Een sterfgeval
Posted by Piet on Sep 26, 2006
Toen ik vanavond thuiskwam, zag ik ons oudste konijn dood in het hok liggen. Vanmorgen deed hij het nog en Jelle was niets opgevallen toen hij de konijnen vanmiddag van voer voorzag.
Het beestje is een jaar of 6 geworden en dat is volgens mij voor een konijn gewoon oud. Verina en Jelle hebben de klap al verwerkt. Dat ging heel snel. Zo snel zal het niet bij gaan bij Emmie. Emmie ziet de konijnen als onderdeel van ons gezin en telt ze steevast mee als haar wordt gevraagd met z’n hoevelen wij hier wonen.
Om haar voordat ze naar bed ging nog even op de hoogte te brengen leek ons geen goed idee. Nu slaapt ze heel vast en dat had ze na het horen van nieuws zeker niet gedaan. Rest ons nog voor morgenochtend een manier te bedenken waarop we het nieuws kunnen brengen. Ik denk dat ik dit keer niet wegkom met een staatsbegrafenis in de vuilniscontainer.
Sterkte!
Advies 1: Zoek alvast een mooie grote schoenendoos, laat haar die mooi kleuren of verven of laat haar een mooie doek uitzoeken waar je hem in kan rollen zodat hij geen zand in z’n ogen zal krijgen. Helpt voor Emmie. Advies 2: Doe een flinke warming-up voor je rugspieren en ga dan flink spitten. Sterkte Bep
Gecondoleerd met het verlies van het kerstmaal…:-)
Zet het hok open en zeg dat hij/zij is weggelopen.
Doodgaan hoort bij het leven. Misschien helpt het als je uitlegt dat een konijn van 6 eigenlijk een mens is van 90. Dat hij nu in de konijnenhemel aan het uitrusten is en zoveel worteltjes kan eten als hij wil.
Sterkte d’r mee…
@Jannie: bedankt.
@Bep: we hebben het over een huisdier. (Maar ik heb wel een schoenendoos gebruikt.)
@Angel: dat vertelde mijn vader vroeger ook als hij onze konijnen weer eens had verkocht. Ik heb de uitleg van Casa gebruikt. Scheelt later weer een trauma.
@CasaSpider: ik heb het 1e deel van je uitleg gebruikt. Dat ging zo goed dat ik niet verder ben gaan uitwijden over de henel en zo.