In de webversie van de Telegraaf van gisteren stond een artikel over een boek van Susan Pinker met de welluidende titel “De sekseparadox. Mannen, vrouwen en hun kansen op succes” . In tegenstelling tot mannen, blijken veel vrouwen die de universiteit doorlopen na hun studie niet te kiezen voor een hoge topbaan met bijbehorend salaris.

De reden hiervoor kwam mij heel bekend voor: “Boven aan het verlanglijstje van werkende mannen staan een hoog salaris en macht. Voor vrouwen bungelen die wensen onderaan, ze hebben liever leuke collega’s en een flexibele baan.” En zoals er vrouwen zijn die wel voor het grote geld en macht gaan, zijn er ook mannen die kiezen voor leuke collega’s en een flexibele baan. Mannen die naast hun werk tijd over willen hebben voor de leuke dingen van het leven. Mannen zoals ik.

Een kwart van de vrouwen heeft er wel veel voor over om dat hoge salaris en die macht krijgen. Ik vraag me af hoe die verhouding bij de mannen ligt. Zoveel mannen die veel voor een hoog salaris en macht overhebben, ken ik eigenlijk niet. Sterker nog, in de ict zijn vrouwen doorgaans ambitieuzer dan mannen. Dat komt misschien doordat vrouwen al dan niet terecht het idee hebben dat ze zich extra moeten bewijzen.

Helaas betekent een keuze maken niet dat je het direct voor elkaar hebt. Dat lukt zelfs mij niet. Ik moet het al 2 jaar doen met alleen een flexibele baan.

Afgelopen zaterdag zijn Emmie en ik verlost van ons konijnenhok. Ondanks veel concurrentie is het toch via Marktplaats.nl gelukt. Winst hebben we op het hok duidelijk niet gemaakt, maar we zijn er van verlost en dat is ook wat waard.

Inmiddels hebben we een nieuw hok met een ren aangeschaft. We zitten bijna aan de vereiste 2 m2. Ik ben benieuwd wat de Dierenbescherming daar van vindt. Vorige week ben ik gebeld door een medewerkster van de Dierenbescherming en die liet weten dat men nogal zwaar tilt aan de eis van 2 m2. Vandaag wordt ik teruggebeld om een afspraak te maken en dan zal ik wel vernemen hoe zwaar men aan de eis tilt.

Dit is trouwens het hok en dit is de ren. Ik hoop wel dat onze konijnen zich gelukkiger voelen in de ren dan het konijn op de foto.

Emmie en ik zijn in een heel leuke straat/buurt beland toen we vorig jaar ons huis gingen bewonen. Het is een actieve buurt. Ieder jaar wordt er een buurtfeest georganiseerd en dit jaar wordt er op 30 april weer een vrijmarkt voor de kinderen georganiseerd. Toen de gemeente onlangs bekend dat er budget was om de wijken van Utrecht op te leuken, lag er binnen no-time een verzoek om de speeltuin te voorzien van een tafel met banken. Die werd zelfs officeel door de wethouder van Leidse Rijn in gebruik genomen.

De speeltuin is het sociale middelpunt van de buurt. Hier ontmoeten de kinderen en hun ouders elkaar. Via de school van Emmie kende ik al een aantal ouders, maar onder het genot van een hapje en een drankje leer je elkaar toch wat beter kennen. Zo weet ik sinds gisteren dat ik niet de enige ben die koken niet tot kunst heeft verheven.

En hiermee is ons woongenot nog niet helemaal beschreven. Door de opzet van de straat/buurt is het hier qua verkeer heel rustig. Hier komen alleen maar mensen langsrijden die hier moeten zijn. Van verkeersoverlast is hier dus geen sprake.

Ook met de buren hebben we het getroffen. Pakjes kunnen altijd bij de buren worden bezrogd en dat is handig als je, zoals ik, door het werk niet altijd thuis ben. Sinds ik mezelf een keer heb buitengesloten en met de lader van de buren weer door het open slaapkamerraam ben binnengekomen, ligt er een sleutel van mij bij de buren. En een sleutel afgeven is niet iets dat ik zomaar doe.

Tenslotte zijn we financieel gezien ook niet slechter op geworden. In een jaar tijd is ons huis bijna 30.000 euro meer waard geworden. Als een optimische achterbuurman tenminste de 237.500 euro voor zijn huis krijgt die hij daarvoor vraagt. Gelukkig is de gemeente bij de bepaling van de WOZ wat minder optimistisch.

Zelden lopen mijn bouwplannen zoals ik vooraf had gedacht. Zelfs wanneer ze zo eenvoudig zijn als die van afgelopen vrijdag. Gisterenmorgen bleek ik in het bouwplan 1 zeer belangrijk detail, zeg maar een hoofdzaak,? over het hoofd te hebben gezien.

Het is natuurlijk wel de bedoeling dat Emmie op de dagen dat ze hier is zelf haar konijnen kan voeren. En dat was in de variant “huidig hok in ren” niet mogelijk zonder ladder. Natuurlijk zou ik ook een deur in de ren kunnen maken, maar dat zou mijn plan een stuk moeilijker maken en dan weet ik wel wat er gebeurt. Een andere tegenvaller zat in de materiaalkosten. Als ik een ren van een beetje hout zou gaan maken, was ik meer kwijt dan een hok annex ren op het internet kost. En zoveel voldoening haal ik nu ook weer niet uit klussen.

Afzien van mijn bouwplan brengt een groter konijnenhok natuurlijk niet dichterbij en dus moest er worden nagedacht. Het resultaat van mijn delibreren en overleggen met de achterban is dat ik het oude hok via Marktplaats.nl probeer te verkopen en in de tussentijd een ander, betaalbaar en ruim hok zoek. Volgend weekend is Emmie er weer en zou er een hok aangeschaft moeten zijn. Momenteel gaat de voorkeur uit naar dit hok, de KP5, maar in een week kan veel veranderen.

Sterker nog, in anderhalf kan veel veranderen. Zo zou Ajax vanmiddag zo maar kampioen kunnen worden. maar zover is het nog niet. Voordat ik kan gaan genieten van de ontknoping van de competitie, moet er eerst in huis nog wat gedaan worden. Er moet worden gestoft, de badkamer moet schoongemaakt worden, er hangt nog een was die opgeruimd moet worden, de badkamer moet worden schoongemaakt en zowel boven als beneden moet de vloer worden schoongemaakt. Het leven van een huisman gaat niet altijd over rozen.

En dat brengt me bij de tuin, daar moet ik ook nog iets voor bedenken. Later in de middag komt Hetty langs om me aan goede ideeë;n te helpen. Tegen die tijd moet ik natuurlijk zelf ook wel hebben bedacht hoe ik het ongeveer wil hebben. Voor het graafwerk heeft zich al een vrijwilligster aangemeld. Emmie vind het momenteel prachtig om kuilen te graven en zo regenwormen te vangen. Ze wil een verzameling van deze wormen aan gaan leggen en waar kun je dan beter beginnen dan in de eigen tuin?

Gisteravond waren Emmie en ik op bezoek bij onze nicht Rebecca. Die werd namelijk 23 jaar. Rebecca en haar vriendin Wendy zijn werkzaam voor de Dierenbescherming te Utrecht. Bijna vanzelfsprekend kwam het onderwerp op konijnen. Die schijnen in deze tijd van het jaar in grote getale gedumpt te worden bij de Dierenbescherming.

Die Dierenbescherming heeft zelfs een aparte locatie voor de opvang van deze en andere knaagdieren. Voor weinig geld kan men daar jonge konijnen in alle soorten aanschaffen en krijgt daar bij alle uitleg over het hoe en wat van het soort en over de verzorging. Kortom, Emmy en ik gaan daar op zaterdag 3 mei langs om 2 dwergkonijnen aan te schaffen. Het worden een mannetje en een vrouwtje, dat schijnt gek genoeg de minste kans op ruzie te geven. Een factor die daar zeker op van invloed is, is dat de mannetjes gecastreerd zijn omdat de Dierenbescherming niet in het fokken van konijnen gelooft.

Wendy wees mij op de site van de Dierenbescherming. Daar is van alles over konijnen te lezen. Ook over de behuizing van konijnen. Zo schijnen 2 konijnen een ruimte van 1 bij 2 meter nodig te hebben voor een vrolijk leven. Zoveel ruimte biedt ons eerder aangeschafte hok helaas niet. Nu stond er een foto van een ren met daarin een hok als nachtverblijf op de site van de Dierenbescherming.

Op zich lijkt de ren niet moeilijk te maken, maar dat is misschien wat optimistisch gedacht door deze doe-het-zelver. Geluk bij ongeluk is wel dat een bodem van tegels als “een goed alternatief” wordt gezien. Daar ben ik dus snel mee klaar. Het huidige hok wordt het nachtverblijf. Ook daar ben ik snel mee klaar. En omdat ik het hout op maat ga laten zagen, hoef ik het hok alleen maar in elkaar te zetten. Ook dat zou snel en op zijn minst eenvoudig moeten gaan.

Morgen ga ik met Emmie het benodigde materiaal halen en gaan we samen aan de slag.

Na de 1-2 overwinning van Ajax op FC Groningen blijft het in ieder geval nog even onduidelijk wie de kampioen wordt. Het is duidelijk dat PSV de grootste kans heeft omdat een gelijkspel in Arnhem volstaat voor deze ploeg. Datzelfde PSV had vorig seizoen de kleinste kans van de 3 kandidaten en werd toch kampioen. De bal is rond, ook komende zondagmiddag.

De wedstrijd van gisteravond kende een mooi begin van 44 minuten waarin Ajax met 0-1 voorkwam en FC Groningen een gelaten indruk maakte. Dat werd na de 1-1 in de 45e minuut in de 2e helft anders. Het spel golfde op en neer met kansen voor beide ploegen. Toen Suarez de 1-2 maakte schrok ik me rot van zijn ingetogen wijze van juichen. Ik dacht heel even dat de goal was afgekeurd. Gelukkig bleek Suarez alleen maar het Groningse publiek niet nog meer tegen zich in het harnas te willen jagen. Wat is het toch een vriendelijke jongen.

Ook na de 1-2 bleef het spannend omdat Ajax de 1-3 niet wilde maken en FC Groningen bleef knokken en kansen bleef afdwingen. Pas nadat Lovre werd vervangen knakte er iets bij FC Groningen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je dan zo maar wint. Er kunnen in de laatste minuten vreemde dingen gebeuren, zoals Chelsea na maandagavond kan beaamen. Dat soort leed bleef ons gelukkig bespaard.

Van de vrolijk fluitende Groningse supporters leek alleen Silva last te hebben. Die speelde zijn minste wedstrijd in dienst van Ajax. Lindgren werd bijna niet uitgefloten, ook niet na zijn goal en Suarez leek het gefluit niet te raken. Ik kreeg de indruk dat Suarez van het fluiten alleen maar beter ging spelen. Het is gemakkelijk gezegd maar dat is natuurlijk wel de beste manier om daar mee om te gaan.

En nu is het wachten op zondagmiddag.

Voor degenen die van plan zijn mij vanavond te bellen heb ik slecht nieuws. Ik ben niet alleen aan het herstellen van een intern logistiek probleem, maar zal ook nog eens vanaf 19:30 uur de telefoon in huize van Zijtveld slechts in heel bijzondere gevallen opnemen. En of een geval bijzonder is, bepaalt ondergetekende aan de hand van een serie criteria waarvan mijn humeur op het moment van bellen en de identiteit van degene die belt, de belangrijkste zijn.

Dit betekent onder andere dat mensen die de nummerherkenning uit hebben staan weinig kans maken. Ook mensen die bellen terwijl Ajax in Groningen nog niet op een bijzonder comfortabele voorsprong staat maken weinig kans. Dit geldt zeker voor de mensen die bellen als Ajax onverhoopt niet heeft gewonnen.

Nu hoor ik de cynici al denken dat het vanavond wel heel rustig zal blijven. Zelf denk ik daar anders over. Het zou mij verbazen, en 3 weddenschappen kosten, als Ajax niet van FC Groningen wint. De statistieken, zie hieronder, geven mij voor een keer gelijk want in de laatste 20 jaar speelde Ajax 2 keer gelijk in Groningen en verloren we 1 keer. Bovendien denk ik dat mijn Godenzonen heel goed beseffen dat er hoe dan ook gewonnen moet worden als we nog een kans willen maken op het kampioenschap.

Ik ben na het gebeuren van afgelopen zondag wel heel benieuwd naar de sfeer in het Euroborg. FC Groningen is er alles aan gelegen om de imago-schade zo snel mogelijk weg te poetsen en heeft bijvoorbeeld haar fans opgeroepen de ‘Fuck Ajax’ t-shirts thuis te laten. Maar wat zal er gebeuren als Suarez, Silva of Lindgren scoort, of als Ajax wint?

Vanavond weten we het. Spannend he?

Resultaten sinds 1988:
1988-1989 FC Groningen-Ajax 1-4
1989-1990 FC Groningen-Ajax 0-1
1990-1991 FC Groningen-Ajax 1-2
1991-1992 FC Groningen-Ajax 1-2
1992-1993 FC Groningen-Ajax 0-3
1993-1994 FC Groningen-Ajax 0-4
1994-1995 FC Groningen-Ajax 2-4
1995-1996 FC Groningen-Ajax 3-4
1996-1997 FC Groningen-Ajax 1-1
1997-1998 FC Groningen-Ajax 2-4
2000-2001 FC Groningen-Ajax 3-3
2001-2002 FC Groningen-Ajax 1-4
2002-2003 FC Groningen-Ajax 1-3
2003-2004 FC Groningen-Ajax 1-3 (1-1)
2004-2005 FC Groningen-Ajax 0-4 (0-0)
2005-2006 FC Groningen-Ajax 3-2 (2-1)
2006-2007 FC Groningen-Ajax 2-3 (2-0)