Diamond Weblog

Op vrijdag de 8e zouden de Heidy, Verina, de Spider en ik de Christoffelberg gaan bedwingen. Let wel we praten hier over een berg met een hoogte van 370 meter. De gastheer van Heidy, Roland, kon helaas niet mee. Hij had zich afgemeld met smoes over ‘werk’. ’s Middags kan hij zich wel vrijmaken en hij zou dan naar Cas Abou komen. Jammergenoeg werkte het weer eens een keer niet mee. Het regende en dit berg hulde zich in nevels. Omdat de berg niet wegloopt en het weer hier nooit lang slecht is, wagen we zondag nog maar eens een poging.

Vlakbij de Christoffelberg bevindt zich Boca Tabla. Dit is een rotsachtig stuk kust waarop de zee met een behoorlijke kracht neerslaat. Dit is van bovenaf te zien, maar ook vanuit een laaggelegen grot.

Bij de ingang van dit park werden we al gewaarschuwd. We mochten niet te dicht bij het water komen. ‘Wijsneus’ merkte de Spider bij het doorrijden op. Eenmaal in de grot meldde de Spider dat kon het geen kwaad om op stenen te gaan zitten. Er kon niets gebeuren. Zo gezegd, zo gedaan.

Vlak nadat deze foto werd genomen, bleek dat de portier gelijk had. Een grote en gemene golf spoelde door tot voorbij onze zitplaatsen. Gevolg: vier paar natte voeten en een weggespoelde hoes. De Spider had de hoes van zijn fototoestel naast hem op een steen gedrapeerd. Bij de aankomst van de golf kreeg hij het te druk met het veiligstellen van het fototoestel en de autosleutels om ook nogeens het hoesje te redden. Het hoesje werd nog 1 keer gesignaleerd alvorens het door de woeste goven werd meegesleurd.

Met natte voeten vertrokken we richting Kleine Knip. Dit is de mooiste baai die ik heb gezien, maar jammergenoeg heb ik hier nog geen foto’s van. Het is een kleine en hele rustige baai. De rust werd wreed verstoort door Murielle, die ging duiken en door de regen. Het duiken van Murielle bleek achteraf leuk te zijn afgelopen. Murielle en haar buddy verschilden onder water van mening over de koers voor de terugreis. Aan de oppervlakte bleek dat het meningsverschil een terugtocht van 3 kwartier zwemmen had opgeleverd. Gelukkig werden ze opgepikt door een vissersboot. Weer eens wat anders dan Red Snapper als catch of the day.

Zelf gingen we richting Cas Abou. Hier is een ressort en ook een mooie baai.

Het weer bleef wisselvallig. Gelukkig had ik na een krachtige en toch beheerste sprint twee andere toeristen verslagen en een strandhut bezet. En daarin was het goed schuilen tijdens de buien. Tussen de buien door is het me weer gelukt om te verbranden.

Op het strand speelde zich een natuurlijk drama af. Ingegraven krabben wilden gaan eten, maar schrokken zich iedere keer rot van ons en schoten dan weer terug de kuiltjes in.

Tijdens de 2e lunchsessie kwam Roland aan. Tot zijn spijt hoorde hij dat de Christoffelberg zondag wordt beklommen en dat hij dan gewoon meekan. Some guys have all the luck.

Bij terugkomst in het hotel kocht ik zoals iedere dag een exemplaar van de Amigoe. Dit is een plaatselijke krant met twee pagina’s Nederlands nieuws. Tot mijn verbazing had het dorp waar ik mijn jeugd doorbracht, Westbroek, het Curaçaose nieuws gehaald. Jammergenoeg met het slechte nieuws dat een boerderij vanwege BSE was ontruimd. De burgermeester rekende op de onderlinge solidariteit bij de opvang van de betreffende boer. Met ander woorden, het rijk doet niks, zoek het zelf maar uit.

’s Avonds hebben we het happy hour van Hook’s Hut bezocht. Het was hier goed toeven. Door zware gesprekken en een voorraad drank werd het een zware avond. De Spider heeft en passant nog wel een rondvlucht over Curaçao geregeld. Dit gaat maandag of dinsdag gebeuren. Verder werd in het kader van de beklimming van de Christoffelberg een maaltijd bij collega Teus geregeld. Teus woont in Barber en dat is vlak bij de Christoffelberg. Voorzien van een hap van Denny’s zijn we naar het hotel teruggegaan. Wederom kwamen we in een vliegende controle terecht. Dit keer was de rechterkoplamp het onderwerp van gesprek. Gelukkig kwamen we er weer zonder bon af.

Op zaterdag doen we rustig aan. De Spider was bang dat hij om 08:00 uur door zijn werkster gewekt zou worden en stond heel vroeg op. Dan kon hij in alle rust Casa Spider bijwerken. Dat kwam mij ook goed uit want zondag wordt er vanwege het uitje weinig gedaan op Piet’s Diamonds. Bij aankomst om 11:00 uur bleek dat de Spider voor niets vroeg was opgestaan. De werkster was namelijk niet gekomen.

Vanmiddag gaan we Mambo Beach weer eens verrassen met onze aanwezigheid en vanavond gaan we met de Spider bij Laura en Jeroen en hapje eten en trivianten.