"
Om nog maar niet denken aan de kosten..."Partigliano, 22-7-1999.
Posted by Piet on Jul 22, 1999
Vandaag is de dag van het vertrek. En wederom hebben we rustig aan gedaan. Een middagje strand in Viareggio en dat was het wel.
Terug in Valdotavo bleek de enige bergweg naar ons appartement te zijn afgesloten vanwege ‘onderhoud’. Het zou maar een kwartiertje duren. Inmiddels stond er een rij Nederlanders braaf te wachten tot het kwartier om zou zijn. Omdat we inmiddels weten hoe de klokt in Italië tikt, zijn we uit de rij gegaan en wat gaan drinken.
Drie kwartier later was de rij opgelost en de bergweg weer geopend. Door dit voorval hadden we tijd verloren die we voor het inpakken wilden gebruiken. Maar binnen een half uur was alles ingepakt en opgeladen en hadden we ook nog een douche genomen.
Na het diner zijn we vertrokken. Onderweg merkten we al dat het weer ging omslaan. Onweer in de bergen is heel bijzonder om te zien. De reis verliep heerlijk rustig en zonder vertraging.
Het was een zalige vakantie. Ik kan Toscane van harte aanbevelen. Zelfs voor een luie vakantieganger als ikzelf, is het er zalig.
Partigliano, 21-7-1999.
Posted by Piet on Jul 21, 1999
Vanmorgen hebben we besloten om niet vrijdagavond, maar donderdagavond na het diner richting Nederland te gaan rijden. Dan hebben we in Nederland nog een dag om de kinderen te laten wennen en ook om zelf een beetje het ritme te vinden. Met name het opstaan zal wennen worden.
Bovendien hebben zowel Verina als ik het idee dat het nu mooi is geweest. Dat heb ik zelf nog niet veel meegemaakt.
In van de eerste dingen die ik in Nederland ga doen, is de Alfa door een wasserette halen. De mooie zwarte glans is vervangen door een stoffige grijsachtig kleur. Bergwegen eisen hun tol. Gelukkig heeft deze tol nog niet tot ongemakken als lekke banden geleid.
’s Middags zijn we nog een keer naar Lucca geweest om nog wat inkopen te doen. Dit keer ben ik wel zo slim geweest om foto’s van de mooie stadswal te nemen. Lucca heeft iets wat alle steden, dorpen en gehuchten Toscane hebben en wel bijzonder smaakvolle kledingwinkels. Je kan geen merk bedenken of het is gemakkelijk te vinden.
De foto’s:
Partigliano, 20-7-1999.
Posted by Piet on Jul 20, 1999
Over vandaag valt niet veel te melden. Behalve dan dat we er een rustdag van hebben gemaakt. Een beetje drentelen tussen het zwembad en het appartement. ’s Avonds hebben we lekker gegeten en een beetje bijgepraat met de mensen met wie we zaterdag kennis hebben gemaakt.
Inmiddels zijn we zo uitgerust dat het niet meevalt om ’s avonds de slaap te vatten. Dat is een prettig idee want de terugreis en de komende weken zullen nog genoeg energie van Verina en mij vergen.
Partigliano, 19-7-1999.
Posted by Piet on Jul 19, 1999
De dag begon onverwacht vroeg. Om 9:00 uur waren de werklui alweer bezig in het appartement naast het onze. Jammergenoeg ging dit niet geluidloos. Het gevolg was dat ik veel vroeger dan ik had gedacht van mijn eerste sigaret genoot.
Na een goed ontbijt en een paar bakken koffie ging het richting Torano. In deze streek heeft Verina in een vorig leven een paar zomers doorgebracht. Na het strand zijn we via Carrara naar Torano gegaan. Dit is het dorp waar Verina gewoond heeft. In deze streek wordt veel marmer gewonnen. Dat is dan ook goed aan de omgeving te merken.
Eigenlijk speelt zich hier in het klein de tragedie van de mensheid in het algemeen. Zo’n mooie volzin vraagt natuurlijk om een nadere uitleg. De bergen worden steeds verder afgegraven, de overblijfselen blijven gewoon liggen. Daardoor neemt het lawine gevaar toe. Op de bergwegen mag nu al niet meer worden getoeterd voor een onoverzichtelijke bocht. En dat is echt geen luxe met al dat vrachtverkeer. De mens graaft vooruit en laat zijn rommel achter zich liggen. Dit werkt door in plaatsen als Torano en Carrara. Aan de rand van de steden worden mooie nieuwe huizen neergezet, terwijl de bestaande, vaak bijzondere, huizen verpieteren.
Carrara is wel gezegend met tenminste 1 bijzonder mooi gelegen terras. Dit terras ligt aan de rand van een plein en vanaf het terras is het plein goed te overzien. Alleen aan de rand van het plein mag worden geparkeerd. Hierop wordt streng toezien door de locale politie. Tenminste 2 manschappen denken hier een dagtaak aan te hebben. Nog een geluk dat ze zo vaak door bekenden worden aangesproken. Anders zouden de dagen wel heel lang duren.
De foto’s:
Partigliano, 18-7-1999.
Posted by Piet on Jul 18, 1999
De dag begon letterlijk en figuurlijk vlak. Onze nieuwe appartement heeft 2 badkamers. Van 1 badkamer bleek de vloer nogal vlak te zijn. Het gevolg was dat tijdens de eerste douchebeurt het water niet in de afvoer, maar over de vloer van de badkamer en de woonkamer probeerde weg te komen.
Verder hebben we wederom rustig aan gedaan. Een beetje zwemmen, een beetje zonnen, een beetje luieren, kortom een echte vakantie.
Vanmiddag hebben we het iets hoger gelegen dorp bezocht. Daar bevindt zich een gezellig terras waar het onder de bomen goed toeven is. De eigenaar van het café is tevens eigenaar van een winkel. Dat heeft zo zijn voordelen. Hier in de buurt zijn op zondag bijna geen sigaretten te krijgen. Omdat het café open is, is ook de winkel open en dus zijn er volop sigaretten te krijgen. Dat hadden we een week eerder moeten weten.
De winkel brengt me nog op een ander leuk onderwerp. Als je hier iets koopt, krijg je altijd een bonnetje. Dit bonnetje heeft een bijzondere naam: ‘conto fiscale’. Het blijft een vreemde combinatie, Italie en belastingen betalen.
’s Avonds sloeg Verina aan het koken en het resultaat was een heerlijke pasta. Voeg hier een watermeloen als dessert aan toe en je krijgt vanzelf het vakantiegevoel.
De foto’s:
Partigliano, 17-7-1999.
Posted by Piet on Jul 17, 1999
Vandaag was het verhuizen geblazen. Eerst moesten Verina en ik ons appartement verlaten en bij de kinderen intrekken. Vervolgens zouden we om 15:00 uur het appartement van de kinderen verlaten en met z’n allen naar een groter appartement verhuizen. Dit werd natuurlijk veel later en om 22:30 uur waren we over.
Tussendoor zijn we naar Lucca geweest om wat inkopen te doen. Bovendien brandde het vakantiegeld bij de kinderen in de zakken. Het oude centrum van Lucca ligt binnen de stadsmuur van weleer. Naast een groot aantal winkels en wat kerken, staan er oude gebouwen waar het onderhoud al eeuwen aan voorbijgaat. Op zich jammer, want het zijn vaak schitterende gebouwen.
In 1 van de winkels die we hebben bezocht, worden voetbalshirtjes verkocht. Niet de originele versies, maar dat staat dan ook in het etiket vermeld. Dat zou trouwens ook niet kunnen voor het geld dat men voor een shirtje rekent. Nu is de familie uitgebreid met een blonde versie van Ronaldo, een blonde versie van Litmanen en een oude versie van Batistuta.
In de loop van de dag kwamen de nieuwe bewoners binnengedruppeld. Inmiddels wordt het complex redelijk vol. Dat kan gezellig zijn, maar het gaat wel ten koste van de parkeerplaatsen. Daar kwam ik na eten al snel achter toen ik in het donker achteruit de parkeerplaats moest verlaten en een heuvel moest nemen. Het is me zonder schade gelukt, mar ik zou het niet graag nog eens doen. Het vervelende van achteruit een heuvel oprijden is namelijk dat je niet kan zien wanneer je de top van de heuvel hebt bereikt.
Na de verhuizing hebben we kennisgemaakt met een stel dat eerder op de dag was gearriveerd. Grappig hoe dit soort kennismakingen gaan tijdens een vakantie. Het is net of dat soepeler gaat dan wanneer men weer thuis is.
De foto’s:
Partigliano, 16-7-1999.
Posted by Piet on Jul 16, 1999
Vandaag werden Verina en ik eens niet door de kinderen, maar door het personeel van Giorgio gewekt. Heel vriendelijk werd geïnformeerd hoe laat we morgen zouden vertrekken. Zouden ze ons nu al zat zijn? Het misverstand was snel de wereld uit. Morgen om 10:00 uur worden we geacht te verhuizen naar het appartement van de kinderen. Vandaar uit verhuizen we om 15:00 uur naar ons volgende appartement.
Ook hier kent men onderhoudswerkzaamhede n. Die gebeuren bij voorkeur niet aan de weg, maar aan het elektriciteitsnetwerk. Het gevolg was dat we 2 uur zonder stroom zaten. Dit was alleen voor Arjen vervelend omdat de laptop nu eenmaal niet lang zonder stroom kan. Ook de bank van een verder gelegen dorp had zijn problemen. Pinnen was niet mogelijk. Gelukkig werd de transactie niet doorgezet richting Nederland. Dit was me op Curaçao al eens overkomen. Geen geld, wel een afschrijving. Later is dit wel gecorrigeerd.
Vandaag werd ook het restaurant door de mannen van de bouw opgeleverd. Omdat het menu er goed uitzag en we geen zin hadden in een autorit, hebben we hier ’s avonds gegeten. Wat eten betreft worden we in Toscana verwent. Het eten is namelijk in ieder restaurant gewoon goed. En ook met de wijn is niks mis.
De foto’s:
