Ik ben wel..."Privacy deel 2
Posted by Piet on Jun 11, 2004
In zijn comment op de vorige post vroeg CasaSpider of ik vind dat ik op de hoogte moet worden gebracht wanneer iemand die ontslagen is uit een tbs-kliniek in de buurt komt wonen.
Ik vrees dat ik daar een hypocriet antwoord op moet geven. Iedereen verdient een 2e kans en die wordt ontnomen op het moment dat bekend wordt gemaakt dat de nieuwe buurtbewoner ontslagen is uit een tbs-kliniek. Voor je het weet ontstaat er een heksenjacht en daar wordt niemand beter van.
Als de persoon in kwestie in herhaling vervalt had ik natuurlijk wel graag vooraf geweten. Zeker als het slachtoffer iemand is die na aan mijn hart ligt. Kortom, het algemeen belang gaat voor tot mijn persoonlijk belang geschaad wordt.
Wat ik me trouwens afvraag is wat er gebeurt met mensen die niet te behandelen blijken te zijn. Komen die vroeg of later weer terug in de maatschappij of blijven ze levenslang onder behandeling?
Het probleem in deze is HOE te bepalen of iemand ‘genezen’ is. Genezen in de zin van: de kans dat betrokkene nogmaals een soortgelijke fout begaat is acceptabel (afweging belang individu / belang maatschappij) klein.
En wie bepaalt dat betrokkene onder die norm is gekomen? Puur mensenwerk, fouten gegarandeerd.
Ik ben geen psychiater, maar iemand die zich aan kleine kinderen vergrijpt en ze vervolgens op gruwelijke wijze doodmaakt… ik geloof oprecht niet dat zo iemand te behandelen is. Die ‘drift’ zit in zo’n persoon en dat komt er altijd weer uit. Ooit, op een bepaald moment…
Maar ja, ik ben geen psychiater.
@CasaSpider: sommige mensen zijn inderdaad niet te genezen. Maar wat gebeurt er met die mensen? Levenslang behandelen? Ik zou trouwens niet graag bepalen of iemand klaar is voor een terugkeer in de maatschappij.