Vandaag was het een bijzondere dag als het gaat om de banen van Verina en ondergetekende.

Verina heeft het voor elkaar om binnen LogicaCMG deel te nemen aan een masterclass ‘SAP HR’ en is hierna gecertificeerd SAP consultant. Dat is een knappe prestatie.

En ondergetekende heeft zijn vaste aanstelling gekregen.

Om het vieren hebben we een fles Mumm soldaat gemaakt en zijn we met Jelle en Emmie bij MacDonalds gaan eten. Dit laatste was een idee van Emmie.

Ik heb nog nooit op een christelijke partij gestemd omdat ik vind dat het geloof en de staat gescheiden moeten zijn. In het verleden is al genoeg narigheid ontstaan doordat die dingen niet gescheiden zijn gehouden. Omdat een partij als het CDA altijd wel iets in het programma heeft dat de christelijke achterban moet geruststellen heb ik dus nooit op het CDA gestemd.

Soms moet een mens echter over zijn principes heen kunnen kijken. Een verbod op euthanasie wordt voor mij steeds actueler, om nog maar te zwijgen over het idee van het CDA om mensen na 40 werken een welverdiend pensioen te gunnen. Als voorbeeld wordt dan een bouwvakker die op zijn 18e is begonnen met werken en van wie je niet kan vragen door te werken tot zijn 65e jaar.

Dit voorbeeld had natuurlijk ook over een ict’er kunnen gaan die op zijn 16e is begonnen te werken. Van die ict’er kun je immers ook niet vragen dat hij tot zijn 65e jaar werkt. Of wel soms?

Nadat gisteren Jelle gisteren de aandacht op zich wist te vestigen, is het vandaag Ilona die alle aandacht krijgt. Ongewilde aandacht dat wel. Ilona is namelijk met haar scooter geschept door een stadsbus.

Gelukkig is de fysieke schade beperkt gebleven tot schaafwonden en een opgezette knie. En die knie was net haar vorige ongeluk te boven. De scooter zit onder de krassen maar is verder nog in orde. Bemoedigende teksten kunt u hier kwijt.

Gelukkig is het dus allemaal meegevallen en wachten we op het moment dat Ilona haar rijbewijs haalt. Of toch niet…

Sinds kort woont Jelle weer bij ons. Inmiddels is hij 13 en zit hij in de 2e klas van het voortgezet onderwijs. Hij is dus geen brugpieper meer. Met de nadruk op geen.

Vanavond kwam hij thuis van een bezoek aan zijn vader. Toe Jelle en ik wegliepen attendeerde Jelle’s vader ons nog even op het huiswerk voor Duits dat Jelle nog moest afmaken. Nadat hij even beneden gezeten had ging hij zijn huiswerk maken. Al na 10 minuten verscheen hij monter beneden.

Omdat ik dat nogal snel vond, heb ik spontaan aangeboden hem te overhoren. Aanvankelijk was Jelle van mening dat het s.o. van morgen over 2 pagina’s zou gaan. Na enig doorvragen van mijn kant bleken er toch nog wat meer pagina’s geleerd te moeten worden. De 1e 2 bladzijden gingen niet echt goed, de rest echt niet goed. Een duidelijk geval van mooi geprobeerd maar helaas. Na wat langer geleerd te hebben ondernam Jelle een 2e poging en die ging een heel stuk beter.

Van dit voorval is het een kleine stap naar het bezoek dat Quincy en zijn vriendin ons gisteravond brachten. Ook Quincy had zo zijn eigen mening over wat hij wel en vooral over wat hij niet moest leren. En ook Quincy heb ik regelmatig en met veel plezier overhoord.

Quincy is nu een jongeman van 21 jaar. Gek genoeg is hij in mijn ogen niet veel langer geworden. Hij is wel een stuk breder geworden. Ik ben blij dat ik Quincy weer eens gezien en gesproken heb. Quincy heeft de laatste jaren nogal wat meegemaakt. Dat en zijn eigenschap om nooit de makkelijkste weg te nemen hebben een groot deel van zijn onbezorgdheid laten verdwijnen en dat is jammer. Met Emmie ging hij heel leuk om en andersom ook. Zowel Quincy als zijn vriendin weten alles wat een mens over K3 moet weten. Hij komt vaker langs als hij in Utrecht is en dat doet me deugd.

Het poolen is een spannende aangelegenheid geworden. De eerste helft van de avond was voor mij, de tweede helft was voor Ronald. Dat had beter andersom kunnen zijn want nu won Ronald bij een stand van 7-7-1 de beslissende partij van mij.

Pechvogel van de avond was Henry. Hij won 1 partij terwijl hij er toch minimaal 3 meer had kunnen winnen als hij niet de zwarte bal in de verkeerde hok zou potten of de witte bal zou potten terwijl alleen de zwarte nog in spel was. En dit is dan alleen zijn pech in het eindspel.

Gelet op de fysiek van Ronald is dit helaas de laatste keer geweest dat hij zo excelleerde. Ronald heeft namelijk sinds enige maanden knieklachten. De oorzaak van het ongemak is onbekend, maar omdat Ronald nu eenmaal geen 40 meer is houden Henry en ik het op slijtage door ouderdom. Bovendien heeft Ronald het voetballen en squashen altijd op techniek gespeeld zodat zijn lichaam nooit gewend is geraakt aan de inspanningen die technisch minderbegaafden hebben moeten doen. En als dan zo’n in feite ongetraind lichaam opeens moet gaan fietsen, tsja…..

Het werd wel laat omdat ik me redelijk heb kunnen beheersen met de consumptie van Desperados was ik alleen moe toen ik vanmorgen om 06:30 door Emmie werd gewekt. Op schooldagen is mevrouw haar bed niet uit te branden maar in het weekend kan het blijkbaar niet vroeg genoeg zijn. Gelukkig heb ik later nog een paar uurtjes kunnen bijslapen.

Nadat Verina boodschappen had gedaan, zijn we naar Tuincentrum Vernooy gegaan om een paar fruitboompjes te kopen. Omdat we moeder natuur niet helemaal vertrouwen hebben we zelfbestuivende soorten gekocht. Onze keuze is gevallen op de Prunus Domestica van het type Victoria en de Pryus Communis van het type Conference. De bomen staan inmiddels voor het huis en de foto’s staan hier. Morgen gaan we onze zonnebloemen en de latris lathyrus struiken verwijderden en ook nog wat onkruid. Als we de komende weken nog wat plantjes en struiken kopen is de tuin vroeg winterklaar.

Vanmiddag belde Quincy weer eens. We spreken elkaar zo af en toe telefonisch maar hebben elkaar al een paar jaar niet gezien. Hij was in Utrecht en wilde vanavond even langskomen. Ik ben benieuwd hoe lang hij inmiddels is. En hoe het hem vergaat uiteraard.

Vanavond gaan Henry, Ronald en ik weer eens poolen. Ik weet niet meer wanneer we dat voor de laatste keer hebben gedaan dus is dat zeker al 2 weken geleden gebeurd.

Ik heb me voorgenomen subtiel te blijven spelen en niet, naar mate de avond en de hoeveelheid geconsumeerd bier vorderen, op kracht te gaan spelen. Ik ga er vanuit dat de heren niet tussentijds geoefend hebben en dan moet ik met subtiel spel kunnen winnen. Dat mag ook wel weer eens.

Morgen valt hier meer te lezen. Onder andere over onze werkzaamheden in de tuin.

Ruim 1 maand ga ik nu met de fiets naar mijn werk. Dat is ongeveer 8 kilometer heen – en ongeveer 8 kilometer terug fietsen. Als ik Emmie onderweg niet naar school breng of van school afhaal ben ik daar zo’n 30 minuten druk mee. Inmiddels ben ik al zo getraind dat de brug over het Amsterdam Rijn kanaal in een hoog tempo en in de 2e versnelling neem. Lance Armstrong kan gerust zijn, ik ben niet van plan om mee te doen aan de Tour de France van 2005. Tijdrijden vind ik namelijk een saaie bezigheid.

Na een maand heb ik wel zoveel ervaring dat ik wat ervaringen/stellingen inzake het fietsen kan poneren.

1. Als je ’s morgens wind tegen hebt, betekend dit helaas niet dat je ’s middags wind mee hebt.

2. Ook als het heel hard waait kan het heel lang blijven regenen. ‘Heel lang’ is natuurlijk een relatief begrip maar als ik fiets vind ik 30 minuten heel lang. En ik maar denken dat zo’n bui dan heel snel is overgewaaid.

3. Automobilisten die door rood rijden verdienen de doodstraf. Het lijkt wat drastisch, maar ik ben nu 2 keer bijna van mijn fiets afgereden terwijl ik door groen en de automobilist door rood reed.

4. Automobilisten die handsunfree bellen verdienen de doodstraf. Bijna iedere dag zie ik een automobilist(e) met heel veel moeite een bocht nemen omdat het niet eenvoudig is om en te schakelen en te sturen en de mobiel vast te houden met 2 handen. Als een dergelijk automobilist(e) dan ook nog moet afslaan wordt het helemaal gevaarlijk want ook nog eens omkijken lukt weinigen.

5. Bromfietsers die fietsers afsnijden moeten worden gestraft met 1 jaar werkkamp. Dit lijkt in wat mild in vergelijking met de straf van de stellingen 4 en 5. Ik zie bromfietsers als luie familieleden van de fietser en de automobilist als de boze buurman.

6. Snelwegen moeten worden voorzien van fietspaden. De kortste route van A naar B is in Nederland vaak een snelweg. Die is nu voorbehouden aan het snelverkeer. Dat verkeer gaat al sneller en mag dus best wat meer kilometers maken. Het langzame verkeer is al langzamer en zou dus eigenlijk de kortste route moeten kunnen nemen. En misschien zijn er dan ook wat meer mensen bereid om de fiets te pakken in plaats van de auto. En dat levert weer minder files op.

7. Fietsers die zo graag snel op hun bestemming willen zijn dat ze door een rood stoplicht rijden, als dat kan natuurlijk, zouden niet moeten worden lastiggevallen door de politie maar juist begeleiding van de politie moeten krijgen.

Wie heeft een aanvulling?

NB. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik over de meeste stellingen tot 1 maand geleden nog heel anders dacht. Ook mijn inzicht schrijdt voort!

Update.
Van CasaSpider kwam de volgende stelling:
Stelling 8: Fietsers dienen een kilometervergoeding te krijgen wegens sympathiek en milieuvriendelijk gedrag. Dit bedrag dient betaald te worden door de automobilisten, want die verontreinigen de boel. Laten we uitgaan van 1 Euro per kilometer.
Ik herinner me nog wel de tijd dat ik regelmatig driemaal op een dag compleet natregende: van de Rhodosdreef naar de Detam, van de Detam naar All-Inn en van All-Inn naar de Rhodosdreef. ONRECHT!

Angel bedacht het volgende:
Bromfietsers / scooters die zonder helm rijden moeten verplicht worden om met hun hoofd tegen een muur te slaan. Dit zowel met als zonder helm op, kijken of dan het kwartje/muntje wil vallen. Mensen die dan ook nog eens kinderen achterop hebben zonder helm krijgen direct een werkstraf, bv de politie helpen bij verkeersongelukken.