Diamond Weblog

Eén van de slimste dingen die ik vorig jaar heb gedaan is met Emmie op vakantie naar Curaçao gaan. Anderhalve maand voor die vakantie was ik verhuisd en het bezoekschema van Emmie was toen nog drie dagen bij Verina en drie dagen bij mij. Voor mij, en ik denk ook voor Emmie, waren die 3 dagen achteraf te kort om te wennen aan de nieuwe situatie.

Op Curaçao waren we anderhalve week samen en konden we niet om elkaar heen. Dat heeft spanningen maar ook gesprekken opgeleverd. We zijn samen sterker en relaxter teruggekomen en hebben daar nu nog plezier van. Ik heb van verschillende mensen gehoord dat ze het zo knap vinden dat Emmie het laatste jaar qua karakter niet is veranderd. En dat is ook een geweldige prestatie van Emmie. En natuurlijk ook een beetje van haar omgeving.

Gisteren was er een tante van mij bij ons op bezoek. Toen ik haar naar huis wilde brengen, wilde Emmie liever thuis blijven om nog wat te spelen. Omdat ik niet wilde dat Emmie 3 kwartier tot een uur alleen thuis zou zijn, werden de liever broodjes niet gebakken en moest ze mee. Natuurlijk probeerde ze er met onderhandelen onderuit te komen, maar uiteindelijk ging ze zonder veel tegensputteren mee. Op zich is dit misschien niet opzienbarend, maar ik hoor en lees regelmatig dat dit soort dingen in Emmie’s situatie heel anders kunnen gaan.

We hebben alletwee onze draai gevonden en die lag op Curaçao.

Emmie is minder zweverig in in haar herinneringen aan Curaçao. Zij wil, net als ik, weer met vakantie naar Curaçao en dan vooral omdat ze ’s morgens na het tandenpoetsen haar bikini kon aantrekken en zo het zwembad bij Caribbean Flower in kon lopen. Met wat geluk kan dat volgend jaar weer.