Diamond Weblog

Als ik de Telegraaf mag geloven ben ik 1 van de weinige Nederlanders die tevreden is over de Belastingdienst. Natuurlijk betaal ook ik liever geen belasting maar dat wordt in Den Haag en niet in Apeldoorn voor mij geregeld.

De toeslag voor de kinderopvang wordt iedere maand op de 20e bijgeschreven en als ik een wijzigng doorgeef is deze binnen 2 weken verwerkt. En vandaag kreeg ik de belasting die ik over 2007 teveel heb betaald al teruggestort op mijn girorekening. Mijn aangifte heb ik half maart ingestuurd. Gezien de problemen die de Belastingdienst heeft gehad vind ik dat ik mijn geld snel terug heb. En daar ben ik bijzonder content mee.

Natuurlijk brandde het geld op mijn girorekening en ben ik met Emmie gaan shoppen. Emmie was aan nieuwe schoenen toe en de firma Nelson te Maarssen had aanbiedingen. Het maken van keuzes viel voor de kleine Imelda niet mee. Ze had 4 paar schoenen gevonden die ze mooi vond en wel zou wil hebben. Van die 4 paar vielen er 3 paar buiten de aanbiedingen. Zoveel heb ik nu ook weer niet teruggekregen. Na een goede 10 minuten verder zoeken en onderhandelen kwam ze met 2 paar schoenen die ze mooi vond en graag wilde hebben. En het waren nog aanbiedingen ook.

Toen de verkoopster met de schoenen in de juiste maat uit het magazijn terugkwam werd ik tot het moment van afrekenen overbodig. De details van de schoenen spreekt Emmie liever door met de verkoopster. Ik mocht nog even kijken toen ze de schoenen probeerde maar dat was het dan ook. Wel hoorde ik Emmie nog zeggen dat ze heel blij was met haar paar Geox. Mevrouw had namelijk een reclame gezien waarin werd gezegd dat dit hele goede schoenen zijn. Het wordt tijd dat de Casema het blokkeren van reclames als dienst gaat aanbieden.

In de Telegraaf van vandaag dreigden ‘topbestuurders’ hoofdkantoren van grote ondernemingen, zoals Shell en de KPN, met een vertrek uit Nederland. Dit artikel is overigens een voorpublicatie uit een boek van Xander van Uffelen dat morgen verschijnt. De ‘topbestuurders’ zeggen een vertrek te overwegen als de ophef over de hoogte van de salarissen van de betreffende bestuurders.

Ik ben nog steeds verbaasd over het stuk. Als die ophef je zo aangrijpt, zou jezelf kunnen afvragen of je iets in de top van een bedrijf te zoeken hebt. Maar zelfkritiek en incasseringsvermogen groeien blijkbaar niet mee met het salaris. Wat de huilebalken ook over het hoofd zien is het belang van het bedrijf waarvoor zij werken. Bij mijn weten zijn er weinig landen waar het vestigen van een hoofdkantoor fiscaal zo aantrekkelijk is als Nederland. Dat zou een goede reden kunnen zijn om niet te verhuizen.

En als een bedrijf dan toch verhuist, zou dit in de 1e plaats goed moeten zijn voor het bedrijf en niet voor de gemoedsrust van een topman.