Het afgelopen kan ik heel kort en heel samenvatten. Automatiseerders en dan vooral de beheerders denken vaak in zwart of in wit. Ik ben daar nu even geen uitzondering op en dat betekent dat een gemiddelde samenvatting er niet zit. Want gemiddeld ben ik namelijk ook niet.

Vandaag zit mijn eerste jaar als zzp’er er op. En het is een vruchtbaar jaar geweest. Ik heb de mazzel dat Cordares content met me is en me zelfs in 2010 nog niet direct wil missen. Dat klinkt niet echt ondernemend en dat is het eigenlijk ook niet. Omdat ik het hele jaar heb gewerkt, is het financieel dus een mooi jaar geweest.

Natuurlijk zijn er wel dingen die voor een zzp’er anders gaan dan voor iemand die in loondienst werkt. Zo heb ik dit jaar voor het eerst in jaren geen POP-gesprekken hoeven voeren. En dat voelt niet als een gemis. Omdat Cordares haar externe medewerkers bij feestjes niet vergeet, heb ik ook wat bedrijfsfeestjes betreft weinig gemist. Dat zal in de toekomst misschien nog wel eens anders zijn, maar dat zien we dan wel weer. Ik ga er overigens vanuit dat de Staatsloterij mijn financiële jaar nog mooier maakt. Ik heb de Jackpot zo vaak gemist dat hij nu eigenlijk niet kan en mag ontgaan.

Qua gezondheid heb ik ook een goed jaar gehad. De uitschieter op dit vlak vond op 16 november plaats. Toen dacht ik namelijk rond uur uur of 01:00 mijn laatste sigaret te hebben gerookt. Inmiddels ben ik er weer achter dat stoppen met roken lichamelijk gezien niet veel voorstelt maar dat het probleem tussen mijn oren zit. De momenten waarmee ik roken associeer zijn de momenten waarop niet roken heel zwaar is. Een hele gezellige avond met wat drank erbij is zo’n moment. Ik heb me dan ook voorgenomen alleen nog maar te roken bij bijzondere gelegenheden, zoals bijvoorbeeld het bijpraten met Joris,  het feest van vanavond/vannacht en de vakantie. Voor de rest rook ik niet en dat scheelt toch een pakje of 325 op jaarbasis. Dan wordt ik maar 101 in plaats van 115.

Het gezinsleven van 2009 is niet veel anders geweest dan het gezinsleven van 2008. Met Emmie gaat het heel goed. Met haar prestaties op school blijft ze me vaak verbazen. Dat geldt ook voor de manier waarop ze over dingen denkt en ze dingen aanpakt. Die komt er wel. De 2 uitwonende leden van ons gezin maken het ook goed. Of dat morgen nog zo is, is de vraag want ik heb het kleed dat ik vorig jaar met oud en nieuw over het hok heb gedaan weggegooid. Vannacht kunnen Cooky en Clover dus volop van het vuurwerk genieten.

Zelf heb ik niet veel maar wel mooi vuurwerk. Vier grote dozen met siervuurwerk waarover de folder zegt dat het heel mooi vuurwerk is. En wie ben ik om de folder niet te geloven?

Zo dan rest mij nog u een geweldig 2010 toe te wensen waarin al uw wensen uitkomen!

Er valt weinig, maar wat er valt is toch verse sneeuw! Wat mij betreft hebben we eindeijk weer een witte kerst. Ik heb de vorige witte kerst, in 1981, bewust meegemaakt maar kan me toch niets meer van herinneren.  Als ik terugdenk aan die tijd voelt het als 3 levens geleden. Dat zal er wel iets mee te maken hebben. Overigens lag de sneeuw die afgelopen weekend is gevallen nog grotendeels in mijn de tuin op de straat. De gemeente Utrecht is net zo terughoudend met strooien als ik dat ben.

Het is wat vroeg om terug te kijken op 2009, maar ik kan u al wel mijn meevaller van het jaar 2009 melden. Dat is de cd van Waylon. Omdat hij Holland’s Got Talent net niet won, kreeg hij geen platencontract en was hij vrij om op te nemen wat hij wil. En dat heeft hij gedaan. Hij stuurde een demo naar Martin Terefe en Sacha Skarbek. Dit zijn de producers van Duffy, James Morrison en Ilse DeLange. Die hebben hem uitgenodigd om een cd te komen opnemen en dankzij Ilse DeLange is deze cd door haar platenmaatschappij, net als cd een vreemd woord in het tijdperk van downloads, in Nederland uitgebracht. ‘Wicked Ways’ heet de cd.

Prettige kerstdagen!

NB. We zijn een uurtje verder en nu sneeuwt het hier toch flink!

om de Goden te verzoeken. Gisteren kom ik nog melden dat het op de A2 ondanks de sneeuwval rustig was. Vandaag pakte dat anders uit. Nadat ik eindelijk de 156 had uitgegraven en Terwijden en haar sneeuw achter me had gelaten, deed ik er een half uur over om op de A2 te komen. Nog een uur later arriveerde ik bij Cordares. Dit had te maken met de gladheid van de A2 bij Utrecht, zo werd mij door de ANWB verteld.

Vanmiddag deed zich een vreemd fenomeen voor. Ter hoogte van Utrecht was de gladheid in de richting van Amsterdam verdwenen. Helaas gold dit niet voor het deel van de A2 dat naar het Zuiden gaat. Daar was het nog steeds glad en daar stond dus een file van 15 kilometer. Ik deed er anderhalf uur over om thuis te komen.

Ik ben benieuwd hoe het me morgen vergaat. De 156 staat nog in het zicht, dus die hoef ik morgen niet uit te graven. Dat is alvast de 1e winst.

Na een radiostilte van bijna 3 weken wordt het tijd om weer eens wat tijd aan mijn weblog te besteden. Niet dat er in die 3 weken zoveel is gebeurd want mijn leven is tamelijk rustig. Wat is er dan wel gebeurd?

De Oud- en Nieuwborrel van Cordares was heel gezellig. Dit jaar waren de jaren zeventig het thema en dat is natuurlijk wel een decennium dat ik heel bewust heb meegemaakt. Gek genoeg kan ik me er minder van herinneren dan van het feest.

En op de school van Emmie waren het vlak voor de kerstvakantie ook drukke dagen. Afgelopen woensdagavond hebben de kinderen het kerstfeest gevierd en dat de volgende morgen dunnetjes overgedaan met een kerstontbijt. Dit kerstontbijt verving het kerstdiner. Voor de maitre die ik absoluut niet ben was dit voor mij een meevaller. In plaats van warme hapjes voor het kerstdiner te koken, kan ik nu volstaan met aanschaffen van beleg in mini verpakking en croissantjes.

En natuurlijk hebben Emmie en ik samen een kerstboom uitgezocht en opgetuigd. De eerste cadeautjes liggen er al onder en dat zullen er deze week alleen maar meer worden.

Wat ik nu ga melden is de Goden verzoeken, maar ik doe het toch. Tot op heden heb ik eigenlijk weinig last gehad van de sneeuw. Op de A2 was het de afgelopen dagen rustig. Dat kwam volgens mij door de ongelukken die op andere snelwegen gebeurden en voor immense files zorgden. Maar als die ongelukken ervoor zorgen dat ik geen overlast op de A2 heb, zij het zo.

Ik moet trouwens morgen eerst maar eens de 156 zien te vinden en dan zien uit te graven.

Van de winterse taferelen op en rond het Leo Fallplantsoen nummer 9 heb ik wat foto’s gemaakt. Die staan hier.