan ook nog zo hard praten dat iedereen wel moet horen dat ze vaker bij Van Der Valk eten en ook nog grappig zijn. De conversatie tussen het drietal ging over de kwaliteit van de kip en eindigde in een briljante vraag aan de bediening. ‘Komt deze kip uit Nederland?’. ‘Nee, meneer dan zou de kip wel duur worden’. ‘Nou het lijkt of deze kip meer dan 100.000 vluchturen heeft.’ Een zuchtende ober brak de conversatie af ‘Ik zal kijken wat ik kan doen’. Dat bleek niet veel te zijn. Het drietal zette zich manmoedig over de taaiheid van de kip heen, want betaald is betaald.
De avond werd verder gevuld met een housewarming party van Walter. Walter bleek een goede gastheer te zijn met een ruime voorraad aan drank en chips. Mijn liefje en ik bleken niet de enigen die de nieuwjaarsnacht slapend in plaats van feestend hadden doorgebracht. Geheel tegen de verwachting in ging de terugreis zo goed als zonder fouten linea recta naar het Plaza.