Ruurlo, 10-11-2001
Posted by Piet on Nov 10, 2001
Toen we opstonden bleek het flink te hebben gevroren. Dat kwam ons uitzicht wel ten goede.

Nog wat confuus van de wijnen van de vorige avond zaten we om 10:00 uur al aan het ontbijt.

Omdat ik toch zo lekker aan het fotograferen was heb ik ook nog en foto van het restaurant genomen. Het restaurant het heel toepasselijk ‘De Tuinkamer’.

Na het ontbijt zijn we de buurt gaan verkennen. Als echte toeristen zijn we begonnen met een bezoek aan de plaatselijk VVV. Omdat er in deze buurt nogal wat kastelen liggen wilden we ons wat gaan orënteren op ons voorland en een kasteel bezichtigen. Dat ging niet door omdat de huidige bewoners nogal op hun privacy zijn gesteld en uitsluitend in het seizoen en bij uitzondering Joe Sixpack een kijkje gunnen. Wel zouden vanaf de straat de kastelen mogen bewonderen. Niet dus. In het naburige Borculo bleek 5 musea te zijn. Aan de volgende onderwerpen is een museum gewijd: kristal, brandweer, radio, openbaar vervoer en de boerderij. En dus togen wij naar Borculo.
Voor het vertrek heb ik nog even een foto van onze entree genomen. Onze luxueuze kamer ligt hier recht boven.

In Borculo aangekomen bleek dat er 4 musea buiten het seizoen gesloten zijn zonder dat men de VVV in Ruurlo hiervan op de hoogte brengt. Alleen het Kristalmuseum was geopend en dat hebben we dus bezichtigd. Erg boeiend was het niet. Diamanten had men niet en we werden wel heel nadrukkelijk op de winkel gewezen. Wat wel heel mooi was, was het geraamte van een hele oude en hele dode Europese beer. Die stond in het donker onder een spot te wachten op betere tijden.

Voor en na het bezoek aan het museum hebben we nog wat in centrum rondgewandeld. Zoals vroeger wel vaker gebeurde is Borculo rondom een kerk gebouwd.

Na de wandeling zijn we met de auto op pad gegaan. Letterlijk op pad want op een gegeven moment hield het asfalt op en begon het zand. Hier bevonden we ons nog op het asfalt.

En hier bevonden we ons op het zand. Gelukkig was het schitterend en vooral droog weer en bleef de Alfa maagdelijk zwart.

De bomen beginnen de bladeren te verliezen en dat is een schitterend kleurenspektakel. De Nederlandse variant op de Indian Summer.
De lunch hebben we in Ruurlo gebruikt en vervolgens hebben ons in het hotel te rusten gelegd. Hoewel we ons regelmatig afvroegen hoe het Emmie en Opa en Oma ging, hebben we genoten van onze vrijheid. Zo af en toe hebben we natuurlijk wel gebeld.
’s Avonds hebben we Denemarken-Nederland opgegeven voor een 6 gangen diner. Gelukkig was het weer wild wat de klok sloeg. En wederom waren de wijnen zalig.