Te vroeg gejuicht.

Dat heb ik zeker gedaan. Na een nacht met weinig slaap en veel darmklachten besloot ik het vandaag maar eens rustig aan te doen en het slaaptekort in te halen. Nadat ik me vanmorgen had afgemeld en Emmie naar school had gebracht, ben ik mijn waterbed in, of eigenlijk op, gedoken. Het slapen ging voorspoedig het opstaan minder. Ik maakte een onverwachtse beweging en voelde direct mijn rug weer. Het ongemak zit niet op dezelfde plek als de eerdere klachten, het zit nu wat meer verspreid. Waarschijnlijk heeft de combinatie van strompelen en ongelukkig opstaan een ander deel van mijn rug schade berokkent. Het waterbed staat weer een graad hoger en de ibuprofen is al geslikt.

Gelukkig hadden Emmie en ik de kerstboom gisteravond al opgetuigd want dat zou nu geen fijne klus zijn geweest. De samenwerking tussen dochter en vader verliep voorspoedig want de boom was in 3 kwartier opgetuigd. En het resultaat mag er zijn vinden we zelf. De eerste cadeautjes liggen er ook al onder. Dit is een cadeautje van Emmie voor mij en een tekening die Emmie heeft gemaakt voor een eventuele gast die bij het uitpakken aanwezig is en anders niets zou krijgen. Lief he?

Vanavond heb ik, samen met Emmie, de eerste serie kerstkaarten geschreven. Na al die jaren computeren is mijn handschrift er niet beter op geworden en ook de noodzaak van leesbril droeg niet bij aan een duidelijk handschrift. Het kan dus zijn dat TNT er even over doet om een kaart van Emmie en mij te bezorgen. Het klinkt degenen die een kaart gaan missen waarschijnlijk als een smoes in de oren, maar zo goed kan zelfs ik die niet bedenken.