Nog even en we zijn onderweg naar Italië. Tot nu toe is Emmie de enige die druk in de weer was met het inpakken. Sinds een dag of drie haalt ze de kleren die ze mee wil nemen en uit haar kast en maakt ze daar fraaie en gesorteerde stapels van in haar kamer.

Zelf pakken we morgenochtend vroeg in. Dat is zo langzamerhand een routineklus geworden. Maar ook daarbij kunnen fouten worden gemaakt. Ik nam wel mijn elektrische tandenborstel mee naar Curaçao, maar niet de bijbehorende oplader.

Vanavond heb ik voor het eerst getest of de draagbare dvd-speler die ik eind vorig jaar van Interpolis kreeg, het doet. En hij doet het! In plaats van vragen of de afstand die we nog te gaan hebben, krijgen we nu dus vragen over de dvd’s.

Morgenochtend doen we nog wat laatste boodschappen, maak ik de achterbak van de Avensis schoon, laden we de Avensis vol en dan gaan we richting Bella Italia!

De terugreis verliep qua tijd heel voorspoedig. We vertrokken iets eerder en kwamen rond de afgesproken tijd aan in Nederland. Dit keer heb ik weer weinig geslapen en dan duurt 9 uur vliegen lang. Als bonus kregen we een half uur voor de landing te horen dat we uitgerekend op de dag met het slechtste weer van de laatste weken zouden aankomen.

Daar was geen woord van overdreven. Vlak voordat we landen zagen we door de wolken wat van Schiphol. De rest van Nederland was door de wolken niet te zien. Bovendien lag de temperatuur 10 graden onder de temperatuur op Curaçao.

In de slurf kwam ik 2 oude bekenden tegen. Een douanier met hond. Ook dit snuffelde het dier voor mijn gevoel te lang in mijn buurt rond. Direct na de slurf stond een legertje bijzonder strak kijkende douaniers mijn voorgang(st)ers te controleren. Ik voelde me direct welkom.

Iedereen werd aan een interview onderworpen en ik dus ook. Het interview ging ongeveer als volgt.

‘Waar bent u geweest?’ Een fout antwoord zou kunnen zijn ‘Staat op de stempels die je bestudeert’. Mijn antwoord was ‘Curaçao’.
‘Wat heeft u op Curaçao gedaan?’. ‘Met collega’s een cursus gevolgd en een beetje vakantie gehouden’.
‘Hoelang bent u op Curaçao geweest?’ Ook hier is een antwoord als ‘Staat ook op de stempels’ snel gegeven maar ik antwoordde heel beleeft ‘8 dagen’.
‘Waar zijn uw collega’s?’ ‘Die lopen daar.’ Toen was het tijd voor de instinker ‘Hoelang bent u op Curaçao geweest?’ Gelukkig was ik scherp en herhaalde ik beleefd ‘8 dagen’. Hierna heb ik geen hinder van onze douaniers ondervonden. Wel werden mijn handbagage 2 keer en mijn koffer 1 gescand. Achteraf gezien heb ik geluk gehad dat de jongleerballen behoorlijk groot zijn en in een grote koker zaten.

Inmiddels stonden Verina en Emmie al zo’n 3 kwartier geduldig op me te wachten. Hun enthousiasme had daar niet onder geleden want ik kreeg een heel warm welkom.

De rest van de dag heb ik voornamelijk doorgebracht met wakker zien te blijven. Het beste medicijn tegen een jetlag is namelijk op de gewone tijd naar bed gaan. Eerder slapen betekent eerder wakker worden en het duurt dan wel even voor het normale ritme terug is.

Gisteren en vandaag heb ik gewoon gewerkt. Gisteren kwam ik moe thuis, vandaag was ik een stuk fitter.

Nu nog 1 dag werken en ik heb 2,5 week vakantie!

Het feest van Kyra en Roland was bijzonder gezellig. ’s Middags was het Kyra’s feestje. Dat kon niet stuk omdat de achtertuin van Barbara en Roland is gezegend met een zwembad. ’s Avonds hingen de gasten van Roland rond het zelfde zwembad. Tegen een uur of 22:00 was ik eigenlijk op en dat gold gelukkig ook voor Diana. Ik kreeg nog een uitnodiging van om mee te gaan naar een ander feest maar besloot heel wijs om met de familie Nijhuis terug te gaan. Vandaag ging namelijk om 07:00 uur de wekker weer af.

Om 08:00 uur begon de rondtocht over Curacao. Wij zijn op plekken geweest waar ik nog niet eerder geweest ben zoals Fort Nassau en de vlakte van Hato. Net voor het begin van de finale waren we weer terug. Dit keer kwamen er meer mensen in de speciaal ingerichte zaal kijken. Over de westrijd kan ik kort zijn. Toen Zidane de penalty op hautaine wijze benutte wist ik dat Italie zou winnen. Italianen worden niet graag vernederd. Als je een penalty zo neemt, moet je dat dus aan het eind van de wedstrijd doen. En dat eind haalde Zidane niet. Italie nam de strafschoppen beter en won dus verdiend.

Daarna was het tijd voor de Happy Hours. Omdat mijn collega’s de tijd namen kwamen we wat later aan maar dat mocht de pret niet drukken. Na het laatste Happy Hour ben ik met de familie Nijhuis vertrokken voor een goede Chinese maaltijd en het afscheid.

Morgen om 16:20 vliegen we weer terug. En zonder vertraging landen we dinsdag om 07:40 op Schiphol. Het was zware maar leerzame week. De foto’s van deze week staan hier.

De cursus zit er op! Ik heb niet veel nieuwe dingen gezien, maar wel het een en ander geleerd. Zo lukte het jongleren gisteren 2x. Dat betekent dat ik 3x keer achter elkaar 3 ballen in de kucht heb gehouden en ook nog eens gevangen!

Na de cursus hadden we een borrel bij SQL Integrator. Daar was het ouderwets gezellig. En het is altijd leuk om oude bekenden als Lahrn en zijn ega te spreken. Toch wel bijzonder een borrel op het parkeerterrein met wat grote en gevulde koelkisten.

Na de borrel zijn we bij El Canario gaan eten. Dat is een snack met een gezellig terras waar het heel goed toeven is. Volgens de berichten zou het vlees slecht zijn, maar dat was zeker niet het geval. Vervolgens zijn CasaSpider en Luchiano naar huis gegaan, bracht Kees 2 collega’s naar het hotel en zijn Andre, Berend en ik met Richard naar een openlucht discotheek gegaan. Ongeveer 90% van de bezoekers is stagaire en de andere 10% toerist. Ik heb het tot 02:15 uur uitgehouden en ben toen teruggegaan naar het hotel. Van de rest heb ik vandaag niks vernomen want die gingen al vroeg met doflijnen zwemmen in Seaquarium.

Om de Goden niet verzoeken ben ik met de taxi teruggegaan. Het is 10 minuten lopen naar het hotel maar op Curacao loopt men niet graag en wordt men niet graag overvallen. Toen ik naar een taxi zocht, vertelde een choller (plaatselijke junk) mij waar ze stonden. Recht tegenover me dus. Voor 1 Antilliaanse gulden werd ik door de choller netjes naar de taxi begeleid.

Vanmorgen ben ik druk geweest met souvenirs kopen. Mijn missie is bijna geslaagd. Het is me zelfs gelukt om een cadeau voor een meisje van 2 te vinden! Inpakken deed men in de winkel niet. Voor wat extra geld was men wel bereid om het cadeau in een mooie tas te doen. Nu maar hopen dat de familie Nijhuis pakpapier heeft.

Ik ga nu even lunchen en wat in het zwembad hangen. Om 14:45 komt CasaSpider mij oppikken en begint het feest!

Deze cursusdag heeft weinig verbetering in mijn jongleren opgeleverd. Het gaat wat beter maar drie ballen in de lucht houden lukt slechts een fractie van een seconde. Morgen schijnen we flink te gaan oefenen. Met wat geluk mogen we onze ‘kunsten’ laten zien op de borrel van SQL Integrator.

De cursus duurde vanavond slechts tot half acht. Hierna zijn de ‘Nederlanders’ gaan bbq’en op Kontiki Beach. We werden gebracht door Krijn en Rob. Krijn stond geparkeerd op de stoep en dat mag ook op Curacao niet. Groot was de schok toen Krijn een sticker aantrof waarop werd medegedeeld dat zijn auto van een wielklem was voorzien. Gek genoeg was er op geen van de wielen een wlelklem aangebracht. Ook onze foutparkerende directeur Andre Fruitman werd aan het schrikken gemaakt met zo’n sticker maar ook hij kwam er zonder wielklem vanaf. Ik ben benieuwd of deze schuinparkeerders hun vehikel morgen nog op de stoep durven achter te laten.

Zoals gezegd hebben we morgen een borrel van SQL Integrator. Zaterdagmorgen ga ik shoppen en zaterdagmiddag ga ik met de familie Nijhuis op bezoek bij Roland en zondag zitten we helemaal vol. Van 08:00 uur tot 13:30 gaan we met de Curacaose curusgenoten een rondtocht maken, vervolgens kijken we naar de finale van het WK en daarna wacht het happy hour op Mambo Beach.

Tot nu toe heb ik weinig foto’s gemaakt maar daar komt vanaf morgen verandering in. Dan ga ik mijn toestel meenemen in plaats van de de kluis te laten liggen.

Vooraf had ik mindere fijne dingen over het vliegen in de comfortklasse van Arkefly gehoord, maar het is mij 100% meegevallen. Het eten is niet spectaculair maar de extra beenruimte is grandioos. Ik heb eindelijk goed geslapen! En dat maakt de reis van 11,5 uur een stuk dragelijker. Ik wil toch 3 kanttekeningen plaatsen. Als ik slaap en mijn mond wijd open heb, betekent dit niet dat ik geen koffie wil. Een goed zicht op het vervangen van een band van het vliegtuig boezemt voor het vertrek geen vertrouwen in en een tussenstop op Aruba sucks. Het is dan nog een kwartier vliegen maaral met al duurde het een uur voordat we op Hato aankwamen.

De slurven op Hato zijn nog niet af en dus mochten het vliegtuig via een trap verlaten. Zo vanuit de airco de warmte inlopen is zalig. Het zat toch al mee want er stond geen rij voor de douane en mede door mijn betrouwbare uiterlijk kwam ik snel door de paspoortcontrole en door de eindcontrole. Niet al mijn collega’s is dat laatste gelukt. Berend mocht zijn koffer opmaken.

We werden vervolgens door een busje naar ons hotel gebracht. Daar werden we snel voorzien van de kamersleutel en een oranje armband. Die armband heeft niets met het WK te maken maar geeft aan dat we tot het genootschap van de Premium All Inclusive behoren. In het hotel hoeven we niet te betalen voor drankjes en het eten. Mijn mobiel doet het ook op Curacao. Omdat ik een hekel aan sms’sen heb bel ik naar huis. Verina had goed nieuws. Jelle gaat volgend schooljaar naar 3 VWO en da’s een hele knappe prestatie. Hulde Jelle! Een voordeel van het bellen is trouwens dat ik nu de stemmen van Verina en Emmie heb gehoord!

Maandagavond ben ik op kraambezoek bij de familie Nijhuis geweest. Het was goed de familie en de kleine prinses te zien. Om ongeveer 22:00 uur plaatselijke tijd gingen bij mij de lichtjes uit en ben ik door CasaSpider teruggebracht naar het hotel. Daar kreeg ik een klap te verwerken. Mijn kamer bevindt zich op de 2e verdieping en biedt uitzicht op het zwembad en laat daar nu net een karaoke avond georganiseerd zijn. Ik heb 4 dubieuze uitvoeringen van mooie nummers aangehoord en viel toen pas in slaap.

Dinsdagmorgen zijn we naar het strand gegaan. Voor weinig werden we met een busje van en naar het stramd gebracht en hadden we ook nog een ligstoel onder de palmbomen. Ik ben eens een keer niet verbrand maar ook nog niet echt bijgekleurd. ’s Middags hebben we Italie van Duitsland zien winnen in een bizarre omgeving. Iedere toeschouwer had een eigen scherm. Het schijnt een stuk drukker geweest te zijn toen Brazilie en Nederland nog meededen. Behalve 2 Duitse toeschouwers was iedereen tevreden met de verdiende overwinning van Italie. Volgens mij hebben de Italianen de overwinning aan Ballack te danken. Die speelde niet groots en gaf Pirlo veel te veel ruimte.

Na de dewedstrijd begon de cursus. Het eerste deel was voornamelijk bedoeld om elkaar te leren kennen. Daar zat onderdeel bij waarbij we op een bepaalde manier op volgorde moesten staan. Op volgorde van leeftijd bijvoorbeeld. Dat lijkt niet spectaculair maar we kregen iedere 10 minuten een alcoholisch consumptie naar keuze. En dan krijg je na 1 uur vanzelf een ontspannen en amicale groep.

Vandaag hebben we ongeveer 12 uur geploeterd en dat was zwaar. De docent, Remco KClaassen, heeft ons een serie theorieen voorgehouden en deed dat zo goed dat niemand in een dip belandde. Ook niet na een 3 gangen lunch. Tussen de bedrijven door leren we jongleren. Dat gaat mij nog niet geweldig af. Met de grootste moeite houd ik 2 ballen even in de lucht en dat moeten er vrijdag 3 zijn.

Ik maak nu trouwens gebruik van een draadloze internetservice van het hotel. Helaas hoorde ik pas na mijn aanmelding dat ik de eerste klant was. Maar het installeren is een makkie en het werkt goed.

Hoogste tijd om te gaan slapen want morgen wordt ik om 07:00 uur cru gewekt door de wekservice.

Om 03:00 uur gaat vannacht de wekker in huize Van Zijtveld. Dat is inderdaad vroeg.

En natuurlijk heeft dat een reden. Even terugrekenen. Om ongeveer 08:20 vertrekt mijn vliegtuig. De firma Arkefly heeft graag dat de tickets 3 uur voor het vertrek worden afgehaald. Dat betekent dat ik om 05:20 uur met mijn collega’s bij de incheckbalie moet zijn. Weliswaar ligt Schiphol geen uur rijden van Utrecht, maar we moeten nog parkeren en een flink stuk lopen. We verlaten de Paul Abrahamstraat dus om 04:15. Om mezelf toonbaar te maken en mijn humeur in de stand ‘acceptabel ‘ te krijgen ben ik ook wel even bezig en ik moet nog wat inpakken. Zo komen we bij 03:00 uur.

Nu slaap ik zelden in een vliegtuig, maar nu heb ik en een slaapgebrek en 8 centimeter meer beenruimte dan in de normale klasse. Als ik nu dus niet een paar uur kan slapen in het vliegtuig lukt het me nooit meer.