Gistermorgen om 11:15 uur heb ik de waardebon van kapsalon Servaas ten gelde gemaakt met een bezoek aan de schoonheidssalon. De behandeling begon met de diepteinterview. Er werden allerlei vragen gesteld waarmee werd achterhaald of er een kans was dat ik in de behandeling zou blijven en welke producten men aan mij zou kunnen slijten. Op zich is dat best te begrijpen want een klant die tijdens de behandeling overlijdt is nu eenmaal geen goede reclame en dat men iets probeert terug te verdienen aan de waardebon is ook niet vreemd.

Na het interview bleken er geen medische beletsels te zijn en kon de behandeling beginnen. Mijn huid bleek tamelijk droog te zijn. Dat wist ik al want dat komt iedere winter terug. Om daar wat aan te doen en het branderige gevoel van na het scheren te bestrijden heb ik mijn ochtendritueel aangepast en wat producten van Biotherme aangeschaft. Die producten zouden ook de veroudering van mijn huid bestrijden en dat is mooi meegenomen. Het is als je zoals ik 50 bent toch leuker om op 49 jaar te worden geschat dan op 51 jaar. En als dit kan worden bereikt door de natuur een handje te helpen, of eigenlijk tegen te werken, heb ik daar geen problemen mee.

Om een lang verhaal kort te maken, de behandeling was een hele prettige ervaring en voor herhaling vatbaar. Op 4 april combineer ik een bezoek aan kaspter Mariska met een bezoek aan de schoonheidssalon. Met deze afspraak, een serie monstertjes, een daily clean scrub en een scheergel in de pocket keerde ik tevreden huiswaarts. Dat Servaas aan de waardebon gaat verdienen is duidelijk.

Voor de middag stond onder andere het wassen van de vitrage en het lappen van de ramen in woonkamer op het programma. Door mijn roken waren zowel de vitrage als de ramen niet meer zo schoon als na de laatste wasbeurt van een jaar geleden. De vitrage is na 3 wasbeurten weer als nieuw en ramen zijn weer helemaal schoon. Het is net alsof ik hier gisteren ben ingetrokken.

Over het lappen van de ramen heeft deze Miep Kraak van de Huishoudservice nog wel wat te melden. Ik las ergens op het wereldwijde web dat azijn zorgt voor hele schone ramen en dat droogmaken met krantenpapier geen strepen oplevert. Dat leek mij te eenvoudig om te kunnen werken. En dat is het dus niet. De ramen zijn helemaal schoon en vrij van strepen. Toch jammer dat ik een serie hulpmiddelen op het gebied van de glazenwasserij voor niets heb aangeschaft.

Als u het lezen van deze post denkt dat mijn vrouwelijke kant de overhand begint te krijgen, kan ik u geruststellen. Vandaag ga ik de 156 door een wasstraat halen, voetbal kijken en zonder de documentatie te lezen iets moois doen met een software pakket.

Na alle verjaardagskaarten van de laatste dagen, kreeg ik gisteren minder leuke post bezorgd. De aanslag van de gemeentelijke belastingen lag in de postbus. Wederom vindt de gemeente dat mijn woning in waarde is toegenomen. De gemeente taxeert de waarde van het Leo Fallplantsoen nummer 9 op de peildatum 1-1-2008 205.000 euro.  Het gaat hierbij om de waarde in het ‘economische verkeer’. Dat is de waarde van het huis wanneer ik het in onbewoonde staat, vrij van lasten, per direct aan de meest biedende partij zou verkopen.

Nu heb ik het huis april 2007 voor 210.000 euro gekocht en stegen de prijzen in 2007 nog gewoon. Ook dit jaar heb ik eigenlijk geen reden om in beroep te gaan tegen de taxatie. En welwillend burger als ik ben, doe ik dat dan ook niet. Wel ga ik dit jaar gebruik maken van de soepele betalingsregeling van de gemeente. Het maakt de gemeente namelijk niet uit of ik de aanslag in 1 keer of in 9 keer voldoe. En dan weet deze kleine zefstandige wat hem te doen staat: de aanslag in 9 keer voldoen en zo met de rente nog iets terugverdienen.

Om u alvast wat te laten terugverdienen, staat hieronder in een willekeurige volgorde de top 3 van de cd-speler in de 156:

begon met een minder leuk cadeau van mijn collega weggebruikers en wel een lange file op de A2. Het hoe en waarom van de file mocht ik ook vandaag niet achterhalen want even voor Abcoude werd het rustig op de A2.

Mijn collega’s zagen in mijn vrije van gisteren geen aanleiding om mijn verjaardag zomaar te laten passeren. Mijn bureau en stoel waren versierd en op de muren hingen een aantal A4′tjes met foto’s van mij en spreuken over mij. En ik maar denken dat mijn foto’s veilig op het wereldwijde web staan.

Op mijn bureau was nog een A4′tje bevestigd met diverse spreuken. Zelf heb ik altijd een goede bedoeling met de opmerkingen die ik maak. Waarschijnlijk ben ik niet duidelijk genoeg want ik toen ik het A4′tje las, kreeg ik het idee dat mijn goede bedoelingen niet altijd over komen. Maar ik moet toegeven dat er wel leuke spreuken tussen zitten. Zoals deze: ‘Ik ben geen 50, maar 18 met 32 jaar ervaring’. Deze spreuk zal wel zijn bedacht door iemand die vandaag nog iets opgeleverd wilde zien.

Toen we aan de vlaaien begonnen die ik had meegenomen, bleken de collega’s cadeau’s voor me te hebben aangeschaft. Een sixpack Corona’s en een paar mooie VVV bonnen. Dat deed me wel wat want normaal gesproken worden er bij verjaardagen geen cadeau’s gegeven. Uiteraard heb ik niks laten merken. Configuratiebeheerders blijven namelijk onder alle omstandigheden zichzelf of doen in ieder geval alsof.

Tussen de bedrijven door ben ik sinds gisteren al een aantal keer welkom geheten bij ‘de club’. Dat welkom kwam van mensen die iets of veel ouder zijn dan ik. Blijkbaar zijn 50′ers automatisch bij 1 of ander geheim genootschap aangesloten. Als ik hier meer over weet, lees u het hier.

Toen ik vanmorgen bij de kapper kwam bleek dat mijn opsomming van hoogte- en dieptepunten van 1959 niet volledig was. Kapsalon Servaas bestaat dit jaar 50 jaar en is dus begonnen in 1959. Nog een hoogtepunt!

In het kader van het 50 jarig bestaan heeft Servaas een actie waarbij iedere 50e klant een envelope met een waardebon uit een stapel envelopen mag trekken. Volgens mij was ik de 49e klant, maar ik mocht een envelope uitkiezen. Dat kwam omdat klant nummer 50 geen vaste klant was. Net als bij balletje-balletje werd er even gehusseld en was ik opeens klant nummer 50.

En wat heeft Pierre gewonnen? Een Dermalogica Face-Mapping Treatment! Omdat ik dit soort prijzen nog weleens laat liggen, heb ik gelijk een afspraak gemaakt. Op zaterdag 21 februari voor ik om 11:15 uur in de Beauty Salon van Servaas verwacht. Ik heb natuurlijk wel met Google gezocht naar de behandeling. Daar kwam ik dit tegen. Het is zeer waarschijnlijk dat de Wii Fit me op 22 februari 33 jaar oud schat.

Over paar dagen word ik 50. Dat betekent dat ik in 1959 ben geboren. En ik ben in goed gezelschap want ook 2 vriendinnen, 1 vriend, Barbie en de frikandel zagen in 1959 het levenslicht. Helaas kende 1959 naast deze hoogtepunten ook dieptepunten.

Op 3 februari overleden Buddy Holly en Richie Valens toen het sportvliegtuig waarin zij zaten in een sneeuwstorm verongelukte. Buddy Holly zullen de meeste onder u wel kennen. Richie Valens was de man die het volksliedje La Bamba van een schitterend nieuw jasje voorzag. Hij was pas 17.  In 1971 beschreef Don McLean de dood van Buddy Holly en de gevolgen ervan voor de muziek in het nummer ‘American Pie’. Sindsdien staat 3 februari 1959 bekend als ‘The Day the Music Died’. Ook in 1959 was het onrustig in Tibet. Daar vond de eerste grote opstand tegen de Chinese overheersing plaats. Die eindigde met de ballingschap van de Dalai Lama. In Cuba werd het in 1959 juist rustiger. Na een revolutie kwam daar Fidel Castro aan de macht. Of dit een hoogte- of een dieptepunt is, hangt sterk af van je politieke voorkeur en je blik op de wereld af.

Maar goed, over een paar dagen ben ik dus 50. En net als toen ik 40 werd, ja ik weet het nog, heb ik ook met het bereiken van deze mijlpaal geen problemen. Ook nu voel ik me soms 80 en soms begin 20. Bovendien wist de Wii Fit me afgelopen zondag niet alleen te melden dat ik te klein ben voor mijn gewicht, maar ook dat ik eigenlijk 43 ben. En wie ben ik om dat tegen te spreken. Ik ga dit jaar mijn verjaardag geheel tegen mijn gewoonte in wel vieren. Dat gebeurt niet op mijn verjaardag zelf maar ergens in mei/juni, als het weer en de cashflow binnen de ‘zaak’ nog mooier zijn dan nu.

In de euforie rond de eerste factuur mag ik Emmie natuurlijk niet vergeten. Ze heeft vrijdag haar eerste portfolio van de bovenbouw gekregen. En ook deze portfolio was een genot om te lezen. Emmie zit met lezen, spelling en rekenen ruim boven het gemiddelde van groep 5. Dat wordt dus weer een aangenaam portfolio gesprek met de juf van Emmie. Eigenlijk is het te vroeg om te juichen want op de lagere school waren mijn rapporten destijds ook heel behoorlijk. Wat mij nekte was het verschil in vrijheid tussen de lagere school en het voortgezet onderwijs. Dat verschil was groter dan ik destijds aankon. Gelukkig zal de overgang van basisonderwijs naar voortgezet onderwijs qua vrijheid voor Emmie niet zo groot zijn en zijn haar sociale vaardigheden en gevoel voor verantwoordelijkheid een stuk beter ontwikkeld dan bij mij destijds het geval was.

Zoals iedere vader voorzie ik voor Emmie een mooie en bijzonder goed betaalde carrière in de sport of muziek. Beschermend als ik ben, zie ik dan voor mezelf een mooie baan als haar manager in het verschiet. Om die baan zo goed mogelijk in te vullen ga ik in de loop van dit jaar oefenen. Net als de pizza bakker begin ik onderop. Een aantal collega’s doet regelmatig mee aan duurlopen. De 1 wat regelmatiger dan de ander maar ze doen het toch maar. Vorig opperde 1 van deze collega’s dat het misschien een mooie reclame voor Van Zijtveld Consultancy zou zijn als de collega’s in het gesponserde kledij zouden gaan lopen. Uit het oogpunt van marketing is dit geen slecht idee. Bovendien geeft het mij de kans om alvast wat te oefenen op het gebied van sport en management.

Het team bestaat uit 2 loopsters en 3 lopers. Naar de loopsters en 1 loper heb ik geen omkijken. Die hebben genoeg zelfdiscipline om regelmatig te trainen en goed voorbereid op een duurloop te verschijnen. De 2 resterende lopers hebben wat dat betreft net zoveel aandacht nodig als ik destijds op het voortgezet onderwijs nodig had. Daar zit voor deze manager in spé nog een mooie uitdaging in. Net als in het ombuigen van een mindere goede uitslag naar goede reclame.

Uiteraard geldt ook voor deze kleine zelfstandige dat er eerst wat verdiend moet worden, voordat er geld uitgegeven kan worden. Het team wordt dan ook voorlopig niet in het nieuw gestoken. Dat gaat ergens voor de Dam-tot-Dam loop gebeuren. Verder staat voor dit jaar in ieder geval de 7 Heuvelenloop nog op het programma.