Zoals ik vrijdag al vreesde liep missie 3 uit. Emmie en ik waren er vrijdag snel uit. De kapotte lamp wordt niet vervangen omdat de lamp op een bijzonder beroerde plek staat. Helaas is dit besluit genomen zonder dat ik naar de aansluiting heb gekeken. Qua doe-het-zelven zaten de vorige bewoners op het zelfde niveau als ik al jaren zit. Helaas is dat geen hoogstaand niveau.

De schakelaar voor de buiten verlichting zit in de meterkast. Daar is niks mee mis. Vanuit de meterkast lopen 4 draden naar de 1e lamp. Is ook niks mee mis. Vanaf de eerste lamp gaat de aansluiting naar de andere lampen verder met 3 draden. Toen ik de lamp verving door een ondergrondse kabeldoos, hield ik dus 1 draad over. Welke combinatie ik ook probeerde, de draad ik overhield zorgde ervoor da de 2 resterende lampen het niet deden. Uiteraard is er wel een oplossing voor dit probleem. Ik moet nu de 2 lampen vanuit de schuur van stroom gaan voorzien en de eerste lamp net zo aansluiten zoals de kapotte lamp was aangesloten. Dat is sneller ingetikt dan uitgevoerd ben ik bang.

Vorig jaar heb ik een fraaie bbq aangeschaft en die staat al een jaar te wachten op de ingebruikname. Dat moment komt steeds dichterbij maar is door een andere aankoop ook weer wat verder naar achteren geschoven. Om voor ons samen de bbq te installeren is mij teveel gedoe en, als enige man in de straat, ben ik ook niet handig in het aan de praat krijgen en houden van een bbq. Om toch buiten van een stukje vlees te kunnen genieten, heb ik gisteren een grill aangeschaft. We hebben de grill gelijk in gebruik genomen. En hebben het ons goed laten smaken. Helaas heb ik bij deze aankoop 1 kleinigheidje over het hoofd gezien. De grill past niet in de vaatwasser en moet dus met de hand worden schoongemaakt.

Over missie 2 valt trouwens ook nog wat te melden, maar dat doe ik morgen.

Omdat Cordares ook vandaag haar poorten gesloten houdt, geniet ik vandaag van de zoveelste vrije dag van dit jaar. Normaal gesproken breng ik dit soort vrije dagen zo rusitg mogelijk door, maar dat zit er vandaag niet in. Ik wil vandaag 3 missies volbrengen.

De eerste missie heb ik achter de rug. Ergens in mijn huis lagen 2 rekeningen waarmee ik het restant van de kosten van de vakantie zou moeten voldoen. Ik had al een keer snel maar niet degelijk gezocht en kon de rekeningen toen niet vinden. Er stond mij nog wel bij dat de rekeningen ergens in mei betaald zouden moeten worden en dus werd het tijd voor een grondige zoektocht. Uiteindelijk bleken de rekeningen onderin de la te liggen waarin ik de dierbaarste kunstwerken van Emmie bewaar. Dat is inderdaad niet de meest logische plek. Met het betalen van rekening 1 was ik 6 dagen te laat en met het betalen van rekening 2 was ik 1 dag te vroeg. Dat valt mooi tegen elkaar weg. In juli gaan Emmie en ik nu zeker 1 week naar het Gardameer en 1 week naar Toscane.

De tweede missie is in theorie een eenvoudige missie. Ik heb eind vorig jaar, nog net voor de economische crisis, een aantal hardlopende collega’s beloofd hen te voorzien van kleding. Uiteraard zou zie die kleding worden voorzien van het logo van de zaak. Dat zorgt ervoor dat de kosten ten laste van de zaak komen. En dat zorgt er in feite weer voor dat iedereen die over 2009 belasting betaalt, aan de kleding meebetaalt. Vandaag ga ik de kleding uitzoeken en aanschaffen.

De derde missie is een zware missie. De tuin is door de vorige bewoners voorzien van verlichting. Van de 3 lampen staan er 2 op een slimme plek en 1 dus niet. Die staat  midden in de tuin op de route van de schuur naar de voordeur. Zelf ben ik al 2 keer tegen deze lamp aangelopen en ik weet zeker dat ik niet de enige ben die dit is overkomen. De lamp is stuk en daardoor niet waterdicht. Dit laatste euvel veroorzaakt kortsluiting en dus doen de andere lampen het momenteel ook niet. Vandaag ga ik de kapotte lamp vervangen. Ik hoop daarmee de kortsluiting verholpen te hebben en vanavond te kunnen genieten van 3 werkende lampen.

Zoals Feyenoord gisteren ontdekte is hoop nog geen garantie voor een overwinning, dus het zou kunnen zijn dat de derde missie meer dan 1 dag gaat beslaan.

De meivakantie zit er voor Emmie en mij alweer op. En zoals altijd bij vakanties, vloog de tijd om. Voor mijn doen hebben we in een week veel gedaan, met als hoogtepunt het bezoek aan de Efteling. Ik heb veel reacties mogen ontvangen op de foto van onze Vogel Rok Experience maar wacht nog op de eerste reactie waaruit iets van medeleven blijkt.

Vandaag is Emmie weer naar school gegaan en ik ben weer gaan werken. Ik weet niet hoe het Emmie vergaan is, maar ik kan niet zeggen dat ik vandaag een topdag had. Gelukkig had collega Jeroen mij meer dan uitstekend vervangen en kwam ik vanmorgen in een leeg en gespreid bedje terecht. Er werden dus geen bovenmatige inspanningen van mij verwacht. En aan die verwachting heb ik vandaag ruimschoots voldaan.

Voor Emmie had haar eerste schooldag nog een spannend element. Ze heeft sinds kort een bril omdat het veraf zien haar niet goed afgaat. Vandaag ging de bril voor de 1e keer mee naar school. Nu maar hopen dat de reacties net zo mild zijn geweest als ik voorspeld heb.

Al heel lang heb ik het niet op achtbanen. Toen ik gisteren met Tatum en Emmie de Efteling bezocht heb ik dan ook het woord ‘Python’ vermeden. Later bleek ik daarmee niet van het onderwerp ‘achtbanen’ af te zijn. Na wat attracties te hebben gedaan vonden de dames het tijd worden voor de Vogel Rok. In mijn onwetendheid stemde ik daar mee in. Eenmaal in de rij met wachtende beland, hoorde ik mensen gillen. Te laat ging er een lichtje bij me branden. De Vogel Rok blijkt een achtbaan te zijn die zich in het donker voortbeweegt.

Het werd een hele bijzondere ervaring voor me. De tocht begon met een lange klim en dan weet je dat de afdaling minimaal zo net lang is. Heel onverwachts schoten we als een speer in het donker naar beneden. En daar bleef het niet bij. Nu worden er in dit soort evenementen helaas ook foto’s van de deelnemers gemaakt. En dat gebeurt natuurlijk net na een neerwaartse bocht die in het donker. Dat gebrek aan licht zorgde er niet voor dat ik beter ging voelen. En dat is op de foto goed te zien. Ik hou het een volgende keer bij attracties als het Sprookjesbos en Fata Morgana.

Iets heel anders. Het is nog vroeg, maar ik durf wel te stellen dat ik de beste cd van 2009 heb aangeschaft. Het is Mr. Lucky van Chris Isaak. En ook deze cd van Chris Isaak staat vol met diamantjes. Zoals dit duet met Trisha Yearwood bijvoorbeeld:

Chris Isaak & Trisha Yearwood – Breaking Apart (Live)

Net als mijn Godenzonen was ik gisteren behoorlijk verbaasd over het vertrek van Marco van Basten. Dat het wederom geen geweldig seizoen is geworden is mij ook duidelijk, maar wat dat betreft leven nog teveel supporters en mensen binnen de club in 1995.  De kwaliteit en de mentaliteit van de huidige selectie is niet te vergelijken met die van de selectie uit 1995. De kwaliteit is helaas een gegeven maar dat de mentaliteit minder is ligt vooral aan de spelers zelf. Op dat niveau zou je mogen verwachten dat de heren zichzelf weten te motiveren en er alles aan doen om zich niet te laten wegspelen zoals afgelopen zondag.

Maar goed, Marco van Basten ziet zichzelf mijn Godenzonen niet beter maken dan zij zijn. Uiteraard begon het speculeren over een opvolger net nadat Marco van Basten zijn ontslag had toegelicht. Guus Hiddink heeft Jack van Gelder al te kennen gegeven niet naar Ajax te komen. Dat hoeft Ajax dus niet zelf te vragen. Van de andere kandidaten was alleen Ronald Koeman bereikbaar voor de media. Die sloot zijn sollicitatie af met de woorden ‘Bij Ajax weten ze waar ik woon’.

Ik hoop dat Ajax geen gebruik gaat maken van deze kennis. Naast de Arena ligt een station en je weet maar nooit wat voor treinen daar stopppen. Wat mij betreft zijn er eigenlijk maar 3 geschikte kandidaten: Frank Rijkaard, Co Adriaanse en Danny Blind. Voor de zekerheid geef ik Ajax nog wel mijn adres door.

Wat zinderend slot had de wedstrijd tussen Chelsea en Barcelona! Barcelona kwam eigenlijk niet in de wedstrijd en scoorde in de laatste seconden van de wedstrijd een schitterende gelijkmaker. Dat rekent Chelsea vooral de arbiter van dienst aan en dat is iets te kort door de bocht. Natuurlijk had de handsbal van Piquet een strafschop moeten opleveren. Maar Chelsea mocht niet klagen over de rode kaart van Abidal nadat Anelka over zijn eigen benen struikelde en de gele kaart van Essien na een smerige overtreding. Dan vergeet ik de kaarten voor de duikelpartijen van de spitsen van Chelsea.

Chelsea heeft vooral zichzelf verloren. Het was te druk met het ontregelen van Barcelona, benutte de kansen niet, gaf veel ruimte weg aan het eind van de wedstrijd en drukte niet door toen het met 11 tegen 10 speelde want toen was Barcelona rijp voor de slacht. Ik denk dat ik mijn adres ook aan Chelsea doorgeef.

Zo dan is het nu tijd voor een douche en een bezoek aan de Efteling.

Vooralsnog liggen we op schema. Het was alleen jammer dat het gisteren zulk slecht weer was. Hierdoor werd het bezoek aan het Bevrijdingsfestival wat korter dan we in gedachte hadden. Dat is op zich spijtig omdat Emmie het Bevrijdingsfestival een stuk leuker vond dan ze vooraf had gedacht. De entree was warrig, we werden bij het betreden van park Transwijk direct overvallen door vertegenwoordigers van politieke partijen en maatschappelijk verantwoorde organisaties. De PvdA had een leuk cadeautje voor Emmie, een zakje Klaprozen zaad. De link die ik legde tussen klaplopers en Klaprozen sloeg niet aan. Niet iedere aanstormende politica heeft gevoel voor humor.

Toen we bij het grote podium waren beland, vielen we met onze neus in de boter. In plaats van een artiest, trad onze Burgervader op. De Burgervader reikte prijzen uit aan verenigingen en/of organisaties die het afgelopen jaar het meest hebben gedaan voor het Utrechtse.  Dat verklaarde wel waarom we zo dicht bij het podium het veld konden oversteken maar boeide zowel Emmie als mij niet. Onze stadskrant Groot Utrecht viel overigens niet in de prijzen.

Onder het genot van een suikerspin hebben we nog even onder een boom staan wachten op muziek. Helaas zou Kyteman, Ellen ten Damme en de Heideroosjes veel later komen en moesten we het tot die tijd met mindere Goden doen. Dat zagen we vanwege de regen en de kou niet zitten. En zo waren we binnen 2 uur weer thuis.

Emmie denkt blijkbaar goed na over het waarom van een mobieltje want ik heb nog geen antwoord gekregen. Of dit ook betekent dat het mobieltje van haar verlanglijstje is weet ik niet. Ik vrees dat uitstel in dit geval geen afstel is. Ze is inmiddels wel weer uit kamer.

Het programma voor deze vrije week is voor mijn begrippen ongekend vol. Vanmiddag gaan we met Djamila zwemmen, morgen gaan we naar het Bevrijdingsfestival, donderdag naar de Efteling en voor vrijdag staat een bezoek aan Madurodam op het programma. Om papa maandag weer fit op zijn werk te laten verschijnen, hebben we in goed overleg besloten in het weekend ouderwets weinig te gaan doen.

Afgelopen zaterdag verraste de Belastingdienst me met goed nieuws. De voorlopige teruggave over 2008 is onderweg! Dat is wel erg snel. Op mijn beurt heb ik ook weer goed nieuws voor de Belastingdienst. Zodra de voorlopige teruggave op mijn girorekening staat, krijgt men van mij een correctie over 2008. Ik was namelijk vergeten de aanloopkosten van de ‘zaak’ in mindering te brengen op mijn inkomsten over 2008. Ergens in de 2e helft van het jaar mag de Belastingdienst het saldo van mijn girorekening dus nog een keer opkrikken!

Dan is het nu de hoogste tijd op mijn administratie bij te werken en dan lekker te gaan zwemmen!