Inspiratie is een vreemd fenomeen. Het kan dagen weg zijn en opeens kan het er weer zijn. Dit laatste overkwam me toen ik net de internet versie van de Telegraaf doorlas. Concertorganisator Mojo wil zijn steentje bijdragen aan het voorkomen van een wereldwijde doorbraak van de Mexicaanse griep. Dit zou dan kunnen gebeuren door popfestivals als Pinkpop en Lowlands af te lasten. Dat lijkt me toch wat drastisch. Niet zozeer omdat ik dan het optreden van Bruce Springsteen mis, en met wat pech ook het optreden van Lenny Kravitsch in het Westerpark, maar omdat we eigenlijk nog niet zo gek veel weten over de Mexicaanse griep.

We weten dat de griep in Mexico dodelijk kan zijn en door mensen kan worden verspreid. En dat is te weinig om in paniek te raken. Het vervelende van reacties zoals die van MOJO is dat mensen en bedrijven de neiging hebben elkaar te willen overtreffen en in ieder geval niet achter te blijven. Straks krijgen we te horen dat de NS overweegt haar stations te sluiten, dat de KNVB het restant van de competitie aflast, dat Albert Heijn overweegt om 1 klant tegelijk in haar filialen toe te laten, dat Cordares overweegt haar kantoor te sluiten en dat Den Haag ons verplicht mondkapjes te gaan dragen.

Als we wereldwijde verspreiding willen voorkomen, is in paniek raken wel het laatste wat we moeten doen.  De fabrikanten van mondkapjes zullen hier trouwens wel anders over denken.

In verband met de Grand Prix van Shang Hai ben ik vroeg opgestaan. En dat werd beloond met een mooie race in de regen. Helaas viel Ferari voor de 3e keer op rij niet in de punten. Dat begint toch wat triest te worden. Ik vrees dat Ferrari ook met de nieuwe diffuser niet de pannen van het dak gaat rijden. Om uitgerust aan het volgen van de Eredivisie te beginnen, ben ik na de race weer even mijn bed ingedoken.

Voor Ajax had ik niet hoeven opstaan. Wat een drama. Verliezen in Eindhoven is niet zo’n punt, maar verliezen zonder ook maar 1 moment te knokken voor een goed resultaat is wel een punt. Als mijn Godenzonen dat niet kunnen opbrengen als ze van de 3e naar de 2e plek kunnen gaan, wanneer dan wel? Ik hoop dat ze nog even naar de wedstrijd tussen FC Utrecht en SC Heerenveen hebben gekeken. Daarin liet FC Utrecht namelijk zien dat je met minder kwaliteit toch kan winnen. De spelers van FC Utrecht bleven namelijk knokken en geloven in een goed resultaat en die instelling werd beloond met een overwinning.

’s Avonds werd onze wijk opgeschrikt door de landing van een ballon. Die had ik al zien aankomen toen ik ging tanken en toen ik met een volle 156 terug kwam rijden bleek de ballon te zijn geland op een stukje niemandsland. Onder grote publieke belangstelling werd de ballon opgeruimd en afgevoerd. Gelukkig kon ik nog net een foto nemen van de leeglopende ballon.

Vandaag begon de dag met een file op de A2. Tussen Maarssen en Breukelen was een ongeluk gebeurd en werden 2 van de 3 banen afgesloten. Omdat er bij Ouderijn een omleiding was inegsteld dacht ik heel even langs de ellende te kunnen glippen. Helaas bleek dat een msirekening te zijn. Ik heb de oprit van de A2 kunnen zien, maar kwam er niet in de buurt. Omdraaien en thuis beginnen is dan de enige remedie en dat heb ik dus ook gedaan. Op het hoogtepunt hadden de mensen die, onderweg naar bijvoorbeeld Amsterdam, bij Vianen in de file terechtkwamen een vergtraging van 95 minuten in het vooruitzicht. Beter kan de week niet beginnen!

Op haar weg naar de volwassenheid is Emmie donderdag een stukje van haar vertrouwen in volswassenen kwijtgeraakt. In Gezondsheidscentrum Julius te Vleuterweide kreeg ze zowel een DTP- als BMR-prik. Het Gezondsheidscentrum had haar zaakjes goed voor elkaar. We waren een kwartier voor het tijdstip dat op de uitnodiging stond al aanwezig. De prikken zijn al geen pretje en als je dan in een wachtkamer met bedroefde lotgenoten op je beurt moet wachten is dat niet goed voor de gemoedsrust. Bij het afhandelen van de formaliteiten bleek Emmie direct aan de beurt te zijn.

Enigszins gelaten ging ze tussen 2 dames zitten die haar vertelden dat ze ‘2 kleine prikjes zou krijgen’ en dat ze die prikjes zou krijgen als ze samen met de dames tot 10 had geteld. Zover kwam het niet want de dames sloegen bij 8 onverbiddelijk toe. Dit tot verbazing van Emmie want die had erop gerekend de prikken bij de ‘10′  te krijgen. Gelukkig voelde ze zich goed, maar was ze wel verbaasd over het feit dat ze de prikken bij de ‘8′ al kreeg en niet bij de afgesproken ‘10′. Vrijdag bleken de prikken toch vervelende gevolgen te hebben gehad want Emmie was na een nacht overgeven ziek thuis gebleven.

Voor de vrijdagavond stond een avondje Zwolle op het programma. Dat programma bestaat doorgaans uit eten bij Trudy en Wietze, een wedstrijd van FC Zwolle bezoeken, het centrum van Zwolle bezoeken, bij Trudy en Wietze slapen en op zaterdag te vroeg en dus brak opstaan. Het liep nu niet anders. Helaas arriveerden we net na de 1e goal van FC Zwolle op de tribune. Wietze bleek onderweg naar het stadion de kaartjes van Chris en mij vergeten te zijn en ondanks de snelheid die Marcel uit zijn auto wist te persen waren we dus te laat. Op zich jammer want de doelpunten bleken de enige hoogtepunten van de wedstrijd te zijn. FC Zwolle speelde niet geweldig, maar wat Fortuna Sittard nog in het betaalde voetbal te zoeken heeft is mij niet duidelijk geworden. FC Zwolle won trouwens met 2-1.

Na de wedstrijd werden we netjes in het centrum afgezet door Marcel. Pal voor de Ierse pub Sally O’Briens. Het rookverbod in de horeca heeft weinig indruk gemaakt op de eigenaar van deze pub. Op een bord voor het de pub stond duidelijk vermeld dat er in de pub gewoon gerookt mocht worden. In café Bloopers mocht dit niet en had men hiervoor een kamertje met uitloop gereserveerd. Als het rookverbod ergens voor zorgt dan het is het wel dat ik veel minder rook. In Sally O’Briens maakte ik bijna de ene sigaret met de andere aan, in Bloopers heb ik volgens mij ongeveer 1 sigaret per uur gerookt. Voldaan en weer helemaal bijgepraat vertrokken we  tegen 04:15 uur met een taxi richting huis. We hebben nog geprobeerd om de goede gesprekken van de avond voort te zetten, maar helaas was de chauffeur van de taxi niet in de mood voor een goed gesprek en al helemaal niet voor leuke grappen. Eigenlijk was het een wonder dat de chagerijn ons thuisbracht en ons niet ergens onderweg uit zijn taxi zette.

Zaterdagmorgen we weer (te) vroeg op. Wietze had met zijn buren afgesproken gezamenlijk een schutting te plaatsen en als eerste gewekt, ik werd om 08:30 uur wakker en Chris stond om 10:00 uur gedoucht en wel beneden. Ondanks de douche zag er Chris eruit zoals ik me voelde en dat was niet best. Ondertussen was de vader van Wietze gearriveerd om het buurtschap met de schutting te helpen en kon Wietze er niet meer onderuit om echt te gaan beginnen. Chris en ik hebben het bij aanwijzingen gehouden. Waar lang niet iedereen op zat te wachten. Tegen elven vertrok Chris richting voetbalveld en en wat later ben ik naar huis gegaan.

In Utrecht heb ik nog wat slaap ingehaald en daar ben ik goed van opgeknapt. Een heerlijk maaltijd bij Hetty deed de rest en tegen 21:00 uur was ik weer helemaal de man. Mijn humeur werd nog beter toen ik zag dat FC Twente verloor en AZ het kampioenschap en de bijbehorende festiviteiten nog even uitstelde. Voor veel mensen is voetbal meer dan een spelletje en dat was na afloop van de verliespartij tegen Vitesse aan de gezichten van de supporters  van AZ goed te zien. Het besef dat AZ het kampioenschap bijna niet kan ontgaan was nog niet geland. De spelers en bestuurders van AZ namen het uitstel voor camera’s en microfoons redelijk luchtig op, maar die zullen toch ook wel hebben teruggedacht aan die zondagmiddag op Woudenstein. AZ blijft het kampioenschap wel in eigen hand houden en moet uit 3 wedstrijden 1 punt halen.

AZ kan zelfs vandaag al kampioen worden als Ajax punten laat liggen in Eindhoven. Dat zie ik niet gebeuren. Mijn Godenzonen een beetje kennende wordt AZ pas kampioen als Ajax in Rotterdam tegen Sparta speelt. We winnen van PSV en AZ, onderschatten Sparta en verliezen op Spangen. AZ is dan kampioen en wij stellen in de laatste wedstrijd van deze competitie in een rechstreeks duel tegen FC Twente de 2e plaats veilig.

Update.
Mijn Godenzonen gaven er de voorkeur om Alkmaar en Eindhoven blij te maken in plaats van Alkmaar in spanning te houden en Eindhoven en Enschede in diepe rouw te dompelen. Wat een slappe hap kreeg deze supporter weer voorgeschoteld. Nu maar hopen dat we wakker zijn voor de rest van het seizoen.

Omdat een afspraak van Emmie met vriendin Tatum niet doorging, hadden we tijd om even op pad te gaan. Net als veel andere landgenoten zijn we gaan winkelen. De mooiste geluidswal van Nederland is voorzien van een winkelcentrum. Dit winkelcentrum, dat heel toepasselijk The Wall heet,  is al een tijdje open maar is vandaag officieel geopend. Alle reden om er even naartoe te fietsen.

Vooralsnog zijn er 5 hele grote winkels in The Wall gevestigd, waaronder gek genoeg 2 electronicaketens te weten BCC en Saturn. Dit lijkt wat overdreven maar is goed nieuws voor ondergetekende. Ik ga binnenkort op jacht naar een multi media drive en het moet raar lopen als ik die niet voor weinig in The Wall kan vinden.

Aan de rijen voor de kassa’s was trouwens niet te zien dat de crisis iedere landgenoot zo’n 26.000 euro heeft gekost. Ik heb pas de overzichten van mijn diverse beleggingsrekeningen gehad en was dus al op de hoogte van het goede nieuws. Emmie en ik hebben het dan ook bij een bescheiden portie Lego gehouden.

Het was gisteren een bijzonder gezelig weerzien met de oud-collega’s van Albert Heijn op het terras van De Heren van Amstel aan het Thorbeckeplein. Eén oud-collega hebben we helaas niet gezien. Die is ergens tussen een café in de Jordaan en het Thorbeckeplein zoekgeraakt. Zelfs met de mobiel was hij niet te bereiken. We moesten het dus zonder de man met het beste verhaal doen.

Maar ook de anderen haden meer dan genoeg te vertellen. Zo blijken de happy hours van Wet & Wild op Mambo Beach nog steeds van bijzondere klasse te zijn. Dat wil ik, zo de financiële toestand van deze zzp’er dat toelaat, volgend jaar zelf weer gaan ervaren.

Na in een broodjeszaak een broodje en een kop koffie te hebben genuttigd bleek het buiten keihard te regenen. We kwamen dus niet verder dan een cafeetje aan de overkant van de straat. Een bijzonder klein café met bijzonder weinig klanten en bijzonder slechte muziek. Dat alles mocht de pret niet drukken. Om een sigaretje te roken ben ik buiten onder zonwering gaan staan. Helemaal droog stond ik niet, maar een kniesoor die daar op let. Binnen werden er door de oud-collega’s vreemde gebaren gemaakt waarvan mij de betekenis duidelijk werd toen ik weer binnenkwam. De dames achter de bar stonden op het gemak een sigaret te roken.

Dit is dus zo’n klein cafe waarvan de rechtbank in Breda vindt dat het onevenredig zwaar wordt getroffen door het rookverbod in de horeca. Nu zal dit café best zwaar getroffen zijn door het rookverbod, maar dat vang je niet op door Jan Smit 2 keer op rij te draaien. Ik heb nu wel voor het eerst sinds vorig jaar juli een sigaret in een café gerookt. Het was minder bijzonder dan ik had gedacht.

Na ons bezoek aan dit café ben ik met 3 anderen huiswaarts gegaan. Thuis aangekomen ben ik onmiddelijk mijn bed ingedoken. Helaas zonder water en/of cola tot me genomen te hebben. En daardoor ben ik met een katerig gevoel opgestaan. Misschien dat een kop koffie en het mooie weer wonderen verrichten.

Heel lang geleden was ik werkzaam op de afdeling WAO van de Detam. Op Goede Vrijdag liet de Detam haar personeel van een vrije dag genieten ‘vermits het werk het toelaat’. En achterstand of niet, het werk liet deze vrije dag altijd toe. Sindsdien heb ik eigenlijk maar 1 bedrijf meegemaakt waar op Goede Vrijdag gewoon gewerkt werd en dat was Albert Heijn. Dat bedrijf let nu eenmaal op de kleintjes. En net vandaag heb ik afgesproken met een aantal mensen die een verleden bij Albert Heijn hebben.

We ontmoeten elkaar 1 keer per jaar en dat is in de periode dat oud-collega Frank Hogenes Curaçao voor 14 dagen inruilt voor Nederland. Uit de mailwisseling bleek dat voor de meesten een vrije Goede Vrijdag nog steeds een ongekende luxe is. En van die luxe ga ik zo nog even genieten door nog wat te gaan slapen.

Tegen 15:00 uur vertrek ik richting Amsterdam.