Taceno, 25 juli 2002.
Posted by Piet on Jul 25, 2002
Ook vandaag vergezelden de heren ons naar het strand. Dit keer zijn we weer naar het Lido van Bellano geweest.
Langzaam maar zeker beginnen we allemaal wat kleur te krijgen. Zonder verbranden gaat dit natuurlijk niet. Vreemdgenoeg ben ik zelf bijna niet verbrand en dat terwijl ik me nauwelijks insmeer met zonnebrandcr?me. Arjen gebruikt ook weinig zonnebrandcr?me maar als behoorlijk rood. Natuurlijk doet dit bij iemand van 16 jaar geen pijn.
Voor we naar het strand gingen zagen we ambulance tactisch opgesteld staan in een stuk weiland. De bemanning nam het er goed van en lag lekker in het gras te dutten. Het oogde wat vreemd maar iedereen mag zijn pauze op zijn manier invullen. Toen we terugkwamen stond er een helikopter bij en liepen er ook mannen rond in een bergbeklimmeruitrustin g. Toen zagen we ook waar dit voor was. Zo’n dertig parasailers waren druk aan het sailen en zouden op een stuk grond tegenover ons huisje gaan landen. Daarbij kan van alles misgaan en dan kan het geen kwaad hulptroepen achter de hand te hebben. Gelukkig is iedereen geland zonder de hulptroepen moesten uitrukken, hoewel dat wel sentionelere plaatjes zou hebben opgeleverd.
’s Avonds hebben we ons tegoed aan de pizza’s aan een restaurant in de buurt. Eindelijk kwam er een spontaan ‘ciao’ uit de mond van Emmie. De dame die ons bediende en ons een ‘buona sera’ toewenste was de gelukkige. Waar een paar weken oefening al niet toe kunnen leiden.
De foto’s:
