Als mij gisteravond na afloop van Juventus-Ajax gevraagd zou zijn of ik er diep in mijn hart blij om zou zijn als de heer Camoranesi binnen tussen nu en 2 jaar zou overlijden had ik zeer waarschijnlijk met een volmondig ‘JA’ geantwoord. Als het mij nu gevraagd zo worden zou ik zeggen dat ik daar niet rouwig om zou zijn.
Dat wil niet zeggen dat ik de heer Camoranesi wil vermoorden, de dood of verschrikkelijke ziektes toewens. Maar treuren zou ik niet.
Ik ben niet trots op dit soort gedachten maar schaam mezelf er niet voor.
Als de heer Abdul-Jabbar dergelijke gedachtes over de heer Wilders koestert valt half Nederland over hem heen. Dat is vreemd want na de dood van Theo van Gogh is er door veel mensen nogal wat geroepen over de vrijheid van meningsuiting.
Dat was toen nog een kostbaar goed voor iedereen maar nu blijkbaar een privilege voor een deel van onze bevolking. Zo vraagt de Telegraaf vandaag een hoogleraar strafrecht of deze uitspraken strafbaar zijn. Minister Remkes heeft ‘met grote afschuw’ kennis genomen van de uitspraken en minister Verdonk heeft nu door ‘hoe diep we gezonken zijn’.
We hoeven het niet met de heer Abdul-Jabbar eens te zijn en mogen zijn uitspraken onfatsoenlijk noemen maar de heer Abdul-Jabbar heeft net zoals Theo van Gogh dat had, recht op vrijheid van meningsuiting.
Het is jammer dat minister Verdonk nu pas door heeft hoe diep we gezonken zijn. Ze zal toch wel kennis hebben genomen van de uitspraken van de heren Wilders en Van Gogh en de zelfverrijking van de topambtenaren van haar collega van Onderwijs?
Moeilijke discussie. Als straks 50.000 rechts-extremisten beweren dat ze een vooraanstaand moslim-persoon of Lodewijk de Waal (ik noem maar iemand) dood willen zien… hmmm ik vind dat toch iets te ver gaan.
Het kijken naar een voetbalwedstrijd met bijbehorende reactie is nogal wat anders dan op TV verkondigen dat men iemand graag dood ziet. Tijdens Ajax-Feyenoord (en ook andere wedstrijden) smijt ik bijvoorbeeld driftig met atoombommen. Het is maar goed dat de rode knop op dat moment niet voor mijn stoel staat. Als de emotie weer wat is wegge-ebt zie ik de zaak weer heel wat rationeler.
Overigens heb ik het programma niet gezien, maar lees zo links en rechts dat de rol van Andries Knevel ook nogal bedenkelijk was. Hij legde Abdul-Jabbar schijnbaar de woorden nagenoeg in de mond…
Echt lastig, ik heb het fragment vanmorgen in de auto gehoord. Adries legde het niet in de mond, de heer Abdul-Jabar moest alleen nog maar ja zeggen. Andries zei het wel voor hem, wat ik wel eng vind is dat sommige mensen dan denken dat ze het lot dan maar een beetje moeten helpen. Ik denk dat de angst voor dat gegeven, de reactie wat overtrokken maakt.
@Jannie&CasaSpider: dit soort uitspraken ligt natuurlijk zeker nu heel gevoelig. Dat had Andries zich vooraf kunnen en moeten realiseren. En ook Abul-Jabbar zou dit moeten weten. Je kan je ook afvragen of je dit soort slimmerikken wel een kans moet geven om op tv hun meniging te verkondigen. Maar Abdul-Jabbar moet wel kunnen zeggen wat hij denkt.