Een dagje Pinkpop

Een tijdje geleden had ik met Wietze afgesproken een keer samen naar een concert van Bruce Springsteen te gaan. Barcelona had onze voorkeur omdat de concerten daar nog specialer schijnen te zijn dan de concerten in Nederland. Helaas treedt Bruce Springsteen tijdens de Working On A Dream Tour in heel Spanje op, maar niet in Brucelona. In Nederland zou 1 concert plaatsvinden. The Boss was de afsluiter van de eerste dag van Pinkpop 2009 en wij hadden 2 van de 20.000 dagkaarten bemachtigd.

Zaterdagmorgen stapten we tegen 11:30 uur in de trein naar Heerlen. Dat ligt minder ver van Utrecht dan Barcelona, maar het blijft een eind. We hadden geen haast en dat kwam goed uit. Net voor Den Bosch stopte de trein en kregen we te horen dat er net na Den Bosch iemand onder een trein was terechtgekomen en dat Den Bosch daardoor het eindstation van deze trein was. Dit leverde ons anderhalf uur extra reistijd op. Tegen een uur of 15:00 waren we in Landgraaf. Een heuse Tuktuk bracht ons in no-time van het station naar het festivalterrein.

Even later waren we binnen en voorzien van festival munten. Na een paar pilsjes zijn we gaan wat gaan rondkijken en kwamen we terecht bij een rustig stuk van de bar. Het personeel had hier alle tijd voor goede service en een goed gesprek. Hiervandaan hebben het optreden van The Killers gevolgd. Dat klonk goed, maar dat het al snel vanaf een bar. Na het hapje eten hebben we nog even bij Elbow staan kijken. Dat klonk aardig, maar Elbow en The Killers zijn natuurlijk geen Bruce Springsteen. Op de terugweg naar de bar schaften we nog wat t-shirts aan. Bij de bar bleek ik mijn t-shirts nog te hebben, maar was Wietze zijn exemplaren kwijt. Die waren waarschijnlijk bij het verkooppunt achtergelaten door de verse eigenaar. Uiteraard lagen de shirts daar niet meer en nu heeft Wietze 2 shirts voor de prijs van 4.

Nadat we dit probleem hadden opgelost was het tijd om een plekje te zoeken voor het concert van Bruce Springsteen. Toen zagen we ook hoe een mensenmassa van 70.000 mensen er ongeveer uitziet. Immens dus. We hadden een aardig plekje, redelijk vooraan en geen dringende mensen om ons heen. Het concert was in 1 woord geweldig. Dat iemand van 59 nog zo tekeer kan gaan geeft mij veel vertrouwen voor de komende 9 jaar.  Het was zoals iemand het gisteren op de tv heel mooi zei: ‘Bij ieder concert denk je dat het niet beter kan worden en toch is ieder volgend concert weer beter.’ Vanavond zijn er op Nederland3 weer stukken van het concert te zien.

De terugreis duurde net als de heenreis zo’n 4 uur. Het overgrote deel van de bezoekers met een dagkaart vertrok na het concert en dan duurt het even voor je in de trein van Heerlen naar Eindhoven zit. Uiteindelijk arriveerden we tegen 03:30 uur in het Leo Fallplantsoen en zat het dagje Pinkpop er op.

Dat we iets heel bijzonders hebben meegemaakt blijkt wel uit deze recensie van het AD.