De liefhebbers van sensatie moet ik nu al teleurstellen. Dit is geen post waarin ik aan het eind van jaar mijn zonden ga opbiechten om zo met een rein geweten het nieuwe jaar in te gaan. U zult hier dus niet lezen dat ik wat ik PSV de 1e helft van het jaar allemaal heb toegewenst en ook niet met wie ik wat zou willen doen

Deze post is de eerste uit een serie van drie en gaat over zonde in de zin van ‘eeuwig jammer’. Dat met deze serie de belofte van de teaser wordt ingelost, had u waarschijnlijk al gezien aan de foto.

Ergens in het begin van de jaren 70 werd er in en rond het bos van Amelisweerd fel geprotesteerd tegen de aanleg van de A27 door dat zelfde bos. Het protest mocht niet baten, de A27 werd aangelegd. Nu zijn we ruim 30 jaar verder en blijkt dat het op de snelwegen rond Utrecht nog steeds heel druk is. Een groot deel van die drukte wordt veroorzaakt door de A2. Deze snelweg kan bij Oudenrijn de toevoer van de A12 niet verwerken en daardoor loopt het verkeer ook op de A27 en de A28 vast.

Om daar wat aan te doen wordt de A2 tussen de knooppunten Oudenrijn en Holendrecht verbreed van 2x 3 banen naar 2x 5 banen. Blijkbaar vinden onze overheden dit nog niet genoeg want men lanceert nieuwe plannen. Er zijn 4 alternatieven op papier gezet en uit die 4 alternatieven wordt na een inspraakronde een soort van masterplan samengesteld. Gelet op ervaringen die ik heb mogen opdoen met de herindeling van de polder in Westbroek, zou het me verbazen als het masterplan al niet ergens in een kluis ligt en dat men alleen de burgers nog naar dat plan toe moet praten.

In 1 van de plannen staat een optie die te triest is voor woorden. Er zou een stuk snelweg tussen de A12 bij Bunnik en de A28 bij Zeist kunnen worden aangelegd waarmee het verkeer tussen die 2 snelwegen een stuk afsnijdt en de A27 vermijdt. Dit zou voor de bewoners van de Utrechtse wijken Lunetten en Hoograven flink wat overlast kunnen schelen. Dat klinkt sympathiek maar heeft een prijs.

De totale overlast neemt natuurlijk niet af want door deze oplossing zullen er niet minder auto’s op de weg komen. Bovendien krijgen inwoners van Bunnik en Zeist bovenop de last die zij al van de A12 en de A28 hebben de last van de nieuwe snelweg. En die last treft ook veel bewoners van Utrecht zelf. De nieuwe snelweg zou namelijk dwars door Rhijnauwen gaan lopen. En dat is met het naastgelegen Amelisweerd 1 van mooiste en populairste wandelgebieden van de provincie Utrecht.

Welke onbenul bedenkt zoiets en durft dan met droge ogen te beweren dat de overlast afneemt? Alsof door het asfalteren van een mooi en populair wandelgebied het verkeersaanbod kleiner wordt. Een vergissing met gevolgen die het predikaat ‘eeuwig jammer’ met ere dragen.

Voor degenen die een petitie willen tekenen tegen het asfalteren van Rhijnauwen of meer informatie willen hebben is hier een link.

het Leo Fallplantsoen. Naast onze speeltuin is door het wijkbureau Leidsche Rijn een picknicktafel met bank geplaatst. Het geld hiervoor komt uit het Leefbaarheidsbudget. Dit budget heeft de gemeente aan ieder wijkbureau beschikbaar gesteld. Het wijkbureau moet met dit budget kleine activiteiten en dingen financieren die bijdragen aan de leefbaarheid in de wijk.

In Leidsche Rijn worden er 8 picknicktafels met bank geplaatst waarvan de onze de eerste is. En de eerste plaatsing ging uiteraard gepaard met een feestelijke opening door onze wethouder Harrie Bosch. En dat is voor onze wethouder toch een stuk leuker dan het uitwijzen van een familie die illegaal op een woonwagenkampje verblijft.

Helaas heb ik alleen de afloop van het feest meegemaakt. Ik dacht dat feest om 16:00 uur zou beginnen, maar dit bleek 15:00 uur te zijn. Om 15:00 uur was ik Djamila en Emmie naar het turnen brengen en toen ik om 15:15 uur het Leo Fallplantsoen binnenreed, reed de wethouder net in het Leo Fallplantsoen uit. Ik heb nog wel kunnen helpen met het afbreken van de partytent.

In de zomer van 2008 zitten de bewoners van het Leo Fallplantsoen bij mooi weer niet meer in het gras van een drankje te genieten terwijl het spelende kroost in de gaten wordt gehouden. We zitten op een bankje onze kroost in de gaten te houden! En van een drankje te genieten.

Even iets minder feestelijks. De familie Nicolich is nadat ze vorige donderdag uit Terwijde vertrokken naar Houten teruggegaan. Binnen 1 dag werd de familie Houten weer uitgezet. Nu staat de familie in De Meern op het terrein van de Azotod. De familie heeft tot zondag de tijd om voor een definitieve oplossing te zorgen. Als de familie zo’n oplossing voor handen zou hebben, was de familie vast niet gaan pendelen tussen Houten en Utrecht denk ik dan maar. Ik zie vast iets over het hoofd.

verrast met een brief van onze wethouder Harrie Bosch. De brief was gericht aan alle inwoners van Terwijde en ik heb hem gekregen! Gelet op de inhoud van de brief denk ik dat de andere bewoners van Terwijde de brief ook hebben gehad.

We krijgen de brief vanwege signalen uit de buurt die de wethouder heeft gekregen over een caravan die is geplaatst op 1 van van onze woonwagenkampjes. Ik begreep de ophef niet helemaal. Normaal gesproken wil geen enkele woonwagenbewoner in Terwijde wonen en dan hebben we een vrijwilliger, is het weer niet goed.

Even later las ik in het AD waar de ophef vandaan komt. De nieuwe bewoners van Terwijde zijn de familie Nicolich, een Roma familie die onlangs uit Houten is weggestuurd. In december van 2006 was de familie in Houten uit haar huis gezet wegens overlast en na een zwerftocht was de familie teruggegaan naar Houten.

Volgens de wethouder het college van B&W van Utrecht dat de caravan verwijderd moet worden en dat dit snel moet gebeuren. Voor ons kampje schijnt een wachtlijst te bestaan die groter is dan het aantal plekken en dus wordt de plaatsing niet ‘gelegaliseerd’. Ons college vindt dat Houten het probleem mag oplossen omdat het daar is ontstaan.

Als die wachtlijst inderdaad bestaat en overvol is, kan een familie niet voordringen. Dat zou niet eerlijk zijn ten opzichte van de mensen die op die lijst staan. Maar of die wachtlijst ook bestaat durf ik niet met zekerheid te zeggen. Ik lees regelmatig dat de mensen voor wie die plaatsen bedoeld zijn niet van hun huidige plaats willen vertrekken omdat men daar vrij en ongestoord woont en dat is in Terwijde wel anders.

Ik ben dan ook bang dat de familie Nicolich slachtoffer is geworden van de naam die men heeft opgebouwd en daarom van hot naar her wordt gestuurd door onze notabelen. En of je dat een gezin kan aan doen? Ik vind van niet, maar voeg hier onmiddellijk aan toe dat ik blij ben dat ik al buren heb.

Wat ik me afvraag is wat er met mensen gebeurt die hun huis worden uitgezet. Krijgen die een andere woning?

In principe woon ik een een heel rustige nieuwbouwwijk. Natuurlijk gebeurt er weleens wat. Waar niet? Vanmiddag werd ik opgeschrikt door een bericht op Nu.nl In de Utrechtse Heinrich Bertestraat was iemand doodgeschoten. De naam van de straat zei me niets, maar een blik op Routenet.nl vertelde me dat die straat in Terwijde ligt en wel op zo’n 200 meter van de Paul Abrahamstraat en op zo’n 700 meter van het Leo Fallplantsoen.

In onze rustige nieuwbouwwijk is dus iemand doodgeschoten. De moord zou te maken hebben met een slepende burenruzie. De dader en het slachtoffer zouden vanmorgen weer eens bonje hebben gehad en daarbij had de dader het slachtoffer beloofd ’s middags nog even langs te komen. Die belofte is hij dus nagekomen.

Nu wil het toeval dat Emmie op dinsdagmiddag bij ‘Mina’ is en dat de Heinrich Bertestraat tussen mijn woning en de woning van de ouders van ‘Mina’ ligt. Ik kwam er dus langs fietsen toen ik Emmie ging ophalen. De omgeving was afgezet en alleen het fietspad aan het andere eind van de Heinrich Bertestraat was nog open. Van veraf kon ik nog zien dat het slachtoffer onder een grote witte doek nog op straat lag.

Bij ‘Mina’? aangekomen vertelde ‘Alie’, de moeder van ‘Mina’ , me dat ze wat laat waren met het eten omdat ze net een getuigeverklaring had moeten afleggen in verband met de moord. ‘Alie’ bleek op zo’n 20 meter van het slachtoffer te hebben gestaan toen het gebeurde. Ze dacht in eerste instantie dat het om een grap ging en had het slachtoffer en de dader nog even willen vertellen dat dit soort geintjes niet kunnen. Gelukkig kon ‘Alie’ zich beheersen.

De dader schijnt nog voortvluchtig te zijn.

De storm van afgelopen donderdag heeft in onze buurt letterlijk en figuurlijk het een en ander losgemaakt. En dan vooral aan de Jean Gilbertlaan. De bewoners van deze laan worden al vanaf het moment dat zij de handtekening op de koopakte plaatsten geteisterd door tegenslagen.Vertraging bij de bouw, lege plekken omdat de verkoop tegenviel en de projectontwikkelaar liever met een stuk bouwgrond dan met onverkochte huizen bleef zitten en als klap op de vuurpijl kreeg men onlangs geheel onverwachts een buslijn voor de deur.

Omdat de verkoop van de vrije kavels achter de huizen niet wil vlotten staan de huizen op een open stuk. En dat is bij een storm niet handig. Een aantal huizen is voorzien van een overdekte balkon. En die overdekking is bij een paar huizen tijdens de storm afgebroken. Omdat de dakpannen van een aantal daken rond vlogen werd besloten dat de Jean Gilbertlaan voor verkeer zou worden afgesloten en dat de bewoners zouden worden geevacueerd.

Waar dat toe heeft geleid kunt u in deze 2 artikelen van het AD lezen: artikel 1, artikel 2.

Dat mensen zoveel ruimte in een huis over hebben en zich zo druk kunnen maken om luiers.

Update.
Helaas zijn de betreffende artikelen door het AD verwijderd.

Een paar maanden geleden kregen we plotseling een bushalte op ongeveer 100 meter lopen van ons huis. Een heuse stadsbus kwam 1x per half uur langs. Met deze bus waren wij binnen 1 kwartier in het centrum van Utrecht. Weliswaar was ons heel duidelijk gemaakt dat dit een tijdelijke voorziening was, maar luxe went snel.

Toen de bus weer op de originele route ging rijden, was een aantal bewoners nogal ontdaan. Weliswaar werd vanaf het begin duidelijk gemaakt dat het om een tijdelijke voorziening ging en weet iedereen dat de weg waarover de bus reed afgesloten gaat worden. Maar goed, de protesten hielden aan en de politiek ging zich er mee bemoeien.

Het resultaat is de weg nu opnieuw bestraat gaat worden en dat de busverbinding weer terugkomt. Tot 2010 in ieder geval.

Nu zijn de bewoners van de huizen die aan het eind van deze weg staan in opstand gekomen. Zij hebben al flink wat last van het autoverkeer, maar weten dat dit tijdelijk is. Wat is dat eigenlijk niet? Nu hebben ze er 1x per halfuur een bus bij gekregen en daarover was bij de aankoop van het, dure, huis niets over verteld. De huizen staan vrij dicht aan de weg. Ik kan me voorstellen dat men het gevoel heeft dat de bus door de huiskamer komt.

Dat wordt niet beter wanneer de gemeente het stukje berm tussen de stoep en de weg vervangt door parkeerplaatsen. Voorheen kon op de weg worden geparkeerd, maar dan kan de bus er blijkbaar niet gemakkelijk langs. De mensen krijgen er nu wel 2 extra parkeerplaatsen bij. Gek genoeg zijn ze nu nog niet enthousiast. Ze hebben zich tot de gemeente gewend maar ook daar kunnen ze stemmen tellen.

Democratie heeft zijn prijs voor deze bewoners! Helaas is de wijk verscheurd. Als er acties komen leest u het hier. En in het plaatselijke sufferdje.

We wonen nu 1,5 jaar in de nieuwbouwwijk Terwijde van de Vinex-locatie Leidsche Rijn. Onze wijk is nog lang niet klaar. Volgens de planning worden ergens in 2009 de laatste woningen opgeleverd.

De eerste bewoners van een nieuwbouwwijk moeten het meestal zonder openbaar vervoer, scholen, huisartsen en winkels doen. In Terwijde was dit 1,5 jaar geleden niet anders. Inmiddels beschikken we wel over deze faciliteiten. Naar volle tevredenheid zelfs. Zo hebben we Emmie heel gemakkelijk kunnen inschrijven op de school die we hadden uitgezocht. Ook een plek op de Buitenschoolse opvang (BSO) was geen enkel probleem. Dit is in bestaande wijken wel anders.

Een ander voordeel van wonen in een nieuwbouwwijk is dat er geen bestaande sociale structuren zijn. Iedereen komt tegelijk in een straat wonen en heeft doorgaans dezelfde problemen. Dat schept een band waardoor mensen gemakkelijker bij elkaar aankloppen als er iets geregeld moet worden.

De meeste bewoners van onze straat kleine kinderen hebben die, gelukkig, nog gewoon op straat kunnen spelen. Hierdoor let iedereen ook op de kinderen van anderen.

Verder hebben we hebben we het geluk dat ons rustige buurtje heel ruim is opgezet. We hebben dus geen parkeerproblemen en maar wel een ruime tuin.

Kortom het leven in de nieuwbouwwijk Terwijde bevalt ons uitstekend.

Natuurlijk zijn er ook nadelen verbonden aan het leven in een nieuwbouwwijk maar daar over gaat een volgende post.