Als er iets is dat mijn week goed laat beginnen, is dat een goed gesprek met een supporter van de Trots van Zuid na een nederlaag van de voormalig kampioen van Rotterdam. Helaas wordt dat plezier me langzaam maar zeker door de Trots van Zuid ontnomen. Het begint namelijk eentonig te worden om de supporters van de Trots van Zuid te plagen nadat hun club weer punten heeft laten liggen.

Zoals de meesten onder u ongetwijfeld zullen weten, maakt de Trots van Zuid sombere en vooral ongelukkige tijden door. De laatste wedstrijd tegen Sparta had de Trots van Zuid al voor de rust met 0-3 voor moeten staan. De kansen werden niet benut en tegen het einde van de wedstrijd maakte Sparta de winnende goal na de zoveelste fout van verdediger Tim de Cler. Ook de voorlaatste wedstrijd tegen Heerenveen had de Trots van Zuid met iets meer geluk gewonnen.

Gek genoeg zijn het de jongere spelers die nu voor een beetje goed voetbal zorgen. De ouderen, zoals de backs Greene en De Cler, verzaken en hebben het te druk met zichzelf om de jongeren te kunnen helpen. Ik ben geen trainer, maar als ik Gertjan Verbeek was zette ik die 2 op de tribune en gaf ik de jeugd een kans.

Komende zondag speelt de Trots van Zuid in Kerkrade tegen Roda JC. Die club staat op de 15e plaats, net 1 plaats boven de Trots van Zuid. Ook Roda JC draait niet geweldig. In theorie zou de Trots van Zuid deze wedstrijd moeten kunnen winnen. Al was het maar voor de hondstrouwe supporters.

De Belgische voetbalclub Anderlecht speelt net als de Trots van Zuid met de naam van sponsor Fortis op de borst. De voorzitter van Anderlecht overweegt de naam Fortis van het shirt te halen omdat Fortis nu een synoniem voor verliezers zou zijn. Misschien kan de commerciële staf van de Trots van Zuid hier iets mee. Door bijvoorbeeld de shirts weer te voorzien van de naam ‘Stad Rotterdam’. Het werkt niet alle associtaties met verliezen weg maar is een goed begin.

Ik heb me voorgenomen om de week van 1 supporter van de Trots van Zuid iets aangenamer te laten beginnen. Tot het wat beter gaat met de Trots van Zuid zal ik niet degene zijn die over zijn club begint. Een beetje zoals Geen Woorden Maar Daden, maar dan anders.

Vanavond verteld Emmie vlak nadat ze in bed was gaan liggen en ruim voordat ze ging slapen dat ze vandaag op school iets hadden geleerd over Columbus. Omdat iedere minuut er 1 is kreeg ik het hele verhaal te horen. Wat ze niet vertelde en ik niet kon nalaten te vertellen is dat Columbus in 1492 op weg naar Azië 1 van de Bahama eilanden ‘ontdekte’.

‘Wat is dat lang geleden, toen was jij er nog niet eens’ luidde haar verbaasde reactie. Een mooie afsluiter voor het slapen gaan.

kregen collega Maurice en ik gisteren in de Arena voorgeschoteld. Ajax miste direct na 2 minuten een open kans en dat bleek een voorbode van de scherpte van onze spitsen te zijn. Ergens rond de 30e minuut maakte verdediger Oleguer de verdiende 1-0. FC Groningen bleef tot de rust voetballen alsof het met 3-0 voorstond en werd niet gevaarlijk.

Na rust bleek dat een 1-0 voorsprong nog geen garantie voor een rustige avond was. FC Groningen werd sterker en raakte de lat. Later werd er nog een goal van FC Groningen terecht (ook volgens andere objectieve getuigen) wegens buitenspel afgekeurd en tussen de bedrijven door bleven onze spitsen doorgaan met het missen van opgelegde kansen. Uiteindelijk werd de 1-0 voorsprong vastgehouden maar wel na een slotfase waarin men in 5 minuten 5 jaar ouder kan worden. Dat moet volgende week tegen NEC toch echt beter, of zoals San Marco het noemt, ‘zakelijker’.

Tot slot nog even een pluspunt van Amsterdam. Het duurde even voordat ik in de buurt van café Elsa’s een parkeerplaats had gevonden. Toen ik een parkeerbonnetje aanschafte bleek dat er op zaterdagavond slechts tot 19:00 uur betaald hoeft te worden. Voor 20 minuten betaalde ik nu 40 cent en dat viel me alles mee.

De miljarden van Wouter komen dus niet uit de opbrengsten van het parkeren in de gemeente Amsterdam.

Nog maar net wakker werd ik net door mijn teamleider op mijn mobieltje gebeld. Als zoiets in het weekend gebeurt, is er meestal iets naars aan de hand bij Cordares. Dit keer dus niet. Zijn werkgever heeft een aantal seizoenkaarten van Ajax en die zijn voor de wedstrijd van vanavond nog niet allemaal vergeven. Of ik zin had om mee te gaan Ajax – FC Groningen. Ik had voor vanavond nog geen plannen en dus ga dus graag mee want zo vaak zie ik mijn Godenzonen niet live voetballen.

De seizoenkaarten liggen voor klaar bij Café Elsa’s aan de Middenweg in Amsterdam. Vlak bij de gewijde grond van stadion De Meer dus. Daar drinken we wat en pakken we voor 5 euro een speciale bus die ons naar de Arena brengt en ons na de wedstrijd weer ophaalt. Bij winst van Ajax heb ik dus een mooie avond en bij een ander resultaat ben ik er toch even uit geweest.

Ook onverwacht was het resultaat van experimenteren met mijn nieuwe tondeuze. Hiermee wilde ik mijn snor kort en in model houden. Na een aantal voorzichtige experimenten met de diepte werd het deze week tijd om uit te zoeken wat de ideale stand van de tondeuze is. Vraag me niet waarom maar het leek mij geen kwaad kunnen om met de kortste stand te beginnen.

Al snel zag ik dat mijn snor wel heel kort werd. Verhogen van de stand zat er niet in omdat een snor met niveau verschil geen gezicht is. En nu heb ik dus een bijzonder korte snor en weet ik weer hoe mijn gezicht er ongeveer uitziet zonder een snor en dat de kortste stand niet de ideale stand van de tondeuze is.

Gelukkig groeit de snor weer snel aan en kan ik dan gaan experimenteren met de op 1 na kortste stand.

Sinds gisteren ben ik in het bezit van visitekaartjes zonder vermelding van de naam van de drukker. De kaartjes zien er beter uit dan de vorige versie. Jammer genoeg is een gescande versie van het kaartje geen suuces. De belangstellenden onder u moeten het met dit pdf-file doen.

Verder zijn de onderhandelingen over het afkopen van mijn concurrentiebeding afgerond. De afspraken staan op papier en moeten nog bevestigd worden. Als dit is gebeurd, heb ik mijn eerste opdracht binnen. Ik blijf dan in ieder geval tot april 2009 bij Cordares werken. Er zijn beroerdere vormen van starten denkbaar!

Zoals bij voorbeeld de start van deze werkdag. Onze groep wordt weer verhuisd. We gaan naar de 4e verdieping. In plaats van uitzicht op een verwaarloosd grasveld en de weg naar het parkeergebied van Cordares, krijgen we nu weer uitzicht op de A10. Het nare is dat onze pc’s tijdens verhuizing uitstaan en dat hierdoor thuiswerken geen optie is. Toen ik 5 minuten geleden belde met een collega, was nog niet zeggen wanneer de verhuizing afgerond zou zijn. Omdat ik vandaag om 16:00 uur thuis moet zijn, wordt het een kort dagje.

Ik moet om 16:000 uur thuis zijn omdat tegen die tijd vriend Wietze voor de deur staat. We gaan met wat oud-collega’s van Interpolis een hapje eten en daarna nog wat drinken. Wietze logeert vannacht hier en brengt natuurlijk eerst zijn spullen even langs.

Zo nu nog een kop koffie en een douche en dan ga ik op de A2 een file zoeken. Vandaag moet dat lukken omdat er voor Vinkenveen 16 kilometer aan auto’s stilstaat of langzaam rijdt. Gelukkig heb ik voldoende sigaretten en goede muziek bij me.

mij vreemd en dat geld ook voor familietrekjes. Mijn oudste zusters hebben de neiging om als een vakantie erop zit zo snel mogelijk naar huis te gaan. Toen vanmorgen het familie weekend in de Eemhof erop zat, had ik geen zin meer om nog te gaan zwemmen in het subtropisch zwemparadijs, maar wilde ik zo snel mogelijk naar huis. Ik had het even gehad. Gelukkig had Emmie ook geen zin meer om te gaan zwemmen. Ze was moe en knapte pas na een dvd en wat afleveringen van Rocket Power.

Het weer zat dat dit weekend behoorlijk mee en dat zorgde ervoor dat bijna niemand in het huisje bleef hangen. Femke en Emmie hadden slechts oog voor 2 attracties, te weten de winkel met snuisterijen en het zwembad. Vooral de wildwaterbaan in het zwembad was populair. En bovendien voor kinderen een stuk eenvoudiger te nemen dan voor volwassenen. De eerste keren wilde Emmie dat er een volwassene met haar meeging. Dat was in mijn geval eenvoudiger gezegd dan gedaan, ze vloog veel soepeler over de obstakels onder water dan ik en was dus veel sneller bij het eindpunt. Gelukkig waren Arjen en Jelle zeker niet te beroerd om hun zusje in het zwembad en op de wildwaterbaan te vermaken en heb ik het verblijf in het zwembad in relatieve rust doorgebracht.

Ook in ons huisje was het rustig. Rebecca, Jelmer, Arjen, Jelle en Emmie hebben, ieder op een eigen wijze, het weekend rustig aan gedaan. En zo kon het gebeuren dat ik gisteravond als laatste ben gaan slapen. En helaas vanmorgen als eerste weer naast het bed stond. Binnen anderhalf uur hadden we ontbeten, onze spullen ingepakt en waren we op weg naar Utrecht.

De foto’s van het weekend staan hier.

Eén van mijn externe collega’s maakte mij deze week het verwijt als zzp’er een paria van onze samenleving te worden. De kern van zijn betoog was dat als iedereen zzp’er gaat worden omslag uitkeringen als de Ziektewet en de WW ten dode zijn opgeschreven. Een zzp’er is namelijk niet verzekerd voor deze werknemersverzekeringe n en als iedereen als zzp’er aan de slag gaat mist de UWV nogal wat inkomsten terwijl de uitgaven gelijk blijven.

Normaal gesproken trek ik me weinig aan van de verwijten van deze collega. Het gaat in onze discussies altijd om het spel en het laatste woord. Hij is zelf overigens ook niet in alles solidair. Hij ziet bijvoorbeeld niets in uitgaven van onze Staat die voorkomen dat de stijging van de zeewaterspiegel voor ons tot problemen gaat leiden. De collega woont dan ook in Duiven, net iets voor de grens met Duitsland, en heeft altijd al aan de zee willen wonen.

Om te tonen dat ik toch wel een beetje solidair ben met de werknemers van ons land, heb ik vanmorgen mijn Arbeidsongeschiktheids verzekering (AOV) afgesloten bij ons staatbedrijf Fortis ASR. Zoals het er nu uitziet sluit ik daar ook mijn Aansprakelijkheidsverz ekering voor Bedrijven (AVB) en een rechtsbijstandverzeker ing voor ondernemers af. Als de financiële markten hier niet kalm van worden weet ik het niet meer.

Bovendien wordt Fortis ASR zo meer waard en daar profiteren we allemaal van als Fortis ASR ooit overgaat in particuliere handen. Kortom ik heb mijn plicht ten opzichte van de maatschappij meer dan vervuld.

Zo, dan is het nu tijd om de sporttas in te gaan pakken met de spullen die we nodig hebben voor het weekend in de Eemhof. Daar gaan Emmie en ik vanmiddag heen. Onderweg pikken we nicht Femke op, vanavond haal ik Arjen op en morgenmiddag haal ik Jelle op. De Avensis is er maar druk mee.