Dit keer begonnen we om 09:00 uur al aan het ontbijt. Na het ontbijt hebben de rekening betaald en zijn we huiswaarts gegaan.

We hebben nog wel een wandeling gemaakt rondom huize Ruurlo. Dit optrekje doet nu dienst als gemeentehuis en voorzien van een mooie tuin en een groot park. Een grote wandeling hebben we niet gemaakt want het was in tegenstelling tot gisteren koud en guur. Natuurlijk hebben we foto’s gemaakt en die staan hieronder.

Opvallend was de rust en de ruimte in de Achterhoek. Natuurlijk zijn er kleine huizen met weinig grond, maar dat is een minderheid en niet zoals in de Randstad de meerderheid. In de weilanden heeft men de rijen bomen laten staan die bij ons als gevolg van de ruilverkaveling zijn verdwenen. Die bomen geven het landschap een heel mooi gezicht.

Omdat we samen waren hadden we ook alle tijd en gelegenheid om te praten. Thuis schiet dat er nog wel eens bij in vanwege de drukte en dat is natuurlijk niet goed. We hebben de schade ruim ingehaald.

Het wordt eentonig, maar het was echt een verwenweekend. Ook volgend najaar trekken we er samen een weekend op uit!

Toen we opstonden bleek het flink te hebben gevroren. Dat kwam ons uitzicht wel ten goede.

Nog wat confuus van de wijnen van de vorige avond zaten we om 10:00 uur al aan het ontbijt.

Omdat ik toch zo lekker aan het fotograferen was heb ik ook nog en foto van het restaurant genomen. Het restaurant het heel toepasselijk ‘De Tuinkamer’.

Na het ontbijt zijn we de buurt gaan verkennen. Als echte toeristen zijn we begonnen met een bezoek aan de plaatselijk VVV. Omdat er in deze buurt nogal wat kastelen liggen wilden we ons wat gaan orënteren op ons voorland en een kasteel bezichtigen. Dat ging niet door omdat de huidige bewoners nogal op hun privacy zijn gesteld en uitsluitend in het seizoen en bij uitzondering Joe Sixpack een kijkje gunnen. Wel zouden vanaf de straat de kastelen mogen bewonderen. Niet dus. In het naburige Borculo bleek 5 musea te zijn. Aan de volgende onderwerpen is een museum gewijd: kristal, brandweer, radio, openbaar vervoer en de boerderij. En dus togen wij naar Borculo.

Voor het vertrek heb ik nog even een foto van onze entree genomen. Onze luxueuze kamer ligt hier recht boven.

In Borculo aangekomen bleek dat er 4 musea buiten het seizoen gesloten zijn zonder dat men de VVV in Ruurlo hiervan op de hoogte brengt. Alleen het Kristalmuseum was geopend en dat hebben we dus bezichtigd. Erg boeiend was het niet. Diamanten had men niet en we werden wel heel nadrukkelijk op de winkel gewezen. Wat wel heel mooi was, was het geraamte van een hele oude en hele dode Europese beer. Die stond in het donker onder een spot te wachten op betere tijden.

Voor en na het bezoek aan het museum hebben we nog wat in centrum rondgewandeld. Zoals vroeger wel vaker gebeurde is Borculo rondom een kerk gebouwd.

Na de wandeling zijn we met de auto op pad gegaan. Letterlijk op pad want op een gegeven moment hield het asfalt op en begon het zand. Hier bevonden we ons nog op het asfalt.

En hier bevonden we ons op het zand. Gelukkig was het schitterend en vooral droog weer en bleef de Alfa maagdelijk zwart.

De bomen beginnen de bladeren te verliezen en dat is een schitterend kleurenspektakel. De Nederlandse variant op de Indian Summer.

De lunch hebben we in Ruurlo gebruikt en vervolgens hebben ons in het hotel te rusten gelegd. Hoewel we ons regelmatig afvroegen hoe het Emmie en Opa en Oma ging, hebben we genoten van onze vrijheid. Zo af en toe hebben we natuurlijk wel gebeld.

’s Avonds hebben we Denemarken-Nederland opgegeven voor een 6 gangen diner. Gelukkig was het weer wild wat de klok sloeg. En wederom waren de wijnen zalig.

n september had ik een ‘gastronomisch verwenweekend’ geboekt als verjaardagscadeau voor Verina. Slim als ik ben ik ben had ik voor 2 personen geboekt en was ik zelf dus ook gastronomisch onder de pannen.

We togen tegen de middag richting Achterhoek. Jammergenoeg begaf de printer het toen hij de route aan het printen was en dus gingen we een halve route, een adres en een kaart op pad.

De Achterhoek was snel gevonden en Ruurlo hadden we al na 1 keer verkeerd rijden te pakken. In Ruurlo zelf is meer ruimte om te verkeerd te rijden. Ik interpreteerde een plattegrond bijna goed waardoor we dus doorreden in plaats te keren en de 1e de beste afslag te nemen. Na zo’n 20 minuten extra rijden hadden we hotel De Herberg gevonden.

We zijn nog even wat in Ruurlo gaan drinken en gingen tegen 18:45 uur maar eens kijken welke 5 gangen de pot ons zou verschaffen. Na een heerlijk welkomstdrankje (champagne met perziklikeur) begon het feest. Iedere gang was voorzien van een bijpassende wijn en had iets met wild van doen. Voldaan keerden we terug op onze kamer.