Ook vandaag hebben we weer flink de toerist uitgehangen. Dit keer werd Vaals met een bezoek vereerd. Na een hapje in restaurant De Bokkerijder, werden de hoogste punten van Nederland bedwongen. In de loop der laatste jaren blijkt Vaals met wat kunstgrepen per 5 jaar een nieuw hoogste punt te kunnen maken. Wat grondwerkzaamheden en weer een nieuw hoogste punt.

Vanuit het restaurant hadden we een fraai uitzicht op Aken, maar dat werd bedorven door de bewolking. Naast het hoogste punt van Nederland ligt het Drielandenpunt.Handig, die atracties zo dicht bij elkaar. Voor je het weet stap je Belgë of Duitsland binnen. Nieuw als attractie is een toren van waaraf je een schitterend uitzicht over Belgë, Duitsland en Nederland hebt.

Na het uitstapje hebben we nog wat foto’s van de omgeving van het hotel gemaakt.

Nog onder de indruk van het diner van gisteren, hebben we ook vanavond weer gegeten in het restaurant van het hotel. Ook dit keer smaakte het geweldig.

De volgende morgen was jammergenoeg de morgen van het vertrek. Geheel tegen onze gewoonte in moesten we vroeg opstaan, want de kamer moest voor 11:00 uur worden opgeleverd. Dat had als pluspunt dat we alle tijd voor het ontbijt hadden. De rit terug duurde langer dan ik had gedacht. Er bleken nogal wat landgenoten met caravans van vakantie terug te komen. En waarom zou je je voorganger, die 81 kilometer per uur rijdt niet inhalen met een snelheid van 83 kilometer per uur? Eenmaal thuis bleek dat we geluk heben gehad, want rondom Eindhoven stond het ’s midaags behoorlijk vol.

Maar het was heerlijk toeven in Maastricht en daar gaat het toch om.

De foto’s:

Vandaag zijn we begonnen met uitslapen. Om een uur of half een, begonnen we aan onze eerste toeristische attractie en wel een korte rondvaart. In een fraaie boot van Rederij Stiphout ging het over de Maas richting Belgë. De rederij ligt tegenover de laatste brouwerij in Maastricht.

Onderweg kwamen we onder andere het Bonnefantenmuseum tegen. Het gebouw is ontworpen door de, naar schijnt, beroemde Italiaanse architect Aldo Rossi. Na de rondvaart kwamen we terecht in een regenbui van jawelste. Hoewel we maar tien meter hoefden te lopen voor een onderdak waren we alletwee behoorlijk doorregend. Na een warme versnapering hebben we nog wat rondgewandeld in het centrum. Zo kwamen we bijvoorbeeld door de Stokstraat. Dit een straat met fraaie winkels, die het best zijn te bewonderen zonder creditcards en andere pasjes.

Vervolgens kwamen we uit bij de Onze Lieve Vrouwe basiliek. Omdat ik de basiliek in eerste instantie niet goed op de foto kon krijgen, dacht ik slim te zien en ongemerkt een fraaie, maar aangekochte, foto op het web te plaatsen. Jammergenoeg werd ik bij de aankoop op de gevoelige plaat vastgelegd. Later bleek het gelukkig mogelijk te zijn om een leuke foto te maken.

’s Avonds hebben we heerlijk gegeten in het hotel. Wat vis, wat gevogelte, wat aardbeien en heel wat lekkere wijn, wat is leven toch aangenaam.

De foto’s:

De dag na de bruiloft vertrokken we richting Maastricht. Op de 15e hadden we, zoals dat mensen van deze tijd betaamt, via het internet onze keuze op hotel Beaumont laten vallen. En we werden niet teleurgesteld. De kamer was van alle gemakken voorzien en hotel lag redelijk dicht bij het centrum. Na een kleine wandeling hebben we op het Vrijthof nog wat gedronken en het niet laat gemaakt. Je bent op huwelijksreis of je bent het niet.

Wat trouwens opvalt in Maastricht is de goede bewegwijzering. Al het moois staat goed op borden aangegeven.