De waarheid

Net als heel veel anderen heb ik gisteravond naar het programma van Peter R. de Vries gekeken. En ik ben er eigenlijk niet veel wijzer van geworden. Het is vreemd dat iemand die 3 jaar lang heeft gelogen en veel heeft verzwegen, gaat praten tegen iemand die hij net kent. Er zal in Joran’s verhaal best een deel van de waarheid zitten, maar ik weet niet welk deel en vrees dat Joran dit door zijn verschillende verhalen zo langzaam aan zelf ook niet meer weet. Volgens mij wordt deze zaak past opgelost als de hulp van Joran wordt gevonden en gaat praten of als Natalee’s lichaam wordt gevonden. Anders blijft het speculeren bij een gebrek aan bewijs en daar is niemand mee gebaat.

Dat er bij Joran een aantal zaken niet goed zitten is wel duidelijk geworden. Zoals meer mensen zonder geweten kan hij geen onderscheid maken tussen goed en kwaad. De manier waarop hij over betrokkenen sprak maakte duidelijk dat enige vorm van medeleven of warmte hem vreemd is. Hiervoor kunnen wij hem echter niet de gevangenis in sturen en bij mijn weten is een dwangopname ook niet eenvoudig te realiseren. Zijn ouders hebben tot nu toe vol achter hem gestaan. Ik ben benieuwd of dit na gisteren zo blijft. Vroeg of laat moeten ze toch beseffen dat Joran niet de zoon is die zij denken dat het is.

Het uitblijven van de waarheid moet voor Natalee’s ouders toch iets zijn om gek van te worden. Na 3 jaar weten zij nog niet wat er met hun dochter is gebeurd en waar haar lichaam is. De manier waarop Joran over Natalee sprak moet ze veel pijn hebben gedaan. Dat gevoegd bij de pijn die ze al hadden, zou voor iemand een reden moeten zijn om het ware verhaal uit de doeken te doen.