"
"Taceno, 3 augustus 2001.
Posted by Piet on Aug 3, 2001
Jammergenoeg alweer onze laatste dag. En dan ook nog een bewolkte dag. We hebben nog even afscheid genomen van het strand van Bellano en verder op de camping rondgehangen en ons vertrek voorbereid. Hoe graag we ook in Taceno zijn, op een gegeven moment willen we toch naar huis.
En dan het liefst zo snel mogelijk, maar sterk als we zijn we om 22:00 uur pas gaan rijden. Op Curaçao hebben het gevoel dat we naar huis willen eigenlijk niet gehad. Misschien komt omdat het daar met de vrienden en bekenden toch meer thuis is dan plaatsen als Taceno. Maar het is ons zo goed bevallen dat we er nog wel een keer naar toe willen gaan.
Als laatste foto, een fraaie overzichtsfoto:
De mensen met goede ogen hebben natuurlijk de zwarte Alfa zien staan. In tot de heenreis heft hij ons op de terugreis niet laten zitten. Dat gold niet voor het weer, eigenlijk hebben we onderweg voornamelijk regen gehad.
Nu nog een weekje doe-het-zelven en de vakantie zit er weer op.
Taceno, 2 augustus 2001.
Posted by Piet on Aug 2, 2001
Een dag om niet snel te vergeten. Zo rond 00:15 besloten Verina en ik nog even een afzakkertje te halen in de bar van de camping. Waar trouwens ook het restaurant is gevestigd.
Vanweg het late uur waren nog maar een paar diehards over. Waarvan het merendeel voor dag en dauw weer aan het werk zou moeten gaan.
Wat er is precies is gezegd weet ik niet. Ik weet wel dat we tussen de bedrijven door een paar sigaretten hebben gerookt en daar de volgende ochtend behoorlijk voor zijn gestraft. Het was wel verschrikkelijk gezellig, maar dat zie je aan de foto’s. Het beste van Italië en het beste van Utrecht!
Wij hebben niet veel aan onze dag gehad. Gelukkig bleek ’s avonds dat dat voor meer mensen gold.
Taceno, 1 augustus 2001.
Posted by Piet on Aug 1, 2001
Vandaag was het strand van Bellano ons reisdoel. Om daar te komen moeten we dus een bergweg nemen die redelijk gemakkelijk is omdat hij redelijk ruim is. Dat neemt niet weg dat er hele mooie plaatjes geschoten kunnen worden:
En ’s avonds aten we voor de verandering in het restaurant van de camping. Daar doen zich met regelmaat leuke situaties voor. De bediening spreekt bijna alleen Italiaans en de klanten bijna geen Italiaans. Een menu is er niet, het is eten wat de kokkin heeft bedacht. Nu zijn Arjen, Jelle en ik al heel blij met maar op dit soort momenten zijn we bijzonder gelukkig met het feit dat Verina Italiaans spreekt.
Taceno, 31 juli 2001.
Posted by Piet on Jul 31, 2001
De dag begon met bewolking en dus besloten we in Lecco wat aan de koopbehoefte van de heren te doen. Beide heren hebben namelijk vakantiegeld en dat brandt in de zakken. Niet zo erg als destijds in Toscane, maar als het uitgegeven kan worden dan graag. Bijvoorkeur kopen de heren nepshirts van alom bekende voetbalsterren. Dan heb je er namelijk 5 voor de prijs van 1 echte.
Lecco heeft een schitterend centrum dat is gelegen aan het Lago di Lecco, en dit is weer een deel van het Lago di Como. Op het plein dat direct aan het meer ligt, staat het standbeeld van de bekende natuurbeschermer Mentura.
Dit is dus het meer:
En op dit terras zitten Verina, Arjen en Jelle aan de frisdrank:
De winkel naats het terras is nu nog dicht, maar even later meldde zich daar een oude man met een ernstig misvormde voet en een rits duiven. De man bleek eigenaar van de winkel te zijn en handelt in dierenvoer. Tot groot ongenoegen van het personeel dat op ons terrasje bediende, begon de man de duiven te voeren. De duiven waren nu natuurlijk niet meer weg te slaan. 1 van de bediendes sprak de man nog aan, maar die reageerde niet en ging door met voeren.
Shirts hebben we niet gevonden en dus ging het met brandende zakken huiswaarts.
’s Avonds hebben we weer lekker thuis gegeten. Emmie deed ook mee en eet nu ook kleine stukjes vlees mee. Nog even en we kunnen op woensdag gaan snacken bij McDonalds. Maar het is voor Verina en mij wel heel lekker dat ze zo gemakkelijk is met eten.
Na het eten kregen we bezoek van Mirko en Andrea dit zijn Italiaanse broertjes waarmee Arjen en Jelle vanaf het begin contact hebben. Met Mirko valt goed te praten, want die spreekt een woordje Engels. Met Andrea is het lastiger want die spreekt alleen Italiaans. Omdat Verina Italiaans spreekt gaat hij er vanuit dat wij dat allemaal doen. Gelukkig neemt hij genoegen met antwoorden als ’si’ en ‘no’.
Taceno, 30 juli 2001.
Posted by Piet on Jul 30, 2001
Maandag is altijd een mooie dag om rustig aan te doen en zeker als je, zoals wij, vakantie hebt. Desondanks waren we rond het middaguur al op weg naar het strand in Bellano.
’s Avonds in restaurant liet Emmie haar voorzichtigheid varen en ging op stap met Milli, de dame van de bediening. Milli is altijd druk in de weer met kinderen en heeft daar altijd tijd voor. Ze was dan ook al een week bezig om met Emmie een stukje te lopen. Maar Emmie had hier geen zin in en liet dit duidelijk merken. Maar vandaag gingen Emmie en Milli dus een stukje lopen. Bij ieder andere tafel werd Emmie trots getoond en aangeprezen als ‘bella’. Nu zag ze er met haar staartje ook wel ‘bella’ uit.
Taceno, 29 juli 2001.
Posted by Piet on Jul 29, 2001
Het werd tijd om de buurt te verkennen en dat hebben we ook gedaan. Niet ver van Taceno is een waterval waarvan de dame van onze receptie al wist te melden dat de waterval in kwestie niet groot is.
En ze heeft gelijk. De grijze streep in het midden is de waterval.
Natuurlijk zijn we er hier ver vanaf, maar dat hebben we ook zo gelaten. Met auto kan je er niet dichter in de buurt komen en we hebben de Alfa niet voor niets meegenomen.
Tussen de bedrijven door heb ik nog wat familiefoto’s genomen:
Vervolgens kwamen we op de terugweg op het idee om een ommetje te maken. Een klein stukje bergopwaarts en dan weer naar de camping. Dat liep anders. Het begon met smalle weggetjes door een dorp. Na deze hindernis stonden we voor de keuze om of direct terug te gaan naar de camping of via een bergroute met een behoorlijke omweg terug te gaan naar de camping. Na de smalle weggetjes in het dorp kon ons niets meer gebeuren en dus kozen we voor de omweg. Toen wisten we nog niet dat de omweg ons bijna over de top van de berg zou voeren. De berg in kwestie is zo’n 9999 meter hoog en is onderdeel van de Giro geweest. Met dat laatste was ik heel content want dat betekent dat je geen slecht asfalt tegenkomt.
Maar wat gingen we hoog. Hieronder staan de foto’s de we onderweg hebben genomen. De afdaling was spectaculair. Hier was men met de Giro niet langsgekomen en dus was het smal en doorgaans slecht asfalt. Het laatste stuk was 1 en al scherpe bocht. Twee bochten kwam ik zelfs in alle rust niet in 1 keer door.
Terug op de camping was net de Formule 1 afgelopen. In mijn beste Engels vroeg ik een Italiaan of Michael Schumacher had gewonnen. En in zijn beste Engels antwoordde de goede man ‘Schumacher boom and Coulthard boom’. Ferrari ligt dus nog op schema.
’s Avonds hebben we ons tegoed gedaan aan een pizza. Voor Emmie was dit de 1e pizza van haar prille leventje. Een ‘baby’ versie van de Margherita werd voor ruim de helft naar binnen gewerkt. Daarna was er nog ruimte voor appelsap en een danonetje. Waar ze het laat begrijp ik niet, maar ik ben blij dat ze makkelijk is met eten.
En hier de rest van de foto’s:
Taceno, 28 juli 2001.
Posted by Piet on Jul 28, 2001
Vandaag vond er een uittocht plaats op de camping. In onze ‘buurt’ vertrok iedereen behalve de overburen en ons gezin. Het is leuk om te zien dat iedereen om zijn manier inpakt en vertrekt. Aan de meeste gezichten was toch iets van spanning af te lezen. Gelukkig zijn er dan altijd mensen of dingen waar die spanningen op afgereageerd kunnen worden, zoals de kinderen die in de weg lopen of tassen die niet dicht willen.
De regen van gisteren leverde een fraai plaatje op. Optrekkende mist op de berg die tegenover de camping ligt.
Verder hebben we eigenlijk niet veel meer gedaan dan kijken wie de nieuwe bewoners van de camping zijn en wat op het terras gehangen.
En ’s avonds was het genieten van door Verina gemaakte pasta. Met een fles wijn erbij op ons terras is het leven toch wel heel lekker