Ik ben wel..."Taceno, 24 juli 2002.
Posted by Piet on Jul 24, 2002
Vandaag gingen eindelijk de heren eens mee zwemmen. Natuurlijk niet zonder dat de ouders van vakantievrienden te kennen hadden gegeven naar hetzelfde strand te willen gaan. Het gisteren ontdekte strand bleek niet helemaal van zand te zijn voorzien, maar het is mogelijk om zonder schoeisel het water te bereiken zonder moeilijk over kiezelstenen te moeten lopen.
De temperatuur van het water blijft onder de grens van wat voor mij aangenaam is, zeg maar zo’n graad of 26. Nu is het Lago di Como behoorlijk diep en dan is warm water al snel een illusie. De kinderen vermaakten zich goed in het water dan vermaak je jezelf als ouder ook al snel. Doordat ze Jelle met kiezelsteentjes zag gooien, kreeg Emmie ook het idee steentjes te gaan gooien. Ze komt ongeveer een halve meter vooruit maar houdt het wel lang vol.
Dit keer heb ik net als Emmie ook een sëstadutje gedaan en dat is best bevallen. Sterker nog, ik kan dat met gemak volhouden.
Om te voorkomen dat we Emmie halverwege de maaltijd slecht gehumeurd en vermoeid naar bed moeten afvoeren hebben we haar vooraf laten eten en haar tegen achten naar bed gebracht. Om 20:15 uur sliep ze als een blok en konden we zelf in het restaurant gaan eten. Uiteraard gingen Verina en ik regelmatig even luisteren en kijken. Maar als Emmie slaapt, dan slaapt ze ook.
