Diamond Weblog

De laatste dagen had ik niet zo’n zin om dit weblog bij te werken. Dat komt door een heel trieste gebeurtenis. Een collega werd pas voor de 1e keer vader. De bevalling verliep zonder problemen en Chris liep met zijn hoofd in de wolken. Na vier dagen bleek dat de kleine een ernstige hartafwijking had. Zo ernstig dat een zware operatie eigenlijk geen alternatief was. Na 18 dagen is de kleine thuis overleden.

Vrijdag is Diede begraven. De begrafenis was indrukwekkend. Het begon met het draaien van een akoestische versie van het nummer Yellow van Coldplay. Een nummer met een hele mooie tekst. Groots was de manier waarop de ouders beschreven hoe ze die 18 dagen met Diede hebben doorgebracht. Zo’n verhaal is normaal al heel triest maar als het door de ouders zelf wordt verteld wordt het ook nog eens heel emotioneel.

Op dit soort momenten beseffen mensen, zoals ik zelf, hoe kwetsbaar een leven is. En hoe erg het moet zijn om als ouder je kind te begraven. Voor zover dat mogelijk is natuurlijk want ik kan me er veel bij voorstellen maar weet gelukkig niet hoe de pijn in echt voelt en wat het met je doet.

Rest ons te hopen dat de ouders er samen doorheen komen en te helpen waar dat kan.