Komend weekend vindt in Houten de Auto Italia plaats met dit keer Ferrari als blikvangend merk. Nu ben ik benieuwd hoeveel mensen dit weblog lezen, hoe snel dit publiek reageert en of er liefhebsters⁄liefheb bers van Italiaanse auto’s onder de lezeressen⁄lezers zijn.

Op deze prangende vragen hoop ik met 1 vraag een antwoord te krijgen: wie heeft er zin om komende zaterdag mee te gaan naar Auto Italia?

Gisteravond mocht ik het genoegen smaken met Wietze een thuiswedstrijd van FC Zwolle te bezoeken. BV Veendam was de tegenstander en dat schijnt traditiegetrouw een moeilijke tegenstander voor FC Zwolle te zijn. Ik vraag me dan af welke tegenstander dat niet is, maar heb daar verder niets over gezegd.

De eerste helft nam FC Zwolle een licht verdiende voorsprong en daar heb ik direct alle hoogtepunten van deze helft mee samengevat. In de rust werden we getrakteerd op een optreden van een meiden dansgroep. Het optreden was niet spectaculair, maar er zat meer beweging in dan in de elftallen van FC Zwolle en BV Veendam.

Na de rust gebeurde er iets vreemds. De spelers van FC Zwolle stonden in de regen minuten te wachten op de spelers van BV Veendam. Toen de spelers van BV Veendam eindelijk verschenen, mochten zij aftrappen en vanaf de aftrap werd er gescoord. De spelers van FC Zwolle maakten vanaf de aftrap tot en met de goal een apatische indruk. Heeft BV Veendam de spelers van FC Zwolle bewust laten afkoelen? Wie zal het zeggen.

Na de 1-1 maakte oud FC Zwolle speler Tjeerd Korf op fraaie wijze de winnende goal voor BV Veendam. Dat hadden de FC Zwolle supporters lang niet gezien van Tjeerd. Onder luide aanmoedigingen als ‘Voetballen’ en ‘Amateurs’ probeerde FC Zwolle er nog wat van te maken maar dat mocht niet baten.

BV Veendam is en blijft traditioneel een moeilijke tegenstander voor FC Zwolle.

eerste zijn. Aan deze spreuk houd ik me vast voor de Maliebaanloop van 2010. Zondag kwam het team van Van Zijtveld Consultancy als 11e en laatste binnen als deelnemer aan de bedrijvenloop van de Maliebaanloop. Maar ieder teamlid heeft de 10 kilometer uitgelopen en dat is een prestatie als je bedenkt dat niet iedereen een 10 kilometerloop in zijn of haar benen had.

Daar komt nog bij dat de afstand door een wijziging van het parcours niet 10 kilometer maar 10,5 kilometer bedroeg. Dat lijkt een kleine aanpassing maar als je 10 kilometer hebt gelopen, denk je daar een stuk genuanceerder over.

Alle reden om trots te zijn op het team en dat ben ik dan ook! In mijn enthousiasme heb ik nog wel een klein foutje gemaakt. Ik heb toegezegd volgend jaar aan de 6 kilometerloop van de Maliebaanloop mee te doen. Gelukkig heb ik nog een jaar om in conditie te geraken.

Zoals het ict’ers betaamt kwamen de deelnemers netjes in volgorde van rugnummer binnen:

Update.
Spijtig genoeg zijn we in 1 dag 4 plaatsen gezakt. We waren voorlopig 11e en zijn nu definitief 15e. Nog meer ruimte voor verbetering!

Zoals 1e weekend van de herfstvakantie gaat de familie Van Zijtveld en aanhang er weer op uit. Ook dit jaar mag de Eemhof zich in onze aanwezigheid verheugen. Emmie is er al klaar voor. Op het inpakken na dan. Dat mag ik doen en ik heb wat minder haast.

Komende zondag heb ik een aangename onderbreking. Dan vindt in Utrecht de Maliebaanloop plaats en daar heeft Van Zijtveld Consultancy zich met een ploeg voor ingeschreven. Het klinkt vreemd maar ik hoop niet dat we de recordboeken halen want ik weet slechts van 2 van de 5 ploegleden zeker dat ze de eindstreep halen. En aangezien de beste 4 tijden meetellen voor de bedrijvencompetitie, geeft dat niet veel hoop op een ereplaats.

Zo dan ga ik nu onder zachte dwang beginnen met inpakken.

Mede dankzij de donaties van collega’s hebben Emmie en ik weer een actie van Albert Heijn met succes afgerond. We hebben de puzzel compleet! En net als bij de voetbalkaartjes van enige maanden geleden, gebeurde dit terwijl de actie op het einde liep.

Gelukkig is de firma Shell bezig met een nieuwe actie. Ik spaar nu Ferrari’s. Weliswaar zijn het schaalmodellen, maar je moet ergens mee beginnen.

Voor die schaalmodellen moet ik wel de iets duurdere V-power benzine tanken, maar ik maak mezelf wijs dat het verbruik bij die benzine lager ligt dan bij de gewone benzine en ik mijn geld dus weer terugverdien.

Ik was scherp toen ik vanmorgen tegen 10:00 uur bij Cordares arriveerde. En dat mag eigenlijk ook wel als je op dat tijdstip aan je werkdag begint. In de vroege morgen was mijn werkplek van de 1e naar de 4e verdieping verhuisd en in plaats van als gewoontedier de trap naar de 1e verdieping te nemen nam ik de lift naar de 4e verdieping.

Natuurlijk had ik ook de trap kunnen nemen, maar bij de 2e verdieping ligt mijn omslagpunt. Cordares heeft recht op mijn volledige inzet en dat er na 4 verdiepingen traplopen niet meer ingezeten.

Bij mijn werkplek aangekomen bleek mijn pc te werken. Dat heb ik weleens anders meegmaakt. En de verhuisdoos stond netjes op mijn bureau. Dat bureau is nu al de meest gewilde werkplek omdat het 1 van de weinige bureaus is maar mensen niet snel achterlangs zullen lopen. Niet omdat er geen ruimte voor is, maar omdat alle logische looproutes andes lopen. Het grappige is dat ik deze plek heb gekregen zonder er om te vragen. Senioriteit heeft dus toch voordelen.

Wat mij al eerder was opgevallen is dat de binnenhuisarchitect die verantwoordelijk is voor de inrichting van onze verdieping gek is op wit en grote open ruimtes. Alle tussenwanden zijn verwijderd. Nu heb ik geen last van herrie van anderen maar of die anderen ook geen last van onze herrie waag ik te betwijfelen. Ons team discussieert namelijk graag en veel. Om nog maar te zwijgen over de geluiden die onder het mom van zingen worden gemaakt. Ik ben 1 van de betere zangers en dat zegt al genoeg.

Maar wit voert dus de boventoon. Wiite muren, witte pilaren en witte bureaus het is wachten op het 1e geval van sneeuwblindheid. Omdat de muren en pilaren niet mogen worden voorzien van posters en dergelijke kan dat niet lang duren.

Marco Borsato geeft op de internetversie van de Telegraaf aan dat hij weer goed in zijn vel zit. Dat komt voornamelijk doordat de zanger hele goede vrienden heeft en het publiek zo met hem meeleeft. Hoe zal Dirk Scheringa zich over een week of 2 voelen?

Maandagmorgen wordt mijn werkplek voor de vierde keer verhuisd. Als ik volgend jaar maart nog voor Cordares werk en mijn werkplek niet nog een keer verhuisd, zit ik dan op een fraai gemiddelde van 1 verhuizing per jaar. Voor beheerders is het bewaren van alles wat zinvol wordt geacht een manier van leven. Voor deze configuratiebeheerder is dat niet anders.

Bij de 1e verhuizing mocht ik zelf van mijn spullen verhuizen. Dat was een hele klus want mijn administratie bestond toen nog uit meters papier. Daar kwam nog een stapel gedateerde handleidingen bij. Die verhuizing was voor mij de reden om mijn administratie te gaan digitaliseren.

Bij de volgende verhuizing bleven de meters papier liggen waar ze op dat moment lagen. Alleen de gedateerde handleidingen gingen mee. Omdat der verhuizing door professionele verhuizers werd gedaan hoefde ik mijn spullen alleen maar in te pakken en op de plaats van bestemming weer uit te pakken. Die spullen pasten toen net in drie verhuisdozen.

Bij de derde verhuizing heb ik de handleidingen weggegooid. Die dingen zaten toen nog in de verhuisdoos van de tweede verhuizing. En als spullen tussen twee verhuizingen niet uit de verhuisdoos komen, kan je ze missen. Dit standpunt heeft me overigens bij een privé verhuizing mijn collectie 45 toeren singles en het boek ‘The Godfather’ van Mario Puzzo gekost. Het boek is vervangen, de singles waren helaas niet meer verkrijgbaar.

Maar goed, bij de derde verhuizing kreeg ik nog één verhuisdoos vol. Vandaag was ik snel klaar met inpakken. De verhuisdoos was voor een kwart gevuld. Het heeft drie verhuizingen geduurd, maar van mij krijgen de verhuizers geen rugpijn meer. Helaas leren sommige collega’s minder snel dan ik en staan er flink wat volle verhuisdozen klaar.