De laatste dag alweer. Voor volgend jaar hebben we afgesproken dat we een paar dagen langer gaan. Een week is om voordat je het beseft.

Verina had de spullen snel ingepakt. Het inleveren van de huurauto ging minder snel. Peter en ik slaagden er in om later in het kantoortje van het verhuurbedrijf te komen dan iemand die achter ons aan reed. Maar goed na een tijdje werden we snel geholpen. De bon voor het eigen risico werd netjes teruggegeven toen bleek dat de Lancer niet nog meer schade had opgelopen.

Vervolgens hebben we de energienota voldaan en togen we richting huize Nijhuis. Na een warme hap zijn we naar Mambo Beach gegaan en zo tegen 16:30 gingen we gedoucht en wel richting Hato. Het inchecken duurde langer dan normaal en pas om 17:45 uur waren we ingecheckt en kregen we het advies om tegen 18:05 uur te ‘boarden’. En dat terwijl het vliegtuig pas tegen 18:30 zou aankomen.

Kortom we zijn lekker wat gaan drinken met de familie Nijhuis. Het vliegtuig had een half uur vertraging en stroomde bovendien leeg. Een paar pilsjes later hebben we toch afscheid genomen van de familie Nijhuis en zijn we in de rij gaan staan. Om 20:30 vertrok het vliegtuig dan eindelijk en zo’n 9 uur later en 25 graden minder kwamen we aan op Schiphol.

De vakantie zit er alweer op. Het was te kort maar wel heel mooi.

Omdat we zo tegen 17:00 uur de borrel van SQl Integrator wilde bezoeken, hebben we het rustig aan gedaan en zijn ’s middags even bij Daaidooibaai langs geweest. Langzaam maar zeker worden we bruin.

Dit keer was het afscheid van collega Paul de reden van de borrel. Voorzien van een paar fraaie speeches werd Paul uitgezwaaid.

Voor Verina en mij was het leuk om bekenden als Walter, Krijn, Nick, Wilbert, Cees, Nathanël en Dik onder het genot van pilsje weer te zien en te spreken. Emmie vermaakte zich goed met de kroost van de collega’s. Het was wel heel bijzonder om collega’s tussen de bedrijven van een borrel door achter het kroost aan te zien hollen.

Zo tegen 21:00 uur zijn we met Ellie en Frank en kinderen nog even een hapje gaan eten bij een Curaçaose snack. Een beetje borrel wordt natuurlijk met een goede hap afgesloten. Omdat Emmie helemaal kapot was, werd het geen lang etentje.

Ellie gaf ons gisteren nog een strandtip. Sunset Waters Beach Ressort zou gezegend zijn met een mooi strand. En dat is geen woord teveel gezegd. Voor een entree van 5 Antilliaanse guldens per persoon heb je een strandstoel en een drankje toe. Bovendien werden we op de dierentuin van Willemstad geattendeerd.

De dierentuin is niet ter vergelijken met Artis. Zo is de entree gratis en kan je redelijk dicht bij de meeste dieren komen. Een dierentuin als Artis zo het trouwens ook niet goed doen op Curaçao. Er zijn weinig toeristen die op Curaçao de dierentuin willen bezoeken. En prijzen van het niveau van Artis ontnemen de lokale bevolking de lust om een diertuin te bezoeken.

Nu draait de dierentuin dus op giften en de inkomsten uit de verkoop van frisdrank en hapjes. Dat zorgt voor de nodige aanloop.

Niet ieder dier heeft het naar zijn zin in de dierentuin. De beren wekken de indruk zwaar aan de xtc te zitten. Ze ijsberen rond met grote ogen rond in het hok. Zo’n pels is niet in ieder klimaat handig.

De diverse apen vermaken zich kostelijk. Je zou je bijna gaan afvragen wie bij wie op bezoek is. De papgaaien hebben het nog beter. De meesten zitten namelijk niet in een kooi, maar lopen/vliegen los in de dierentuin. Dat ze er dan nog zijn is voor mij wel een bewijs dat er goed voor ze gezorgd wordt.

Het strand van Sunset Waters Beach Ressort was een verademing. Heerlijk rustig, voldoende stoelen en schaduw en een goed onderhouden zandstrand. De bewoners van het ressort hebben het ook niet slecht. Verreweg de meeste huizen hebben een uitzicht op zee en van daaruit kan je dus iedere dag de zon zijn ondergaan in de schitterende zee.

’s Avonds was de familie op bezoek en werden tussendoor verrast door Frank. Die kwam mijn commissie voor het aanbrengen van een huurder van zijn woning in Oostzaan langsbrengen. Dat zal me leren daar in de toekomst leuke grappen over te maken. Frank, het was niet nodig maar wel heel mooi. Emmie kan je nog niet bedanken, maar wij wel: bedankt!

Het boerenbridge begon voor mij goed met een strakke overwinning. Daarna sloeg de Curaçaose lekkernij Gorilla toe en ging zelfs het uitspreken van het woord ‘king’ niet goed. De laatste partij bracht eindelijk een zwaar verdiende overwinning voor Verina. Overall is ondergetekende winnaar door 4 van de 9 partijen te winnen.

De dag begon lekker rustig met wat koppen koffie en wat sigaretten op de porch. Na het middagdutje en bad van Emmie zijn we naar Punda gegaan om daar wat inkopen te doen en even te genieten van een terrasje. Het betreffende café was van diverse soorten bier voorzien, waaronder Palm. Na de noodzakelijke souvenirs te hebben ingeslagen en snel nog wat toeristisch verantwoorde foto’s te hebben gemaakt was het tijd om de familie Hogenes te bezoeken.

De familie Hogenes verblijft voor de 2e keer langere tijd op Curaçao. Dit keer wonen zij in het Piscadera Bay Ressort. Dat je op Curaçao niet zonder auto kan, blijkt wel uit de kilometers die Ellie dagelijks maakt. Iedere dag wordt Frank naar zijn werk gebracht en netjes opgehaald en wordt Kristie naar school gebracht en ook weer opgehaald. Als extraatje komt daarbij dat Dan 2 keer naar school gebracht wordt en natuurlijk ook weer opgehaald. Uiteraard liggen de werkplek van Frank, de school van Kristie en de school van Dan niet naast elkaar. Het is daarom maar goed dat Dan de familie iedere dag zo om en nabij 06:15 uur wekt want anders zou men tijd te kort komen.

Uiteraard werden de toestand van Albert Heijn en Ajax besproken. Speciaal voor een collega van Albert Heijn wilde Frank nog een foto genomen met het juichgebaar van Kezman. Waarvan akte.

Met een goed en lekker gevulde maag en een goed gevoel gingen we tegen 10:00 uur richting huis.

Vandaag zagen we dat er in 2 jaar tijd toch veel kan veranderen. De stranden Kleine Knip en Lagun waren voor heen mijn favoriete kleine stranden. Beide stranden hebben nogal wat last van de laatste storm gehad en worden niet echt meer onderhouden. Jammer maar helaas. Gelukkig bood Cas Abou uitkomst.

Het was ons al eerder opgevallen, maar het lijkt alsof Curaçao de laatste jaren meer asfalt heeft verbruikt dan Nederland. Weggetjes die 2 jaar geleden nog vol zaten met scheuren en kuilen liggen er nu strak geasfalteerd bij. Zou onze Wegenbelasting per ongeluk zijn gebruikt om hier het wegennet op te kalefateren in plaats van de A2 en zo?

Omdat Emmie niet uit het water is weg te slaan zitten Verina en ik vaak en lang aan het water. Verina kan daar goed tegen, ik verbrand nogal snel. Dit keer zijn het niet mijn voeten, maar is het mijn rug. Verina heeft overigens wel haar voeten verbrand.

We kwamen nog een hagedis tegen die meer moeite had met inschatten van onze snelheid dan de tips van het verhuurbedrijf ons voorspiegelden. Zonder dat ik remde belandde het dier onder ons rechtervoorwiel.

Vanavond gaan we de familie Nijhuis met een bezoek vereren. Daar vandaan vindt deze update plaats en er zal ook nog wel wat boerenbridge gespeeld moeten worden. De volgende update vindt zondag plaats. Daarin staat dan onder andere een verslag van het bezoek aan de familie Hogenes.

Vanmorgen werd we aangenaam verrast door de zon. Er is nog wel wat bewolking maar dat is een combinatie met de wind wel lekker. Hoewel het de afgelopen dagen voor ons al flink warm was, is het nu zeker een graad of 8 warmer dan gisteren. Lekker dus.

Net als de Amerikaanse toeristen van het cruiseschip Princess of the Ocean leek het ons een goed idee om naar Sea Aquarium te gaan. De laatste keer dat we hier waren viel het aanbod wat tegen. Daar heeft men flink aan gewerkt. De aquaria zien er verzorgd uit en zijn goed gevuld. Emmie vond het prachtig met al die fel gekleurde vissen. De haaien in de buitenbaden kon ze minder goed onderscheiden.

En daar raakte we verzeild in een kudde Amerikaanse toeristen. Die hadden gedacht de Curaçaose versie van Sea World te bezoeken maar dat viel hen dus tegen. Dat levert weer een hoop gemekker op over geld en service. Blijkbaar weten de Amerikanen nog steeds niet dat je met geld op Curaçao veel kan kopen maar dat service hier nog niet algemeen verkocht word.

Tijdens het schrijven van dit stukje kreeg ik regelmatig bezoek van een vogel en een hagedis. Zodra ik ook maar dacht aan het nemen van een foto, waren ze heel rap verdwenen. Tot deze foto dus.

’s Middags stond een bezoek aan Blauw Baai op het programma. Dit strand ligt op zo’n 5 autominuten van ons appartement. Bij de poort aangekomen bleek het strand bij een ressort te horen en verboden voor niet inwonenden. Geen nood, Daaibooibaai lag volgens de kaart niet ver weg. Dat viel tegen en dat geld zeker ook voor de weg naar het strand. Het was een onverhard binnendoor weggetje vol met kuilen en plassen. Maar we hebben het gehaald en daar gaat het toch om. Rust was Verina en mij niet gedund. Emmie is het water niet uit te krijgen en als ze er uit is heel druk met zand. Hierdoor ben ik wel van een trauma af. Ik had er tot gisteren een geweldige hekel aan zand op mijn handdoek. Emmie heeft me hiervan met handen vol zand genezen.

’s Avonds hebben we rustig aangedaan en thuis heel lekker gegeten. Uit het AD vernamen we nog het in Nederland schitterend weer en wel zo’n graad 19 warm is. Hier is het soms wat bewolkt en regenachtig, maar wel minimaal 25 graden. Welterusten!

Ook vanmorgen was het weer vroeg rise and shine. Jammergenoeg werkte het weer niet mee en werden we geconfronteerd met regen. Maar ook nu was het heerlijk toeven op de porch. Dat optimisme soms hand in hand gaat met dommigheid bleek maar weer uit mijn serie muggenbulten. Dat zal me leren de aangeschafte Cutter niet te gebruiken.

Vroeg in de middag kwam Frank langs met goed nieuws. Ajax heeft gewonnen en staat 3 punten voor op psv. Met wat geluk zijn we zondag op tijd terug om het kampioenschap life mee te maken. Ondanks het mindere weer besloten we toch naar het happy hour van Mambo Beach te gaan. Dat begint om 17:00 uur bij de Mambo Beach Club en gaat dan om 18:00 uur verder bij het naastgelegen Wet and Wild. We hebben de zon niet zien ondergaan, maar gezellig was het zeker. Dat maken we in Nederland niet veel mee, met vrienden en kinderen op het strand slap ouwehoeren met een pilsje erbij.

Uit de serie Mens en zijn Omgeving staat hieronder ons uitzicht vanaf de porch, de porch en een paar foto’s van het happy hour. Voor een uitgebreidere serie foto’s van onze vakantie verwijs ik graag naar de website van Peter.