Zoals iedere andere boerenzoon kijk ik anders tegen dieren aan dan de gemiddelde Nederlander. Het is niet dat ik niet van dieren hou, maar ik sla met mijn dierenliefde niet door. Ik rem bijvoorbeeld niet snel voor overstekende dieren. Te vaak wordt zo het dier gered en een levensgevaarlijke situatie gecreëerd.

Natuurlijk probeer ik wel te remmen maar ik kijk dan eerst in mijn achterspiegel om te zien of remmen verantwoord is. Tegen de tijd dat ik een keuze heb gemaakt, hoeft ik meestal niet meer te remmen. Voor overstekende dieren van het formaat koe rem ik natuurlijk wel direct. En dan niet zozeer voor het welzijn van de koe maar meer voor het welzijn van mezelf en andere inzittenden.

In tegenstelling tot veel Nederlanders ben ik niet vergeten dat het konijn een dier is dat een vacht heeft en zich in het wild ook in deze koude tijden goed kan redden. De konijnen van Emmie bivakkeren dus gewoon buiten in het hok en niet in de schuur of, erger nog, in huis. Ik heb nog geen klachten van de dieren ontvangen en ze doen het nog goed. Wel krijgen ze iedere morgen en iedere avond lauw water te drinken. Het duurt namelijk even voordat de konijnen de ijsklomp in hun drinkwater hebben ontdooid.

En hoewel konijnen geen liefhebbers van vuurwerk schijnen te zijn, blijven de 2 van Emmie vanavond gewoon buiten in hun vertrouwde hok. Om te voorkomen dat Emmie morgen in het bezit is van 2 dode konijnen, heb ik het hok wel afgedekt. Het hok heeft nu wel wat van een spookhok weg. Als het goed is, hebben zo minder last van het vuurwerk. En anders hebben ze toch even lekker uit de wind gezeten.

En ja, ook ik steek vanavond vuurwerk af. Daarin ben ik weer net als de gemiddelde Nederlander.

Een mooie jaarwisseling en moge al uw wensen in 2009 uitkomen!

Vandaag was het voor mij de dag van de auto. Vanmorgen ben ik met de 156 naar Alfa Romeo dealer en garage Sam van Lingen geweest. De 156 heeft zijn 60.000 kilometerbeurt in 2006 gehad en sindsdien maar zo’n 6.600 kilometer gereden. Nadat de 156 door een computer was uitgelezen bleek dat alleen de accu aan vervanging toe was. Dat is nu gebeurd en ik heb gelijk een afspraak gemaakt om de 60.000 kilometer beurt nog eens te laten uitvoeren. Dan wordt ook de distributieriem vervangen want die zit er nu ruim 3 jaar in. Ik kan er misschien nog maanden mee rijden maar als een distributieriem stuk gaat, gaat er meestal veel meer stuk. En die gok neem ik dus niet.

Vanmiddag heb ik de Avensis bij SQL Integrator te Rijswijk ingeleverd. Gelukkig bleek mijn favoriete wasstraat ondanks de vorst open te zijn. Het exterieur was dus snel gereinigd. Het reinigen van interieur was een koude klus. Ik was dan ook sneller klaar dan ik hartje zomer klaar geweest zou zijn. Bij de inspectie bleek de Avensis 1 krasje te hebben. De inspectrice kon hier mee leven maar als de leasemaatschappij er bij de inlevering problemen over maakt, zou ik er nog wel iets over horen. Dat wil ik wel mee maken want er gaat nu een nieuwe ex-collega een half jaar in rijden. En die weet er vast nog wat krassen bij te maken. Als ik dus nog wat over de Avensis hoor, is dat een mooi begin voor een goede discussie.

Vanuit Rijswijk ben ik met het openbaar vervoer teruggegaan naar het Leo Fallplantsoen. Het is lang geleden dat ik zo’n tocht met het openbaar vervoer heb gemaakt. Volgens mij ging de laatste lange tocht van Utrecht naar het toenmalige kantoor van SQL Integrator in Rijswijk. Omdat alle aansluitingen mooi in elkaar overgingen was ik in anderhalf uur thuis. Ik begrijp dan ook niet dat men zo loopt te mekken over het openbaar vervoer. Het is dat ik teveel waarde hecht aan een sigaret en de muziek graag hard draai, maar anders zou ik zeker vaker gebruik maken van het openbaar vervoer!

Ook Leidsche Rijn mag zijn/haar steentje bijdragen aan het verminderen van de drukte op de snelwegen rond Utrecht. Tussen de afslag van De Meern op de A12 en de afslag van Maarssen op de A2 zou een snelweg moeten komen die de drukte bij Oudenrijn moet verminderen. Deze snelweg komt in 3 van de 4 plannen voor en maakt hiermee een behoorlijke kans om er te komen.

Nu is er 1 klein probleem. Tussen die 2 afslagen liggen de grootste wijk van Leidsche Rijn, Vleuterweide, en het Leidsche Rijn Park. Hoe de snelweg ook komt te liggen, zowel Vleuterweide als het Leische Rijn Park zullen er mee te maken krijgen. Het Leidsche Rijn Park wordt geacht de groene long van Leidsche Rijn te zijn. Een park waar een snelweg doorheen loopt doet mij toch meer aan de long van een roker denken dan aan een groene long.

In Vleuterweide wordt nog steeds gebouwd. Het zou dus zomaar kunnen dat mensen nu een huis kopen en dan wat later horen dat de bouw niet doorgaat omdat er een snelweg wordt aangelegd in de tuin die bij het huis hoort. Ook mensen die hun woning nog maar net betrokken hebben, kunnen door dit geluk worden getroffen. Als ik al kan bedenken dat dit kapitaalsvernietiging is, moeten onze overheden dat toch ook kunnen bedenken.

En ik kan nog 2 redenen bedenken waarom het geen slim plan is. Bij de afslag van Maarssen op de A2 komt de Noordelijk rondweg van Utrecht uit. Dat is nu al een heel druk stuk van de A2. Als daar straks het verkeer van de A12 nog sneller op aansluit, wordt die drukte niet minder. Om nog maar te zwijgen over de tijd die ik dan kwijt ben om op de A2 te komen. Dat is namelijk nu al een kwestie van de lange adem. Bij de afrit van De Meern op de A12 gaat hetzelfde gebeuren. Het stuk A12 tussen De Meern en Woerden is een heel druk stuk. Ook dat wordt niet minder als het verkeer van de A2 nog sneller bij De Meern op de A12 denkt te komen.

Gelukkig lijkt de landelijke politiek ook de idioterie van de plannen in te zien. Een meerderheid verwerpt de plannen. Helaas gaan de voorlichtingsbijeenkom sten gewoon door. Dat kan best vinden onze overheden want er is slechts sprake van een ‘verkennende studie’. Als dit over een tijdje maar geen ‘gepasseerd station’ blijkt te zijn.

Ook tegen dit plan is een petitie in de maak. Die kan hier worden getekend.

Een voordeel van het wonen in een gezellige buurt is dat ik onverwachts op een feestje van medebewoners van het Leo Fallplantsoen kan belanden. Dat gebeurde me gisteravond. Het was een heel gezellig feest met meer dan voldoende eten en drinken. Dat er meer dan voldoende te drinken was zorgt in combinatie met zelfoverschatting mijnerzijds nu voor een klein fysiek ongemak, maar dat mag de pret niet drukken.

Het kleine fysieke ongemak gooit wel mijn plannen voor vandaag door elkaar, maar dat vangt mijn flexibele geest wel op. Zo dadelijk ga ik de nachtkastjes ophalen. Ik ben benieuwd hoe ze er in het echt uitzien. Vanmiddag ga ik het interieur van de Avensis schoonmaken. En de papieren van de Avensis bij elkaar zoeken. Als die niet op de plek liggen waar ik denk dat ze liggen heb ik tenminste nog ruim de tijd om ze op te zoeken. Bovendien is mijn huis niet overdreven groot en liggen de papieren zeker niet in de schuur. Lang kan een eventuele zoektocht dus niet duren.

Morgen komt Emmie. En vertrekt ze wat later ook weer want ze gaat een nachtje logeren bij de aanstaande directie van Rijkswaterstaat. Voordat ik haar wegbreng, gaan we wandelen in Rhijnauwen. Dan weet ze waar haar vader het over heeft als hij de aanstaande directie van Rijkswaterstaat aanspreekt op hun plannen.

De liefhebbers van sensatie moet ik nu al teleurstellen. Dit is geen post waarin ik aan het eind van jaar mijn zonden ga opbiechten om zo met een rein geweten het nieuwe jaar in te gaan. U zult hier dus niet lezen dat ik wat ik PSV de 1e helft van het jaar allemaal heb toegewenst en ook niet met wie ik wat zou willen doen

Deze post is de eerste uit een serie van drie en gaat over zonde in de zin van ‘eeuwig jammer’. Dat met deze serie de belofte van de teaser wordt ingelost, had u waarschijnlijk al gezien aan de foto.

Ergens in het begin van de jaren 70 werd er in en rond het bos van Amelisweerd fel geprotesteerd tegen de aanleg van de A27 door dat zelfde bos. Het protest mocht niet baten, de A27 werd aangelegd. Nu zijn we ruim 30 jaar verder en blijkt dat het op de snelwegen rond Utrecht nog steeds heel druk is. Een groot deel van die drukte wordt veroorzaakt door de A2. Deze snelweg kan bij Oudenrijn de toevoer van de A12 niet verwerken en daardoor loopt het verkeer ook op de A27 en de A28 vast.

Om daar wat aan te doen wordt de A2 tussen de knooppunten Oudenrijn en Holendrecht verbreed van 2x 3 banen naar 2x 5 banen. Blijkbaar vinden onze overheden dit nog niet genoeg want men lanceert nieuwe plannen. Er zijn 4 alternatieven op papier gezet en uit die 4 alternatieven wordt na een inspraakronde een soort van masterplan samengesteld. Gelet op ervaringen die ik heb mogen opdoen met de herindeling van de polder in Westbroek, zou het me verbazen als het masterplan al niet ergens in een kluis ligt en dat men alleen de burgers nog naar dat plan toe moet praten.

In 1 van de plannen staat een optie die te triest is voor woorden. Er zou een stuk snelweg tussen de A12 bij Bunnik en de A28 bij Zeist kunnen worden aangelegd waarmee het verkeer tussen die 2 snelwegen een stuk afsnijdt en de A27 vermijdt. Dit zou voor de bewoners van de Utrechtse wijken Lunetten en Hoograven flink wat overlast kunnen schelen. Dat klinkt sympathiek maar heeft een prijs.

De totale overlast neemt natuurlijk niet af want door deze oplossing zullen er niet minder auto’s op de weg komen. Bovendien krijgen inwoners van Bunnik en Zeist bovenop de last die zij al van de A12 en de A28 hebben de last van de nieuwe snelweg. En die last treft ook veel bewoners van Utrecht zelf. De nieuwe snelweg zou namelijk dwars door Rhijnauwen gaan lopen. En dat is met het naastgelegen Amelisweerd 1 van mooiste en populairste wandelgebieden van de provincie Utrecht.

Welke onbenul bedenkt zoiets en durft dan met droge ogen te beweren dat de overlast afneemt? Alsof door het asfalteren van een mooi en populair wandelgebied het verkeersaanbod kleiner wordt. Een vergissing met gevolgen die het predikaat ‘eeuwig jammer’ met ere dragen.

Voor degenen die een petitie willen tekenen tegen het asfalteren van Rhijnauwen of meer informatie willen hebben is hier een link.

Van nature ben ik vrij lui. Dingen waar ik niet zo’n zin in heb stel ik tot het laatste moment uit. Die instelling zorgt voor rust tijdens het grootste deel van het jaar en voor onrust tijdens de andere dagen. Zo moet ik nu nog 2 kerstcadeautjes voor Emmie inpakken, de woonkamer opruimen, stofzuigen, de vaatwasmachine uitruimen en mijn rondslingerende kleding opruimen. Naar verwachting komt Emmie tegen de middag, dus ik heb nog wel even tijd voor andere dingen. Zoals het opzoeken van de cd van John Lennon waar Happy X-mas op staat.

Maar er zijn meer dingen die ik heb uitgesteld. Van die dingen is de deadline nog niet is bereikt maar wel in het zicht gekomen. De schuur moet al maanden worden opgeruimd. Ik breek mijn nek over dingen die ik moet weggooien en kan rondslingerende stukken gereedschap niet vinden als ik ze nodig heb. De Avensis moet worden schoongemaakt omdat die de 30e wordt ingeleverd. Op de 29e werk ik, dus het schoonmaken moet echt voor de 29e gebeuren. De administratie van mijn bedrijf je moet worden uitgezocht en voor het eind van het jaar bij het administratiekantoor worden ingeleverd. Omdat ik weinig klanten denk te hebben die Latijn als voertaal hebben, moet de tekst voor de website van mijn bedrijfje worden geschreven en op de site worden gezet. Dat klinkt eenvoudiger dan het is want het valt niet mee om mezelf zo op te hemelen dat ik er zelf geen kromme tenen van krijg.

Er zijn ook nog genoeg leuke dingen te doen. Zaterdag ga ik de via Marktplaats aangeschafte nachtkastjes ophalen, zondag ga ik Emmie een mooi stukje Utrecht laten zien dat misschien over niet al te lange tijd verdwijnt en morgen wil ik het vervolg op de vorige post gaan maken. En tussen de bedrijven door wil ik ook nog wat voetbal van deze competitie ronde zien en wat bezoeken aan familie en vrienden afleggen.

Gelukkig heb ik nog tijd om onder het genot van een kop koffie en een Cabellero naar John Lennon te gaan luisteren.

Prettige kerstdagen!

Wikepedia beschrijft een teaser als volgt: In de reclame is een teaser een boodschap die geen informatie bevat, maar juist bedoeld is om de nieuwsgierigheid te prikkelen. En laat het prikkelen van de nieuwsgierigheid nu net de bedoeling van deze foto zijn. Ergens in de komende dagen, staat hier een post met het verhaal achter de foto.

Tot die tijd moet u het doen met een fraai staaltje detective werk van ondergetekende. Ik was gisteren mijn laatste kerstkaarten aan het schrijven toen ik er achter kwam dat ik het adres van Djamila, een vriendinnetje van Emmie, en haar ouders niet heb bewaard. Zoals tegenwoordig vaker gebeurt, bood de intenet versie van het telefoonboek geen oplossing en ook met wieowie was het adres niet te achterhalen. Bellen met de betrokkenen en naar het adres vragen is ook zo wat en dus besloot ik later op de avond even stiekem langs te rijden. Ik wist dat de ouders van Djamila in Breda een kerstdiner hadden en dat de kans op ontdekking van deze inspecteur Vlijmscherp niet groot zou zijn. Met stiekem langsrijden was ik ook al aan de huisnummers van een aantal bewoners van deze straat gekomen en dat was ook niemand opgevallen. Denk ik.

Emmie had gistermiddag een kerstdiner met aansluitend een kerstfeest van haar school. Als ik Emmie had weggebracht wilde ik gelijk even doorrijden en zo het gezochte adres achterhalen. Toen ik Emmie naar haar lokaal had gebracht en terugliep naar de 156, kwam ik een oudere dame tegen die haar kleinkind naar school had gebracht en niet meer wist hoe ze terug moest lopen naar de woning van haar dochter. De dame in kwestie wist dat ze langs een woonwagenkampje was gelopen, dat het huis van haar dochter een vrijstaand huis was en dat de straat IJsland in de naam had. Die laatste aanwijzing kon niet juist zijn omdat alle straatnamen in Terwijde iets met musicals, operettes of opera’s te maken hebben en niets met kleine failliete eilanden.

De eerste 2 woonwagenkampjes vormden geen aanknopingspunt. De 3e wel. Die ligt op zo’n honderd meter van Emmie’s school. En toen wist ik ook in welke van de 2 wijkjes met vrijstaande woningen die Terwijde rijk is, de dochter van de dame moest wonen. Toen ik de Edmund Eyslerstraat inreed wist ik ook waarom de dame dacht dat IJsland in de straatnaam voor kwam. En daar hield het niet mee op. Djamila woont namelijk ook in deze straat. De dame in kwestie bleek de oma van Djamila te zijn. Het juiste huis was snel gevonden en inspecteur Vlijmscherp  had daarmee ook het gezochte huisnummer gevonden. Na het kerstdiner zou de oma van Djamila weer  naar school om Djamila op te halen. Dat leek me niet zo handig en dus heb ik Djamila’s oma een uurtje later opgehaald en netjes naar de school gebracht.

De laatste kerstkaart is geschreven en op de post gedaan. Ik zou het fijn vinden dat mensen die van mij geen kaart hebben ontvangen en mij toch een kaart sturen, hun adres achter op de envelope schrijven. Emmie heeft namelijk voorlopig geen kerstdiners meer. Bovendien worden vanaf de maandag de dagen langer en de kans op ontdekking van inspecteur Vlijmscherp groter.