Een week voor m’n feest zou ik eigenlijk druk moeten zijn met het regelen van allerlei zaken. Nu ben ik voor mijn doen wel druk maar niet met het regelen van dingen. De drukte heeft een hoog sportiviteits gehalte.
Gisteren was het weer mijn beurt om met Emmie de Avondvierdaagse mee te lopen. Helaas werd het slenteren in plaats van lopen. Dat was niet de enige tegenvaller. De route op de laatste avond is meestal korter omdat het huldigen van de deelnemers flink wat tijd in beslag neemt. En hoewel er flink gehuldigd werd, was de route niet korter. Gelukkig stonden er aan het eind van de route diverse blaaskapellen klaar om ons richting finish te blazen. En daar kreeg Emmie alweer haar derde medaille.
Volgend jaar wacht ons de 10 kilometer. Om te voorkomen dat Emmie zich in een optimistische bui opgeeft, wil ik volgend jaar met Emmie bij wijze van training een wandeling van om en nabij de 10 kilometer gaan maken. Dan kunnen we na afloop bekijken of het opgeven voor de 10 kilometer een goed idee is.
Behalve Emmie heeft er gisteravond nog iemand bijzonder goed gepresteerd. Onze Burgervader was zowel bij de start als bij de finish aanwezig en daarmee scoorde hij goed bij de kinderen. Voor de meesten was het de 1e keer dat ze een Burgervader van dichtbij in het wild zagen. Vlak nadat bekend werd gemaakt dat iedereen die dat wilde de Burgervader een hand mocht geven stond er een enorme rij met kleine belangstellenden. Voor Emmie was een confrontatie op een afstand van 10 meter dan voldoende. Het handjes geven en een praatje maken ging onze Burgervader goed af. Hij oogt relaxt en dat hebben we weleens anders gezien bij onze magistraten. Bij de start bevond onze Burgervader zich hoog en droog op een ladder van een brandweerwagen. Als dit bedoeld is om te voorkomen dat onze Burgervader weer een ongelukkig contact met de pers zou hebben, heeft dit goed uitgepakt.
Vandaag staat er qua sport weinig meer op het programma dan het sjouwen van een laptop, een dockingstation, een toetsenbord met muis en een printer. De service van de firma Saturn gaat ver, maar meehelpen bij het dragen van de begane grond van The Wall naar het parkeerdeck valt niet onder de service.
Morgen ben ik indirect sportief bezig. De firma Van Zijtveld Consultancy maakt haar debuut als sponsor in de wereld van het hardlopen. In Amersfoort gaan 2 leden van Keniaanse Keurkorps van Cordares meedoen aan de 10 kilometer. Het gaat om de 2 leden met verreweg de minste zelfdisipline en met verreweg het meeste overgewicht. Ik hoorde 1 van de Kenianen deze week al opperen dat 5 kilometer al een hele prestatie zou zijn en dat de Kenianen dan misschien wel zouden uitstappen. Omdat te voorkomen ga ik met een stuk hout bij het 5 kilometerpunt staan. Bovendien heb ik een weddenschap om een Big Mac menu afgesloten. Als de Keniaan in kwestie de 10 kilometer binnen 55 minuten loopt, trakteer ik op een Big Mac menu en anders wordt ik getrakteerd op een Big Mag menu. Sponsering is trouwens een groot woord in mijn geval. Het gaat vooralsnog niet verder dan 5 shirts met het logo op de rug. Ik ga er vanuit dat ik voorlopig meer plezier van de sponsering heb dan ik er aan naamsbekendheid aan overhoud.
Recent Comments