Emmie gelooft sinds vorig jaar augustus niet meer in Sinterklaas. Dat betekent natuurlijk niet dat ze dan ook geen cadeautjes meer hoeft te krijgen. Die kreeg ze toen ze nog wel in de Goedheiligman geloofde ook al van haar ouders, dus waarom zouden we dat nu anders gaan doen? Dit jaar heb ik met haar afgesproken dat ze 1 keer per week haar schoen mag zetten. Dat doet ze trouw en ik doe er trouw een kleinigheid in.

Vandaag vroeg ze of ik mijn schoen wilde zetten en daarna even de andere kant op wilde kijken. Daar werkte ik uiteraard graag aan mee. Toen ik weer mocht kijken zat er een brief die Emmie en de Sint samen hadden geschreven. In de brief stond een kleine lofzang van Emmie op haar vader.

Een mooier cadeau had ik niet kunnen krijgen.

Na de tegenslag met de computers was het gisteren alweer tijd voor een meevaller. Echt gelukkig was de overwinning van Ajax op PSV niet, maar de manier waarop viel mij alles mee. Er werd geknokt en kansen werden benut. De eerlijkheid gebiedt mij er wel bij te zeggen dat PSV niet in grootse doen was. Gelukkig ben ik niet vergeten hoe ik me voelde na weer een overwinnning van PSV op Ajax en dus zal ik er niet veel over zeggen.

En de meevallers hielden met Ajax niet op. Vandaag gooide de collega’s die ik onlangs blij maakte met een dood mobieltje zijn auto de verkoop in. En het is niet zomaar een auto, maar een Ford Sierra 1.6 uit 1991! Net als degene op de foto, maar dan in het blauw ook in het grijs. Als de Sierra zonder problemen door de keuring komt, wordt ik voor 450 euro de nieuwe eigenaar van deze bijna oldtimer.

Ik weet dat de Sierra goed is onderhouden en dat ik er na de keuring nog wel een jaartje mee moet kunnen rijden. Financieël gezien zou dat deze aanstaande zzp’er goed uitkomen. Hoe minder kosten ik in het begin maak, hoe beter.

De pc van Emmie heeft al een tijd last van een slecht werkende koeling en viel uit als de grond onder de voeten, of de processor, te heet werd. Het probleem van de koeling is inmiddels opgelost en de pc werkte weer als vanouds. Omdat ik regelmatig thuis werk, had ik de laptop van SQL Integrator weer opgetuigd. Die werkte zo goed, dat ik hem wilde overnemen bij mijn vertrek. Vorige week heb ik geïnformeerd naar de mogelijkheden.

Vrijdagmiddag was ik op de laptop aan het werk. Ik stond op het punt om een mailtje met een planning te versturen toen de laptop ermee stopte en een mooi blauw scherm verscheen. Hierna gaf de laptop definitef de geest. Bij ieder opstart poging verscheen direct de boodschap dat de hard schijf niet ‘bootable’ was en de BIOS herkende de harde schijf zelfs niet. Einde oefening dus. Voordeel van dit nadeel is dat het gebeurde voordat ik de laptop heb overgenomen.

Na het eten wilde ik op de PC van Emmie verder gaan, maar die gaf er de voorkeur direct na het opstarten te stoppen en uit te gaan en vooral ook uit te blijven. Binnen 1 uur was een bloeiend computerpark dus een dorre bende geworden.

Omdat ik backuppen niet als core busines zie, doe ik dat heel onregelmatig. Gelukkig heb ik pas de backup van mijn documenten en mijn foto’s ergens op een server bij Arjen gezet. Die zijn dus veilig. Dat geldt niet voor mijn mail en een aantal programma’s. Die staan op 1 van de 2 harde schijven in de pc van Emmie. Gelukkig zijn er tegenwoordig externe behuizingen voor harde schijven te krijgen. Door de harde schijf in zo’n behuizing te plaatsen wordt de harde schijf als echte externe harde schijf gezien en kan je er via een USB verbinding gewoon bij.

Gisteren toog ik dus met mijn pinpas en de harde schijf waarvan ik dacht dat daar mijn mail en programma’s op stonden naar Paradigit. Een nieuwe computer was snel uitgezocht en dat gold ook voor de behuizing van de harde schijf. Thuis aangekomen bleek dat pc goed en vooral heel snel te werken. Met de behuizing van de harde schijf had ik minder geluk. Beide schijven blijken van een verschillend type te zijn en hebben een verschillende behuizing nodig. U raad het al, ik had de verkeerde harde schijf meegenomen en kwam dus met de verkeerde behuizing thuis. De goede is inmiddels via het internet besteld. Over een paar dagen beschik ik weer over mijn mailtjes en bestanden.

Nu moet SQL Integrator nog even op de hoogte brengen van het overlijden van de laptop en de overname afblazen. Ik ben benieuwd naar de reactie.

Zeker als je als mijn Godenzonen denkt dat met 50% inzet 100% resultaat valt te behalen. Vooraf ik de hoop dat de afwezigheid van Klaas Jan Huntelaar de rest zou inspireren maar dat was duidelijk niet het geval. Wat een futloos zootje was het. Met zo’n slappe instelling komen de problemen vanzelf en dat was vanavond ook in Volendam het geval.

Nu maar hopen dat deze bijzonder slechte generale repetitie zondag en volgende week zondag tot een geweldige uitvoering leidt.

Ook dit jaar is het feest van Utrechts schutspatroon, Sint Maarten, in Terwijde gevierd. Terwijde is tenslotte niet voor niets een stukje Utrecht. Eén van de ouders van een collega scholier van Emmie organiseert de laaste jaren een grote optocht en deed dat ook dit jaar. Het is een mooi initiatief maar eigenlijk is het geen doen om met 100 kinderen tegelijk de wijk in te trekken.

In de buurt waar Emmie’s vriendin Djamila woont hebben een aantal ouders een eigen feestje georganiseerd waarbij de kinderen, eventueel in gezelschap van de ouders, in kleine groepjes de buurt doorgaan. Emmie was ook dit jaar van de partij. Toen ik haar, zoals iedere dinsdag, tegen 19:00 uur op ging halen was ze nog op pad. Omdat ik in het Leo Fallplantsoen de eerste kinderen al had zien bewegen wilde ik weer snel thuis zijn. Ik had immers niet voor niets gisteren zakken snoepgoed aangeschaft. Gelukkig bood Petra, de moeder van Djamila, aan Emmie thuis te brengen. Ik was dus weer snel terug op het Leo Fallplantsoen.

Na ongeveer een half uur klaar te hebben gezeten met een schaal snoepgoed in de aanslag, werd er gebeld. Het waren Petra en Emmie. En hoewel de buit van Emmie er mocht zijn graaide ze na het Sint Maarten lied te hebben gezongen enthousiast in de schaal. Daarna is ze nog even de straat rond gegaan maar dat was geen succes. Na weer een tijdje van absolute rust werd er gebeld door de laatste vierders uit de straat. Emmie is nog even met Levi en de dames meegegaan naar de laatste 2 huizen die nog bezocht moesten worden. Daarna werd het rustig in onze doorgaans toch al rustige straat.

Al met al heb ik 90% van het snoepgoed overgehouden. Dat zal best op worden gemaakt, en anders heb ik voor volgend jaar alvast wat ingeslagen. Het is geen spectaculaire viering geworden. Dat zou volgend jaar anders moeten zijn in het Leo Fallplantsoen.

In de wereld van de nieuwsvergaring kan het ook in de herfst komkommertijd zijn. Of men neemt na de Amerikaanse presidentsverkiezingen een vakantie. Zo staat er de laatste dagen op nu.nl te lezen dat de kromme komkommers wellicht weer terugkomen in de winkels. De EU wil de regels waarin de toegestane afmetingen van een komkommer zijn vastgelegd afschaffen. De supermarkten zijn hier tegen omdat zij vrezen dat kromme komkommers moeilijk in dozen en schrapen passen. Dat kromme komkommers nu worden weggegooid is blijkbaar minder erg.

Verder valt op nu.nl te lezen dat de winkeliers rond Sinterklaas een geringe stijging van de omzet ten opzichte van de omzet van vorig jaar verwachten. Ook hier werkt de crisis in de financiële wereld door. Wie zou dat nu verwachten? De financiers van de Goedheiligman verwachten gemiddeld 40 euro uit geven. Deze financier is niets gevraagd maar ik red het dan ook niet met 40 euro. Ook niet als we de kosten van het cadeau dat voor Emmie en mij is aangeschaft door 2 delen.

Tenslotte staat er op nu.nl nog iets naars voor de liefhebbers van de Toppers te lezen. Gerard Joling en Gordon hebben weer eens ruzie en dat heeft Gerard Joling ertoe gebracht niet meer mee te werken aan de Toppers. Dus geen reallifesoap, geen Eurovisie Songfestival en geen concerten meer voor Gerard Joling. Nu is dit niet de eerste ruzie tussen de heren, maar voor zover ik weet heeft dat nooit de consequenties gehad die de ruzie nu heeft. Tussen nu en mei 2009 kan veel gebeuren. Het zou me echt verbazen als de 3 Toppers het Eurovisie Songfestival laten schieten door een kleingheid als onderlinge ruzie.

Jammergenoeg ontkomen we ook in de komkommertijd niet aan slecht nieuws. In Congo laaien de gevechten tussen de rebellen en het leger weer op en op Haïti zijn al 90 doden geteld nahet instorten van een school.

en daarom is hier een foto van ondergetekende zonder snor. En hoewel ik bij het scheren nu extra meters moet maken, denk ik dat ik nog wel zonder snor door het leven ga.

Het maken van begrotingen is niet 1 van mijn sterke punten. Meestal pakken de dingen duurder dan ik vooraf had gedacht. Met die ervaring in het achterhoofd schat ik de dingen tegenwoordig wat zwaarder in en kom ik redelijk uit. Ik hoop voor de huurders van de woningcooperatie Woonbron dezelfde lessen trekt uit het fiasco met de SS Rotterdam.

Minister Vogelaar heeft er het volste vertrouwen in want zij vindt dat het bestuur en de raad van commisarissen voor de rest goed functioneren.

Zo naïef ben zelfs ik niet.