Houd hem nog maar even van Facebook en Twitter.
De Marathon van Amersfoort
Gisteren heeft Van Zijtveld Consultancy haar debuurt gemaakt in de wereld van de sponsering. En dat gebeurde met een zware delegatie want de 2 lopers en de sponsor zijn niet de lichtsten van het stel. Daar waar bij voetbal nog wordt gesproken over het gebruik van electronische hulpmiddelen, heeft een beetje hardloper tegenwoordig een eigen chip waarmee de start en finish worden geregistreerd. Helaas staat die chip niet garant voor en snelle inschrijving. Vooral niet wanneer je zoals Hans het nummer van je chip verkeerd doorgeeft, blijft volhouden dat je het nummer juist hebt doorgeven en er dan achterkomt dat je het nummer bijna juist hebt doorgegeven.
Nadat de heren waren ingeschreven begaven we ons richting start. Na 50 meter ging het al mis. Rob had nog trek en zag een frietkraam. Nu had ik met Rob gewed dat hij de 10 kilometer niet binnen 55 minuten zou afleggen. Dat hij vlak voor de start een brood kroket naar binnen werkt, is voor mij geen probleem. Hij had er nog wel een pilsje bij mogen nemen. Bij de frietkraam viel ons oog op een erepodium. De heren konden de verleiding niet weerstaan en wilden als nummer 1 op de foto. Omdat dit er na afloop niet in zou zitten, heb ik aan het verzoek voldaan.
Bij de start bleek hoe serieus de heren de 10 kilometer nemen. Er stond al een flink rij met deelnemers en dan schijnt het normaal te zijn dat je achteraan aansluit. Rob en Hans wilden niet gelijk op een achterstand worden gezet en voegden zich vlak na de kopgroep in de rij en kwamen daar ook nog mee weg.
Om 13:00 uur precies gingen Rob en Hans de startstreep over. Ik dacht even te kunnen schuilen, maar na ongeveer een kwartier hadden de koplopers de eerste ronde van 5 kilometer al achter de rug. Na nog een kwartier kwam Rob door. Hij oogde nog redelijk fit. Dat deed Hans niet toen hij een paar minuten later langskwam. Na de doorkomst van Hans ben ik naar de finish gegaan. Net voor de finish vond ik een mooie plek. Vlak bij de matten en de camera’s van Aktiefoto.nl. Die nemen van iedere deelnemer een foto en die foto kan je voor een klein bedrag via de site van Aktiefoto.nl aanschaffen. Veel deelnemers zagen de matten aan voor de finish, terwijl die toch echt zo’n 200 meter verder lag.
Een paar minuten na de kritische 55 minuten grens kwam Rob meer dood dan levend binnen. Iets later volgde Hans. Ook daar was het beste vanaf. En vanaf dit moment zaten we met een klein probleem. We hadden namelijk niet afgesproken waar we elkaar na afloop zouden ontmoeten. Voor mij was dat geen probleem want de heren hadden hun kostbaarheden aan mij in bewaring gegeven. Gelukkig werden de deelnemers na de finish opgevangen in een groot hok en was doorstroming niet best. We vonden elkaar redelijk snel en zaten nog sneller op een terras. Het weer klaarde op en even nadat het echt droog werd, kwamen Cynthia en Martin langs. Die waren op de fiets vanuit Vathorst naar het centrum gekomen en waren net te laat voor de wedstrijd maar wel droog aangekomen. Nog wat later kwam oud-collega Yvonne met haar zus langs wandelen.
Vlak daarna kwamen de mensen die de marathon hadden afgelegd langslopen. Het overgrote deel was duidelijk nog niet hersteld. Die mensen zaten flink kapot en dat was goed te zien.Het leek wel wat op de binnenkomst van die Zwitserse marathonloopster die tijdens de Olympische Spelen van Los Angeles bijna dood over de finish kwam. Een marathon lopen kan bijna niet gezond zijn.
Dat geldt eigenlijk ook voor een uurtje of wat bijkomen vanachter een pilsje op een terras, maar een mens kan niet alles hebben. Het was wel een bijzonder gezellige afsluiter van een hele leuke dag.
De foto’s staan hier.