Laat ik met het goeie nieuws in huis vallen. Toen ik vanmorgen het notariskantoor belde werd mij verteld dat alles in kannen en kruiken is en dat ik het concept van de koopakte en het concept van de hypotheekakte vandaag in de bus zou hebben. Er viel een pak van mijn hart want ik was er niet gerust op.

Toen ik thuiskwam lagen de concepten inderdaad bij de post zodat niets de overdracht van aanstaande vrijdag tegenhoudt. Ik hoef dus geen serie afspraken om te zetten en kan met de hulptroepen aan de bak. De aanhanger en auto met trekhaak zijn geregeld, het behang en de verf nog niet helemaal. Vreemd genoeg heb ik nog weinig reacties op mijn vraag naar getalenteerde behangers onder de hulptroepen gehad.

Gisteren heb ik voor het eerst een bod gedaan op een item dat op Marktplaats.nl te koop stond. Het gaat om een pc die door Arjen was gevonden op Marktplaats.nl was gevonden en voor 220 euro te koop stond. Mijn eerste bod was 180 euro, maar daar werd niet op gereageerd. Op mijn volgende bod van 200 euro kwam wel een reactie. De verkoper ging akkoord met het bod en morgen kan ik de computer in Nieuwegein ophalen. Eigenlijk ging dat best eenvoudig. Nu maar hopen dat de pc de kwaliteit en levensduur heeft waarvan ik hoop dat de pc deze heeft.

Ergens in het midden van de vorige week werd ik gebeld door een dame van het notariskantoor waar ik komende vrijdag de koopakte van nummer 9 van het Leo Fallplantsoen zou ondertekenen. Ik zeg met ‘zou’ omdat mij werd verteld dat men nog niets van de hypotheekverstrekker had gehoord.

En dat terwijl de spullen toch al even bij dezelfde hypotheekverstrekker lagen. Omdat ik niet veel meer dan dat wist te melden heb ik de dame van het notariskantoor doorverwezen naar de bemiddelaar die mij met de hypotheek heeft geholpen. Hierna hoorde ik niets meer. Van mijn tijd bij de Detam weet hoe administratieve procedures soms gruwelijk fout kunnen gaan, heb ik vrijdag gebeld met het kantoor van de bemiddelaar.

Ik kreeg te horen dat de hypotheekverstrekker vrijdag een beslissing zou nemen en dan de spullen en het geld naar het notariskantoor zou sturen. Zo rond 17:00 uur werd ik gebeld door de bemiddelaar. Bij de hypotheekverstrekker was me naan mijn aanvraag niet toegekomen, maar maandag zou de zaak worden rondgemaakt. Ik hoefde me nergens zorgen over te maken want alle stukken waren in orde en de spullen en geld zouden ook dan op tijd bij de notaris belanden. Hier werd ik niet rustiger van want als er maandag iets mis zou gaan, zou de overdracht niet op komende vrijdag maar later plaatsvinden. In dat geval zou ik flink wat telefoontjes moeten plegen om afspraken te verzetten en dan maar hopen dat de vertraging niet te fors zou zijn. Bovendien zou ik dan een boete moeten betalen omdat ik mijn verplichtingen niet kan nakomen.

Ik hing dus vanmorgen om 09:00 uur weer bij de bemiddelaar aan de telefoon. Die was net binnen maar zou gelijk actie ondernemen en mijn zaak blijven volgen. Tegen 14:30 uur kwam het verlossende woord. De zaak was rond en de spullen en geld gaan vandaag richting notaris.

Zo lijkt er toch op tijd een goed eind te komen aan een procedure die mij een ongenaam gevoel heeft gegeven. Nog steeds vertrouw ik het niet helemaal en daarom ga ik morgenmiddag het notariskantoor maar eens bellen om na te gaan of men de spullen en het geld heeft ontvangen.

Vrijdagmiddag ben ik met Emmie op pad geweest voor de inrichting van haar kamer. We begonnen met het bed. Dat bleek moeilijker dan ik dacht. Emmie geeft de voorkeur aan een stapelbed met 2 bedden omdat ze dan een bed over heeft voor een logerend vriendinnetje.

Ik kon aanvankelijk praten als brugman maar ik kreeg haar niet uitgelegd dat ik hiervoor een luchtbed ging bed kopen en dat 2 bedden dan een beetje veel is. Zelf had ik namelijk een verhoogd bed gezien waaronder ruimte is om te spelen. Die ruimte wordt mooi afgedekt door gordijnen en dan is eventuele rommel ook uit het oog. Momenteel denkt Emmie over de geboden oplossing na.

Vervolgens zijn we naar de winkel gegaan die onze gordijnen gaan maken. Toevallig verkopen ze daar ook verf en behang. Emmie was niet van behang af te praten en vond in de eigenaresse van de zaak een medestandster. Daar kon ik niet tegenop en dus komt er behang in de kamer van Emmie.

De eigenaresse nam met Emmie een boek met allerlei soorten behang door. Bij het behang zat een ook een stuk van een bijpassend behang. Emmie heeft het boek 2x doorgenomen en kwam er uit. Helaas is het gekozen behang voorzien van fraaie figuren en zal het behangen niet meevallen. De overige 3 muren en het plafond krijgen een heel licht paarse verflaag. Van die muren gaat Emmie er 1 voorzien van allerlei soorten figuren in allerlei soorten kleuren.

Als dat mijn planning maar niet in de war gooit.

De Cheeseday zit er op. Het organiserend comitee had er iets moois van gemaakt. Nadat uiteindelijk iedereen het kantoor in Rijswijk had weten te vinden begon het evenement met een tramrit naar Delft. Voor velen was het even geleden dat men een tram van binnen zag.

In het verzamelpunt, een restaurant annex bowlingbaan in Delft, werden de aanwezigen verdeeld over 3 groepen. Vervolgens werden de groepen met een step op pad gestuurd om 3 proeven te af te leggen. De groep waar ik in zat begon met een bezoek aan museum Nusantara. In dit museum richt zich op de geschiedenis en de culturen van Indonesië;. Hier mochten we als groep op traditionele instrumenten een stukje muziek instuderen en ten gehore brengen. Het duurde even voordat iedereen dezelfde maat wist te houden, maar het resultaat was er naar. We kregen zelfs applaus van een groep passerende toeristen. Na een bezoek aan een naastgelegen oude snoepwinkel ging de rit op de step naar de Reptielen Zoo Serpo.

In Serpo stonden ons 2 proeven te wachten. Allereerst moesten we een kikkersprong maken. Er schijnen kikkers te zijn die 20 maal hun lichaamslengte ver kunnen springen. Dat is niemand van ons gelukt. En dat was ook maar goed want zoveel ruimte hadden we nu ook weer niet. De winnaar kwam 2 meters en 40 centimeters ver. Zelf kwam ik uit op een derde plek met 2 meters en 28 centimeters. Hierna mochten we een slang aaien. Dit heb ik een me voorbij laten gaan. Hoewel het om een kleine en niet giftige slang ging, leek het mij verstandig om problemen niet op te zoeken. Wat ik niet wist is dat er ook slangen in albino vorm bestaan. Deze arme dieren zijn geheel wit en hebben rode ogen. Ze dragen weer geen zonnebril en zingen ook geen Schlachers. Maar ze moeten het dus wel zonder een mooie schutkleur doen. Als je Delft ooit bezoekt, kan je je een bezoek aan Serpo van harte aanbevelen.

Vervolgens stepten we naar cafe De Oude Jan. Hier gingen we Spiekersloan. Een stukje zaklopen en dan met een voorhamer een spijker in een stuk boomstam slaan. Per beurt mocht iedereen 1 klap uitdelen. En hoewel de voorhamers een behoorlijk hadden waren er toch nog mensen die de spijker wisten te missen.

Hierna zaten onze proeven er op en stepten we vrolijk door de straten van Delft naar het verzamelpunt. Na een consumptie zijn we gaan bowlen. Dat was voor mij geen succes. Ik werd in onze groep van 7 mensen ruim 5e. Na het bowlen bleek tijdens het diner dat het integreren van de bedrijven begint te werken. Voorzichtig gingen er al mensen van de 2 bloedgroepen door elkaar zitten. Een grootse viering van het tienjarig bestaan van SQL Integrator in juli van dit jaar zal verder integratie zeker ten goede komen.

Ik heb een hele leuke middag gehad en dat geldt volgens mij voor de meeste mensen. Hulde aan het organiserend comitee dus! Met wat geluk komen er hier nog foto’s en een geluidsopname van het stukje nuziek te staan.

Vorig jaar heeft SQL Integrator Omnit overgenomen en sinds eind vorig jaar zitten beide bedrijven in 1 kantoor. Zoals gebruikelijk bij dit soort zaken, viel het voor de werknemers van beide bedrijven nog niet mee om dingen samen te doen. Bij het kerstdiner blijven de mensen van SQL Integrator elkaar opzoeken en deden de mensen van Omnit hetzelfde.

Om er voor te zorgen dat we integreren, is er vandaag een Cheeseday georganiseerd. Het programma is nog onbekend voor de meeste mensen. Het organiserend comitee omschreef het als volgt:
“Een actief bedrijf als Omnit/SQL integrator is altijd zoekend naar de juiste weg. Het nodige aan creativiteit is hierbij erg belangrijk, dit om verder te komen dan de concurrent. Het uiteindelijke doel is tot oplossingen te komen. Het is belangrijk dat we energiek en grensverleggend bezig zijn. Hierdoor zullen we kunnen scoren en nieuwe ervaringen opdoen. Sommige individuen zullen hierbij hun angsten moeten overwinnen. Een ontspannen houding en vrolijke noot is een pr?. De bal moet de goede kant op rollen ! “

En daar kan ik nog al wat kanten mee op.? De onderdelen “ontspannen houding en vrolijke noot” zijn geen probleem voor mij. Het weer knapt inmiddels gelukkig op zodat “scoren” en “energiek” bezig zijn een stuk aangenamer worden als we buiten bezig zijn.

U hoort nog van mij!

Krijg ik de sleutel van mijn huis. Gelukkig zijn de vloeren, de keuken, de badkamer en het toilet in orde en hoef ik daar niets aan te doen. Wat wel moet gebeuren is het verveven van de muren en de plafonds. En het verhuizen van mijn spullen natuurlijk.

Nu ben ik niet onhandig maar om te zeggen dat ik 2 rechterhanden heb, gaat te ver. Ik ben dan ook heel blij met alle hulp die is aangeboden en ga daar zeker gebruik van maken.? Wat ik nodig heb zijn 2 soorten hulp. De ene soort zou kunnen helpen met het schilderen en de andere met het verhuizen. De gelukkigen ontvangen binnenkort een mailtje waar in staat welke werkzaamheden deze opzichter voor de betreffende gelukkige in gedachten heeft.

Als het een echte automatiseerder betaamt heb ik een planning gemaakt waarvan ik nu vind dat deze haalbaar is. Op zaterdag 26 mei wil ik alle spullen verhuisd hebben, moet mijn slaapkamer geverfd zijn, moet de grote kledingkast op mijn slaapkamer in gebruik zijn en zou het mooi zijn als de woonkamer helemaal geverfd is.

Zondag 27 mei zou het schilderwerk er op moeten zitten. Voor de slaapkamer van Emmie maak ik een uitzondering. Omdat ik een hekel aan behangen heb, wilde ik de muren van Emmie’s slaapkamer voorzien van een verfje. In een democratische bui leek het mij een mooi plan om Emmie zelf de kleuren te laten uitzoeken en 1 muur door haar zelf te laten voorzien van eigen schilderwerk. Toen ik dat vanavond opperde bleek dat democratie soms doorslaat. Mevrouw wil namelijk verschillende soorten en kleuren behang op al haar muren hebben en 1 muur voorzien van eigen schilderwerk. En dat behangen wilde ik dus voorkomen. Als bewoners van een voormalige polder zijn we er uit gekomen. Vrijdagmiddag gaan we naar een grote doe-het-zelf zaak om te kijken wat er mogelijk is. Natuurlijk ga ik daar weer proberen haar met zachte hand van het behang af te praten.

Maandag 28 mei wordt het doe-het-zelven afgerond zodat op 29 mei het waterbed en nog wat andere zaken bezorgd en geplaatst kunnen worden. Het is een haalbare maar strakke planning waarin weinig ruimte voor tegenslagen is. Maar wat kan er nu misgaan?

Gisteren ben ik met Emmie naar het Glascentrum in Leerdam geweest. Emmie vroeg zich dinsdag vlak voor het slapen gaan af hoe glas werd gemaakt. Een mooie vorm van tijdrekken. Mijn uitleg dat zand wordt gesmolten en vervolgens door iemand in de vorm van een voorwerp wordt geblazen werd niet geaccepteerd. En dus restte ons niets anders dan een bezoek aan het Glascentrum.

Emmie kreeg direct al voor een deel gelijk. Behalve zand vormen ook soda en kalk de basis voor glas. Die 3 ingredienten worden op een temperatuur van 1500 graden gesmolten. Het glas dan vloeibaar en niet te bewerken. Men koelt het glas in de oven af tot 1150 graden. Dan pikt men een stukje gesmolten glas met een buis op en begint het bewerken. Dat duurt best lang en omdat gestold glas niet te bewerken is wordt het glas tussentijds weer verwarmd in een oven waarin het 1300 graden is. Langzaam maar zeker ontstaat er dan iets moois. Als de glasblazer tevreden is, belandt het voorwerp in de winkel. Als de glasblazer niet tevreden is, belandt het voorwerp in een container.

Toen ik net opstond, was de zon voor het eerst sinds weken niet te zien. Wel is er flink wat bewolking te zien. Dat had ik kunnen voorkomen. Ik heb gisteren namelijk flink wat stof van de auto laten verwijderen door de wasstraat van de firma BP te Maarssenbroek. En als ik mijn auto laat wassen gaat het een dag later regenen. Ik had mijn auto dus beter morgen kunnen laten wassen. Aan de andere kant heb ik de boswachters, de brandweer en de agrariers van Nederland een groot plezier gedaan.

Vergeet niet dat de wegen na de eerste regen flink glad zullen zijn!