« De trein
Sientje »


Lago di Garda, hoe we de dag doorkwamen

Posted by Piet on Jul 29, 2003

Ik zou het heel kort kunnen houden en zeggen dat we het heel rustig aan hebben gedaan. Uiteraard doe ik dat niet want dan zou dit weblog weinig zin hebben.

Op de camping was een ruime voorraad van leeftijdsgenoten van Jelle aanwezig. Jelle had al snel contact met een aantal van hen en dus zagen we Jelle alleen nog terug als er gegeten moest worden of wanneer zijn financĂ«le status daar aanleiding toe gaf. De laatste week van de vakantie had Jelle zelfs een soort van verkering met een buurmeisje. Hij vermaakte zich prima en spreekt achteraf over zijn leukste vakantie en da’s mooi om te horen.

Emmie heeft, nu nog, minder behoefte aan contact met leeftijdsgenoten maar wel aan een speeltuin en een zwembad. En laat de camping nu zowel over een speeltuin als over een zwembad beschikken! Jammergenoeg kan Emmie nog niet zelf op een schommel klimmen en vindt ze zelf schommelen minder leuk dan geduwd worden.

Als de kinderen zich goed vermaken hebben het ouders een goeie vakantie en dat is ook in ons geval zo. We hebben weinig gedaan en hebben 1 ritje gemaakt op de enige dag dat zon niet te zien was.

Ook voor het diner hebben we het terrein niet verlaten. De camping beschikte namelijk over een goed restaurant waar heerlijke pizza’s en pasta’s bereid werden. Verina heeft 1 keer gekookt maar dat was in de kleine keuken van de warme caravan eigenlijk geen doen. En dus togen we iedere avond naar het restaurant.

Het animatieteam van de camping was ook ’s avonds actief. Zo werd er bijvoorbeeld wekelijks een karaoke avond georganiseerd. De 1e keer hebben we daarvan genoten op het terras voor onze caravan. De 2e keer zijn we met de buren gaan kijken.

Zoals ieder ander werden we gevraagd mee te doen en omdat we er al een paar pilsjes zaten besloten buurman Johan en ondergetekende mee te doen. Uit een enorm aanbod kozen we voor ‘Help’ van de Beatles. Dat gaf al aardig aan hoe we ons voelden. Eenmaal op het podium werd dat nog erger toen de opname van ‘Help’ niet voorhanden bleek te zijn. Het werd ‘Blowin in the wind’ van Bob Dylan omdat we dachten de tekst te kennen en te weten dat het een kort nummer is. Mis en mis dus. Volgens onze fans was onze uitvoering ‘niet slecht’ en dat klinkt toch heel anders dan ‘goed’.

Comments are closed.