Voorzien van mooie woorden, mooie cadeaus en een mooie slok Palm en rode wijn, ging ik met de laatste deelnemers aan de afscheidsborrel huiswaarts. Gelukkig hoefde ik niet met de trein terug maar kon ik met Hans meerijden. Van de rit terug heb ik weinig meegemaakt.

Ergens net voor de Adelaarstraat werd ik wakker en voelde ik dat ik moest overgeven. Uitstappen en wachten met overgeven was teveel gevraagd. Gelukkig had ik de deur al open toen ik overgaf. Nu zat alleen mijn broek onder de rommel en bleef de auto van Hans schoon. Hoop ik.

Eenmaal thuis lag ik snel op bed. Verina heeft nog geprobeerd een gesprek aan te knopen maar dat schijnt niet gelukt te zijn. Wel had zij uit mijn onsamenhangende relaas opgemaakt dat ik ’s middags met de trein naar Zaandam was gegaan en ’s avonds terug met een collega was meegereden.

En daar lag de kiem voor een misverstand waar ik de volgende morgen pas achter kwam. Verina dacht dat de Laguna in Utrecht stond en dat ze mij niet naar Zaandam en Emmie niet naar het kinderdagverblijf hoefde te brengen. Nu heb ik Emmie met een taxi naar het kinderdagverblijf gebracht en ben zelf met het openbaar vervoer richting Zaandam getogen.

En dat was een leuke reis. Het ging goed totdat onze intercity vlak voor het Centraal Station van Amsterdam bleef stilstaan. Er zouden namelijk “problemen” zijn op het Centraal Station. Toen we na een half uur binnenrolden was er van problemen en de trein naar Zaandam niets te zien. Dus weer een kwartier wachten en zo arriveerde ik tegen 12:00 uur in Zaandam. Omdat ik dacht dat iedereen wel zou zijn gaan lunchen heb ik direct de Laguna naar Utrecht gebracht. Later vernam ik dat meer collega’s tegen 12:00 uur arriveerden. Eigenlijk zijn alleen Ab en Hans op een normale manier en tijd aan de werkdag begonnen.

Eenmaal weer in Utrecht heb ik een hapje gegeten en ben ik de vloer van de schuur gaan schilderen. Zo waar kwam ik net uit met verf. Tussen de bedrijven door heb ik nog geprobeerd de man die onze vloer komt leggen te bereiken om een afspraak te maken voor een nieuwe meting van de vochtigheidsgraad. Helaas nam hij niet op en doet hij dat ook nu niet. Maandag maar weer proberen. Dan ga ik ook de schuur afronden en weer alleen behangen. Morgen gaan Verina en ik samen aan de slag. Onderbroken door Ajax-Feyenoord zullen we veel moeten doen want woensdag wordt de vloerbedekking op de 1e verdieping gelegd.

Vanmiddag zijn we met Emmie naar het Sinterklaasfeest van LogicaCMG geweest. Het feest was goed georganiseerd. Er was genoeg ruimte en genoeg te doen voor de kinderen. Emmie heeft zich kostelijk vermaakt. Lekker hard meegezongen, Sint en een serie Pieten een hand gegeven en dan ook nog met cadeau naar huis gaan. Wat wil een driejarige nog meer? Het cadeau van Emmie is een ideale hond. Het dier werkt op batterijen, beweegt zich alleen voor- en achterwaarts, zeurt niet om eten en hoeft niet te worden uitgelaten. Of het dier waaks is, weten we nog niet.

Wie zegt dat Duitsers geen gevoel voor humor hebben?

(Met dank aan Erwin Koomen.)

Het ophalen van de bouwdroger was nog geen kinnesinne. Het ding moet rechtop vervoerd worden en dat ging niet in de auto van Verina. De Cordoba heeft namelijk geen 5e deur en de Laguna stond met z’n 5e deur in Zaandam.

Uiteindelijk bood de auto van de buren van Verina’s ouders de oplossing en tegen de middag stond de bouwdroger op z’n plek. Het resultaat van het drogen viel me eigenlijk tegen want na een paar uur had de bouwdroger ruim een liter water opgevangen.

Het behangen schiet goed op. En dat komt vooral door de inspanningen van Verina. We kunnen stellen dat het behangen past echt opschiet als ik me er niet mee bemoei.

We schieten nu lekker op in ons nieuwe huis en dat komt vooral omdat Verina lekker opschiet. Vandaag ga ik mee er mee bemoeien. Ook zo benieuwd hoe groot de sprong voorwaarts aan het eind van de dag is?

Vanavond is Verina druk in ons nieuwe huis bezig en pas ik op Emmie. Dat is sinds een minuut of 10 een makkie want ze ligt op bed en ging heel moe en gemakkelijk naar boven.

Volgens het ritueel zou ik nu ongeveer geroepen worden om haar flesje met Yogho Yogho aan te vullen. Nu was ze te moe om zodra ik haar kamer verlaat de fles als een speer leeg te drinken.

Momenteel is Emmie helemaal in de ban van Sinterklaas. Als het even kan slaat ze geen Sinterklaas Journaal over. We worden nu regelmatig getrakteerd op liedjes die ze op het kinderdagverblijf heeft geleerd.

Vandaag was “Sinterklaasje bonne bonne bonne” aan de beurt. Meezingen is er voor Verina en mij niet bij want wij kunnen niet zingen volgens onze liefhebbende dochter.

Voor zover ik weet slist geen van leidsters maar Emmie heeft het over “Slinterklaasje”. En als er gecorrigeerd wordt is ze heel duidelijk: “het is Slinterklaas en niet Sinterklaas”. Drie jaar oud en nu al net zo eigenwijs als haar vader, dat belooft nog wat.

Gelukkig heeft ze het concept van het zetten van schoenen nog niet door. We genieten er van want hier komen we de komende jaar niet meer mee weg.

Vandaag hebben we voor het eerst een cd met Sinterklaasliedjes gedraaid. Net als bij een cd van K3 moet dan de tv uit en gaat ze voor de tv staan dansen en zichzelf volgen in de beeldbuis.

Ook als na Sinterklaas de Underworld aan de beurt is blijft ze dansen. Dat betekent dat ze nu al een veelzijdige smaakt heeft. En dat ik over een paar jaar niet naar een voetballende dochter maar naar een dansende dochter ga kijken. Geeft niks, het blijft een liefje.

Ah, ik mag toch de fles gaan bijvullen hoor ik.

Na menig uur behangen sta ik nog ruim in de plus. Van de 10 banen die ik op de muren heb geplakt zijn er 3 verwijderd.

Verina staat ver voor in de strijd tegen het behang. Zij heeft meer dan 10 banen geplakt nog geen baan hoeven verwijderen.

Mijn onheil in de kamer van Emmie is veroorzaakt door een hoek die recht zou moeten zijn, maar dat niet is. En als ik er al niet meer vanuit kan gaan dat rechte hoeken ook echt recht zien, houdt het voor mij op. Inmiddels is de kamer bijna voorzien van de onderste laag behang.

Morgen ga ik in onze kamer verder. Daar bleek ik na het verwijderen van baan nummer 3 een goed startpunt te hebben voor de rest van de muur. Na de muur staat mij dan weer een hoek te wachten maar met de kennis die ik nu heb, zou dat geen probleem mogen zijn.

Zoals gemeld hadden we vandaag hulp van Emmie en Jelle. Helaas zat Emmie er na 1,5 uur doorheen en was ik genoodzaakt haar weer naar huis te brengen. Jelle was wel een flinke hulp want hij is goed opgeschoten met het schilderen van de muren in zijn kamer. Vrijdag zijn we allebei vrij en dan gaan we zijn kamer afmaken.

Deze week gaan we dus verder met behangen en gaan we de deuren van de slaapkamers omdraaien. De deuren gaan nu naar binnen open. Dat kost ruimte op de slaapkamers terwijl de overlopen behoorlijk ruim zijn. De bouwopzichter heeft ons uitgelegd hoe we de klus moeten aanpakken dus hoe moeilijk kan dat zijn?

Hoewel het voor het Diamond Weblog leuke stof oplevert als het tegenzit, is het toch leuk als de dingen gaan zoals ze moeten gaan. Kerstmis 2003 in het nieuwe huis blijft haalbaar. In ieder geval deze week nog.

Phil Collins mag dan voor een record hebben gezorgd doordat zijn concert in 12 minuten is uitverkocht, veel plezier heb ik vandaag niet van Phil gehad.

Omdat de landelijke kaartverkoop om 10:00 begon, leek het postkantoor op winkelcentrum Overvecht een goed idee om dan maar gelijk om 10:00 uur open te gaan in plaats van 9:00 uur. Normaal lig ik niet wakker van dit soort dingen, maar vandaag zou ik rond 9:00 uur 6500 euro komen pinnen. Gelukkig was ik wat laat en heb ik slechts een half uur moeten wachten tussen Phil Collins adepten. De mensen voor mij hadden trouwens wel allemaal de gewenste hoeveelheid kaartjes.

Om ongeveer 10:10 uur verliet ik het postkantoor als een rijk man. Om 10:35 was ik weer net zo arm als om 10:00 uur maar wel een houten rijker. Gelukkig was het droog als Arjen en ik aan het in- of uitladen waren en regende het tijdens de rit. De 94 m2 hout ligt nu dus droog in ons nieuwe huis. Het is even sjouwen maar dan heb je ook wat.

Vandaag had ik de zaken onnatuurlijk goed aangepakt. Als eerste actie heb ik mijn vader gevraagd of ik vandaag zijn auto zou kunnen lenen. Die heeft namelijk een trekhaak en de Laguna en de Cordoba niet. Verder had ik vooraf geïnformeerd naar de maximale lengte van de vloerdelen en vervolgens de passende aanhanger met overkapping gehuurd. Bovendien had ik het postkantoor al gewaarschuwd voor mijn enorme opname en lag het geld al klaar. Met zo’n voorbereiding kan er ook bij niks misgaan en het liep allemaal goed.

Alleen het huren van een bouwdroger is niet gelukt. Er zijn blijkbaar nog veel meer vochtige huizen opgeleverd, want bij de Praxis waren de bouwdrogers allemaal verhuurd. Toen ik daarachter kwam was het al tegen 17:00 uur en dan heeft verder zoeken geen zin meer.

Verina heeft vandaag de keuken besteld en de vloerbedekking voor de 1e verdieping besteld. De vloer bedekking kost ons de helft van hetgeen ons woensdag werd geoffereerd en wordt op 3-12 gelegd. De keuken wordt rond 9-12 afgeleverd. Met wat geluk ligt de houten vloer tegen die tijd ook op zijn plek en met nog meer geluk zijn de 2e en derde verdieping geheel voorzien van behang en verf.

Verina is nu aan het verven en ik let op de kinderen. Dat hadden we bij het behangen misschien ook moeten doen. Maar morgen gaan we samen aan de slag en hebben we ook nog hulp van Jelle en Emmie. Als het dan niet lukt….